Avatar Wim Tap

Wim Tap

Ninh Binh - deel 1

Bericht - 19 februari 2020 om 16:34 uur

Ik loop om half 11 het hotel uit waar ik vannacht om 4 uur ben ingecheckt. Bussen vertrekken hier vaak in de vroege avond(dit keer om 2100 uur vanuit Phong Nha richting Ninh Binh) en omdat de rit vaak korter dan 12 uur duurt, sta ik vaak midden in de nacht halfslaperig op een busstation te wachten op een goede ingeving van mezelf. 

Die ingeving heb ik nu niet nodig omdat ik gedropt wordt bij een hotel met 24 uurs incheck. Ik krijg een sleutel, zeg dank u wel, laat m'n paspoort achter en ik duik m'n nest in. 

Kwart voor 11 kom ik aan (...)

Lees verder


1 reactiesPlaats een reactie

Laatste dag Phong Nha

Bericht - 19 februari 2020 om 10:01 uur

Het was me opgevallen dat een eettentje aan de overkant van mijn hostel in Phong Nha populair was bij lokalen en toeristen, ik moest er dus heen. Ik doe rustig aan, voordat ik de bus in stap en me morgen weer onder de mensen begeef in m'n nieuwe hostel in Ninh Binh.


Aangekomen in het eettentje bestel ik wat te drinken en check ik of de menukaart. Verderop zitten twee Nederlandse mannen van ik schat diep in de 50, of héél diep in de 50. Ik vraag hen wat hier de specialiteit is en of de druipkoffie die ze bestellen, (...)

Lees verder


3 reactiesPlaats een reactie

Phong Nha, caves trekking

Bericht - 19 februari 2020 om 05:30 uur

Phong Nha is mijn nieuwe bestemming na Hué. In Phong Na zijn de caves, ik doe er een trekking en verder is er niet veel te doen. M'n hostel, het zusterbedrijfje van het Backpackershostel waar ik verbleef in Hué, voelt echter anders aan.


Geen happy hour, geen eigengemaakte pizza's en geen host a la Spring of Bob. Wél informatievoorziening wat betreft cavetrails; de host komt naast me zitten en laat al z'n foto's zien van de trip die hij ooit maakte. 

"That's my brother, called Tiem." 

"Here swimming."

"Here happy water."

Had ik jullie al verteld over happy water? Geen zorgen oma Corrie en (...)

Lees verder


2 reactiesPlaats een reactie

Hué. Begin einde week 2.

Bericht - 16 februari 2020 om 11:28 uur

Ik loop met het tijgerverhaal nog in mijn hoofd langs het water naar mijn hostel in Hué. Daar vangt Bob me op. Hij is Zweeds en leeft er al een paar jaar voor om het backpackers naar de zin te maken. En dat doet hij goed, want hij stuurt me direct weg om leuke dingen te zien in de stad met als toevoeging dat ik om 1700 uur weer terug moet zijn. 


Ik beland in het museum van borduurwerken, waar Vietnamese vrouwen landschapskunstwerken maken. De landschappen zijn mooi, de kunstsoort niet helemaal mijn ding. Wat ik wel mooi vind om (...)

Lees verder


3 reactiesPlaats een reactie

Laatste dag Hoi An-Da Nang-reis naar Hué

Bericht - 15 februari 2020 om 19:53 uur

Ik maak een sprongetje naar maandagochtend op het treinstation in Da Nang. De afgelopen dagen heb ik gelanterfant in Hoi An en mijn was laten doen in Da Nang. Ik was alleen, ging in Da Nang naar Ngu Hanh Son Mountain, dronk een biertje in een Amerikaanse pub, at Westers en praatte met wat wilde 60ers. Het contrast met de afgelopen 7 dagen was groot: Geen échte spanning, niks te gek, maar wel broodnodig. 


Ik koop een treinticket voor Hué en rij over het spoor door de beroemde Hai van Pass , een mooie route langs de kust die je gedaan (...)

