Avatar Nikki van Eijk

Nikki van Eijk

Inverness en Skye

Geplaatst op 03 juli 2021 om 14:39 uur



Het is inmiddels bijna twee weken geleden, maar bij deze een verslag van mijn ervaringen in het noorden. Het was duidelijk één van de highlights van mijn verblijf hier, en ik zou een trip door de Highlands en Islands iedereen aanraden!

Maandagochtend 8:10 vertrok mijn bus richting Inverness. Het was een mooie dag, circa 18 graden en redelijk zonnig. Een deel van de route had ik zelf ook al gereden toen ik naar Pitlochry ging, aangezien er maar één route naar het noorden is en al het verkeer moet over deze provinciale weg. De route door de Highlands is ontzettend mooi en ondanks dat je vier uur in een bus zit, is het niet super saai. Uiteindelijk kwam ik tegen twaalven aan in Inverness, waar ik een paar dingen had opgeschreven die ik wilde zien. Inverness is niet groot, maar wel de enige stad in de Highlands (hoewel ze pas officieel een stad zijn geworden in 2000). Het hoofdkantoor van de University van de Highlands en Islands staat hier, en veel mensen wonen in en rond Inverness.

Ik begon met een bezoek aan Leakey's bookshop, een grote en bijzonder mooie tweedehands boekenwinkel, gewoon om er foto's van te maken en rond te kijken. Maar als je interesse hebt in allerlei soorten tweedehands boeken, dan kun je hier ook je geluk op. Daarna stak ik de rivier Ness over om naar de kathedraal te gaan. De kathedraal van Inverness is als ik het me goed herinner de meest noordelijke kathedraal van het vasteland van het Verenigd Koninkrijk (hoewel het een protestante kathedraal is en geen katholieke natuurlijk). Helaas was hij dicht toen ik er was, dus ik kon de binnenkant niet bekijken, maar van de foto's die ik heb gezien is het ook binnen erg mooi. Vervolgens begon ik aan een wandeling verder stroomopwaarts langs de Ness naar de Ness eilanden. Helaas was de brug die op de wandelroute aangegeven stond dicht voor onderhoud, maar ik wilde toch nog naar de botanische tuin iets verder weg dus besloot ik daar eerst heen te gaan en vervolgens met een andere brug de eilanden op te gaan. In totaal heb ik op maandag meer dan 27.000 stappen gezet, omdat ik na het avondeten ook nog een andere wandeling gemaakt heb naar de sluizen in het Caledonian Canal. Daar ligt een trap van allemaal sluizen achter elkaar om het hoogteverschil te overbruggen wat er erg leuk uitziet. Het kasteel van Inverness is momenteel verstopt achter een hoge muur van bouwhekken, maar over een paar jaar wordt er een gloednieuw gebied geopend met een renovatie van het kasteel, aanbouw met winkels en educatieve ruimtes en allerlei andere culturele dingen.

Mijn hostel was klein maar fijn, en de volgende ochtend mocht ik weer vroeg uit de veren omdat mijn tour naar Skye om 8:15 vertrok vanaf het busstation. De tourguide was ontzettend aardig en natuurlijk uitgedost in een kilt, want alle gidsen van alle tours door Schotland hebben een kilt aan. We waren met een klein groepje van 8 mensen in totaal, waardoor we met een minibus gingen in plaats van met een grote touringcar, maar dat was eigenlijk wel heel gezellig. De tour duurde in totaal 12 uur, waarvan we zo'n 7 uur in de bus hebben gezeten, maar het was verre van saai. Ik kan ook zeker niet alles reproduceren van wat er allemaal verteld is, maar dat zou natuurlijk ook zonde zijn want dan hoeft niemand de tour meer te doen.

Ook hier geldt weer een beetje dat er eigenlijk maar één weg is om vanuit Inverness door de bergen bij de westkust uit te komen. Eerst rijden we een heel stuk langs Loch Ness, wat meer water bevat dan alle meren in Engeland bij elkaar, omdat het zo ontzettend diep is. Omdat het zo diep is, blijft de watertemperatuur eigenlijk constant rond de 8 graden, ongeacht het seizoen. Loch Ness is natuurlijk beroemd vanwege Nessie, en zij speelt nog steeds een belangrijke rol in het toerisme in de Highlands (zo zijn er twee loch ness musea vrijwel naast elkaar in de buurt). In de tweede wereldoorlog zijn er bommen geworden op de elektriciteitscentrale aan het meer, waarvan er eentje in het meer terecht kwam. Daar is destijds Italiaanse propaganda over uitgebracht waarin ze beweerden dat de bom Nessie gedood had, in de hoop dat het de gemoedstoestand van de Schotten negatief zou beïnvloeden. Natuurlijk had het geen effect, maar het laat toch maar zien hoe bekend Nessie was en wat voor effect ze hoopten dat het zou hebben als mensen dachten dat ze was overleden.