Lees verder


3 reactiesPlaats een reactie

Laatste dag met groep Hoi An (vrijdag 7/2)

Bericht - 15 februari 2020 om 18:32 uur

Voordat ik wat afscheidsdrankjes ga doen in het zwembad stap ik de bus in richting My Son Sanctuary, een tempelcomplex uit het Champa-tijdperk. 


Het is een heel mooie ruïne om doorheen te lopen (ook al is het tijdens de Vietnamoorlog behoorlijk vernietigd) en de gids, die ons de naam "Vietnam Group" geeft, doet zijn uiterste best om er een leuke dag van te maken. Ik neem de positie in waar ik al anderhalve week naar op zoek ben; in de buurt van gezelligheid en interessante bezienswaardigheden maar in de kantlijn. Sta achteraan als er uitleg gegeven wordt, kijk wat om (...)

Lees verder


2 reactiesPlaats een reactie

Hoi An donderdag week 2 (dag 3 in Hoi An)

Bericht - 09 februari 2020 om 18:35 uur

Ik moest vandaag aan Karl Ove Knausgard denken en later in deze brief wordt duidelijk waarom. Ik wilde mijn fiets pakken maar dat lukte niet; hij stond niet op de plek waar ik hem gelaten had, namelijk rechtsaf hostel uit 25 meter doorlopen onder een bruingele luifel naast een klein winkeltje waar ze Bahn Mhi verkopen. 

Mezelf afvragend hoe ik dit Spring (zo heet de liefste host waar ik jullie over verteld heb) moet vertellen stond ze me al lachend op te wachten. "You forgot to put it back, hihi". Ik maak mijn excuses, want ze willen niet dat al die fietsen (...)

Lees verder


2 reactiesPlaats een reactie

Woensdag in Hoi An (dag 2)

Bericht - 09 februari 2020 om 17:03 uur

Ik huur een fiets en ik ga de rijstvelden in. Dat is het plan. Ik heb even uitgeslapen, krijg een sleutel van de allerliefste host die me sinds ik binnenkwam al "Wilm" noemt, wil me omdraaien en loop tegen een jongen met tanktop aan. Het is Sascha! Hij en Julia zijn vanochtend aangekomen en gaan die middag naar het strand. Ze vragen of ik meega, ik zeg dat ik misschien later aansluit en anders met eten. 

Ik fiets door mooie velden, ga rechtsaf dwars door de kleinste weggetjes en loop soms dood. Dat laatste komt ook omdat drie allerliefste dames even (...)

Lees verder


1 reactiesPlaats een reactie

Reis Da Lat- Hoi an en dag 1 Hoi An

Bericht - 09 februari 2020 om 16:09 uur

Ik word samen met Mike en z'n Engelse vrienden in een shuttle bus gezet, die ons naar een busstation brengt. We moeten daar even wachten en dan kijk je even om je heen; Engelsen ploffen gelijk op de enige bank, een stelletje staan wat planningen door te nemen en nog wat alleenreizenden zitten naar de grond te staren. Het duurt me allemaal wat lang dus ik ga zitten op een krukje en praat wat met de 3 grondstaarders, waarvan één duidelijk Nederlandse is maar we Engels blijven praten. 

We mogen onze tas de bus in gooien, en ik antwoord haar (...)

Lees verder


2 reactiesPlaats een reactie

Da Lat

Bericht - 06 februari 2020 om 18:43 uur

Aangekomen in Da Lat word ik een shuttlebus in gegooid richting het hostel. Het is 3 uur 's nachts, heb me daar dan ook flink op verkeken en loop met een beetje zenuwen richting het hoofdgebouw, mezelf afvragend of ik naar binnen kan. Gelukkig heeft Mama (ik slaap in het family hostel) de deur open gelaten, ik gooi m'n backpack in de hoek van het gebouw en doe m'n ogen dicht als 10 minuten later een tweetal Engelsen binnenkomt om uit te checken en een bus te pakken. Mama wijst me het bed van 1 van de jongens en wenst (...)

Lees verder


5 reactiesPlaats een reactie
Pagina: 1 2