Vervolgens keerden we verder westwaarts en reden door een prachtig stuk Highlands met bergen links en rechts. Sinds de Highland clearances na de Jacobite rebellion van 1745 zijn de Highlands vrijwel leeg, en het is bizar om je voor te stellen dat daar allemaal kleine boerderijen en dorpjes stonden, in plaats van grote velden met alleen maar schapen. Soms zie je nog wat funderingen van verwoeste huizen, of oude wegen die er vroeger gelegen hadden, maar mensen wonen er niet meer. Vlak voor Skye ligt nog een kasteel op een eilandje, Eilean Donan castle. Dit kasteel is van oorsprong wel oud, maar is verwoest in 1719 nadat de Jacobites samen met de Spanjaarden daar toevlucht zochten, en dus heeft de Britse overheid het kasteel kapot geschoten. Toch ziet het er nog steeds wel heel oud uit, maar eigenlijk is het een reproductie uit de jaren '20. Desalniettemin toch een leuk kasteel om te zien.

Eenmaal over de brug naar Skye is het nog steeds echt prachtig. Wilde natuur, fjorden, watervallen, bergen, er is hier echt van alles te zien. Op Skye wonen nu zo'n 10.000 mensen, waarvan circa een derde in Portree woont. (Moet je dus even bedenken dat er voor de Clearances ruim 50.000 mensen woonden op Skye.) Vroeger was er alleen een veerboot naar Skye, maar toen kocht een Amerikaans bedrijf een soort rechten om een brug te bouwen naar het vasteland, en zij heften daar 5.70 aan tol. Dit veroorzaakte enorme rellen, aangezien andere bruggen maar 40 cent waren, maar die waren van de overheid terwijl deze brug privaat bezit was. Uiteindelijk heeft de overheid hen weten te overtuigen om de brug af te staan, en inmiddels is er geen tol meer.

Wat ook opvalt is dat verkeersborden in de Highlands veelal zowel in het Engels als in het Gaelic tekst hebben. Dit is grotendeels te danken aan één man, die een stuk land had tussen de brug en Portree. De gemeente wilde dit land kopen om de weg te verbeteren zodat er hopelijk meer mensen naar Skye zouden komen. Hij zei dat ze het land gratis mochten hebben, als ze maar bordjes in het Gaelic zouden maken. De gemeente wilde dat niet, maar na jaren vragen of ze het niet gewoon mochten kopen, hebben ze toch maar ingestemd. Toen wilde natuurlijk iedereen zulke bordjes en daarom zie je die nu steeds meer.

Skye is een ontzettend interessant gebied als het om geologische geschiedenis gaat. Er zijn twee grote berggebieden genaamd de Cuillins. Er zijn rode en zwarte Cuillins. De zwarte Cuillins zijn zo'n 60 miljoen jaar geleden gevormd en bestaan hoofdzakelijk uit vulkanisch gesteente. Deze steensoorten zijn erg hard en daarom zijn ze nog steeds redelijk hoog, ook nadat de gletsjers in de laatste ijstijd zich een weg baande over het land. De rode Cuillins zijn wat meer afgeplat door deze gletsjers en bestaan voornamelijk uit graniet. Verder zijn er grote glens gevormd en een fascinerend stuk klif genaamd "Kilt Rock" waar kolommen van basalt bovenop zandsteenlagen staan en het ziet er een beetje uit als een kilt.

Na een lunchstop in Portree gingen we verder noordwaarts naar de Trotternish peninsula, waar onder andere de Kilt Rock is. Normaal is daar ook een waterval bij, één van de weinige watervallen ter wereld die direct in de zee uitkomt, maar omdat het zo droog was, was er bijna geen water meer. Ook op de Trotternish peninsula ligt de Quiraing. Dit was ook een schitterend gebied om rond te lopen, met veel wilde schapen die overal langs en op de weg lopen en in het berggebied. Daarna gingen we weer terug naar het zuiden om naar de Fairy Pools te gaan. Ondanks dat het zo droog was, was het alsnog echt schitterend hier. Het water in de Fairy Pools is ontzettend helder, in tegenstelling tot veel ander water dat door de veengrond heel bruinig is. Na het bezoek aan de fairy pools was het inmiddels 5 uur 's middags en langzaamaan tijd om weer terug te keren richting Inverness.

Omdat je dezelfde route heen en terug rijdt (omdat er dus eigenlijk maar één hoofdweg is), hebben we daar niet heel veel nieuws gezien, maar toch is het weer boeiend omdat je nu aan de andere kant naar buiten kunt kijken en dus toch andere dingen ziet. Ook vertelde onze gids nog heel veel leuke verhalen en feitjes, waarvan ik er twee met jullie ga delen. Er was een man op het eiland Raasay, maar waar hij woonde was geen weg aangelegd. Hij vreesde voor economisch verval in zijn dorpje als andere dorpjes wel bereikbaar zouden zijn per auto maar de zijne niet, en vroeg de gemeente een weg te bouwen. De gemeente weigerde en dus besloot Calum het zelf maar te doen. Het verhaal is erg leuk en andere mensen hebben het veel leuker verteld dan ik hier kan proberen, dus ik raad jullie aan om te luisteren naar het nummer "Calum's Dream" van de artiest Schiehallion.

Ook is er een verhaal van twee clans die heel lang ruzie hadden, en toen besloten om hun kinderen aan elkaar uit te huwelijken om dit op te lossen. Helaas hadden ze elkaar nog nooit gezien, en toen de zoon van de ene clan zijn bruid zag op hun trouwdag, bleek dat ze maar één oog had. Hij vond dat ontzettend beledigend als zoon van de Chief. Nu mochten ze niet scheiden, maar als er na een jaar nog geen kind was, dan mocht het huwelijk toch gecanceld. Wat bleek? Geen kinderen, heel gek.. Hij stuurde haar terug naar haar vader met de mededeling dat hij echt geen vrouw wilde die maar één oog had. Maar hij stuurde haar niet zomaar terug. Hij stuurde haar terug op een eenogig paard, met een eenogige knecht, en een eenogige hond erachter. Dat vond de andere clan natuurlijk niet zo leuk en toen was het alsnog weer oorlog.

Mijn laatste dag in Inverness besloot ik naar Culloden Battlefield te gaan. Culloden was de climax van de Jacobite rising van 1745, waar in de lente van 1746 de Jacobites in een klein uurtje volledig verslagen zijn door het leger van de Britse overheid en waar het begin van het einde begon voor de Highland clans. Het is een gedenkplaats en nog steeds hangt er een soort sfeer die je ook ziet bij huidige oorlogsmonumenten. Mensen zijn stil en ingetogen, en bij sommige gedenkstenen liggen nog regelmatig bloemen. Daarnaast is het ook de laatste veldslag geweest op Brits grondgebied. Een bijzonder slechte plaats voor een veldslag, het is ontzettend moerassig en staat vol met heidestruiken. De Jacobites moesten toen ze begonnen aan de Highland Charge nog bijna 300 meter rennen voor ze daadwerkelijk bij het Engelse leger waren, en in die tijd konden de Engelsen ze rustig neerknallen met kanonnen en musketten. Daarnaast had de legerleider geleerd van de twee nederlagen die ze eerder hadden gehad als gevolg van de Highland Charge, en had zijn tactiek aangepast, wat de Jacobites niet verwacht hadden. Kortom, het werd een bloedbad.

Circa een halfuurtje lopen van Culloden ligt ook een bijzondere plaats. Het zijn Clava Cairns, een begraafplaats uit de bronstijd. Het lijkt een beetje op onze hunebedden, maar dan opgebouwd uit kleinere stenen en gebouwd in een cirkel. Vroeger zat er een dak op en een duidelijke ingang, vaak gericht naar het westen, maar de daken zijn inmiddels overal weg. Toch heeft het een bijzondere sfeer en was het zeker de moeite waard om te zien.

En toen was het alweer tijd om weer terug te gaan naar Inverness en 4 uur in een bus te zitten terug naar Glasgow. Het waren drukke dagen, en in totaal heb ik 45 kilometer gelopen in 3 dagen, maar het was ontzettend gaaf! Foto's zijn allemaal geüpload en hebben zowaar een beschrijving zodat je kunt zien wat waar was.

Reacties

Bep Rosing-Punt
Geplaatst op 04 juli 2021 om 17:43 uur
Mooi Nikki, bedankt voor de reis door Noord-Schotland. Ik heb eens een boek gelezen over de invallen van de Vikingen en een film gezien over boeren op een van de eilanden in het noord-westen van Schotland en dit is weer een prachtige aanvulling. Groetjes, tante Bep

Marianne van Wilgenburg
Geplaatst op 04 juli 2021 om 11:37 uur
Wat een buitengewoon genoegen om je uitgebreide verhaal te lezen. Ik zal het gaan missen als je weer terug bent.

Plaats een reactie