Avatar Marleen Barnard

Marleen Barnard

Het einde is in zicht...!

Bericht - 09 september 2017 om 19:43 uur

Amecet ligt niet ver uit het centrum van Soroti. Maar om er naar toe te lopen is net iets te ver. Daarom is het erg handig dat er een kleine supermarkt naast Amecet is. Hier heb ik regelmatig wat gekocht. Maar ik ben ook vaak in het centrum van Soroti geweest. Ze hebben nl. niet alles in de kleine supermarkt naast Amecet en in het centrum verkopen ze veel meer en is er iets meer te beleven. Met een fietstaxi of motortaxi wat hier een ‘boda’ genoemd wordt, ging ik dan naar het centrum toe. Het is daar echt een Afrikaanse chaos wat betreft het verkeer. Verder (...)

Lees verder


10 reacties • Plaats een reactie

God voorziet!

Bericht - 26 augustus 2017 om 14:55 uur

Maanden geleden werd één van de peuters ziek bij Amecet gebracht door haar tante die vertelde dat haar moeder was overleden. Ze dacht ook dat ze HIV had, maar dat is gelukkig niet zo. Het is een prachtig meisje en ze is bijna altijd vrolijk! Een glimlach staat erg vaak op haar gezicht. (zie foto hieronder)  Ook reageert ze snel als haar naam geroepen wordt. We zouden haar hier eigenlijk niet willen missen.
Achteraf blijkt dat de vrouw die beweerde haar tante te zijn, de moeder is. Deze moeder is dus helemaal niet overleden!
Lange tijd bleef de moeder ontkennen de moeder te zijn. Eén van de social workers (...)

Lees verder


2 reacties • Plaats een reactie

God zorgt voor jou!

Bericht - 12 augustus 2017 om 14:14 uur

Nu ik meer dan een maand in Uganda ben, zie ik steeds meer kinderen en volwassenen hier lijden. In Amecet, waar ik werk, maar ook daarbuiten.
Zoals ik in mijn vorige blog schreef, ben ik een keer in de village geweest waar veel armoede te zien is, maar wel een prachtige natuur. Vorige week ben ik in een andere village geweest, waar ik hetzelfde zag. Het blijft verdrietig om te zien, maar geeft mij tegelijkertijd een dankbaarder hart naar God toe. Hierdoor word ik nl. extra stilgezet hoe bevoorrecht we in Nederland zijn.  

Elke donderdag gaat Els, de directrice van Amecet naar de gevangenis en de afdeling van het (...)

Lees verder


2 reacties • Plaats een reactie

Kies voor het Leven!

Bericht - 29 juli 2017 om 09:25 uur

De afgelopen weken heb ik weer veel meegemaakt.
Er zijn inmiddels kinderen terug naar hun familie of naar een ander Oegandees gezin wat ze verder op wil voeden en er zijn nieuwe kinderen gekomen.
Vorige week is er een meisje van een paar weken oud door de politie gebracht. Ze was gestolen! Haar moeder is bekend, maar het is de vraag wanneer ze haar komt ophalen. De reden waarom andere kinderen hier gebracht worden of al zitten is schrijnend. De ene moeder is vermoord, de ander tijdens de bevalling overleden, de volgende wilde de baby vermoorden en weer een ander is (...)

Lees verder


7 reacties • Plaats een reactie

In de Schuilplaats van de Allerhoogste!

Bericht - 15 juli 2017 om 18:45 uur

Nadat ik mijn intrek in mijn “eigen” huisje genomen had, voelde ik me daar al snel thuis en op mijn gemak. Mijn huisje staat op hetzelfde terrein als het opvanghuis Amecet (Schuilplaats), waar ik werk. Ook bevindt zich daar het staffhuis. Het is allemaal een paar stappen lopen van elkaar vandaan. Dit alles ligt aan een drukke weg, waar veel auto’s toeterend (in Afrika heel normaal) voorbij rijden.
De eerste week heb ik sommige nachten erg onrustig en dus niet goed geslapen. Dit zal waarschijnlijk gekomen zijn, omdat er aan die drukke weg één of andere club is die in de loop van de avond begint met keiharde muziek (...)

Lees verder


5 reacties • Plaats een reactie

De dag breekt aan…

Bericht - 01 juli 2017 om 19:11 uur

Na drukke weken van veel voorbereidingen, brak afgelopen donderdag 29 juni de dag aan…  

De dag om 3 maanden naar Uganda te gaan, stond voor de deur. ’s Morgens rond 6:00 uur reed ik - met mijn ouders die mij naar Schiphol brachten - weg uit mijn straat en dorp. Dan denk je vroeg op Schiphol te zijn en dat het met de drukte wel mee zal vallen, maar er stond een gigantische rij om in te checken. Mijn geduld werd dus al gelijk op de proef gesteld. Nadat ik uiteindelijk ingecheckt had, heb ik mijn ouders gedag gezegd en ben ik door de douane gegaan.
Om 10:35 uur (...)

Lees verder


9 reacties • Plaats een reactie

Nieuwe Missie

Bericht - 08 juni 2017 om 16:36 uur

Nadat ik een geweldige tijd in Zambia gehad heb, heb ik mij de afgelopen maanden op God gericht met de vraag 'wat mijn volgende stap mag zijn.' Hiervoor ben ik o.a. naar de conferentie 'Bidden & Vasten' van Herman Boon geweest. Voordat ik naar de conferentie ging, had ik het land Uganda op mijn hart om naar toe te gaan, wat God tijdens deze conferentie duidelijk bevestigde. Op een bijzondere manier heeft God ook het project duidelijk gemaakt en bevestigd. Daarom breekt er binnenkort een 'nieuwe' periode voor me aan en ga ik 3 maanden naar Uganda toe. Ik geloof dat God me daar nieuwe dingen wil (...)

Lees verder


4 reacties • Plaats een reactie

De laatste week....

Bericht - 21 november 2016 om 16:14 uur

Nog 1,5 week en mijn tijd in Zambia zit erop. Wat zijn de drie maanden voorbij gevlogen!


De afgelopen week was voor mij meer een vakantieweek, dan een werkweek.


Vorige week zaterdag heb ik samen met de kinderen en een deel van het personeel van Mercy House genoten van een safari.

We hebben verschillende dieren gezien en heerlijk gepicknickt met elkaar.

Het was een leuk dagje uit.


Afgelopen woensdag ben ik een paar dagen met vier anderen van OM naar de meest toeristische attractie van Zambia geweest, de Victoria Falls in Livingstone.

We hebben de Victoria Falls zowel van de Zambiaanse kant als van de (...)

Lees verder


7 reacties • Plaats een reactie

Gods Genade is genoeg!

Bericht - 29 oktober 2016 om 20:07 uur

De afgelopen tijd heb ik mogen zien hoeveel werk er verricht wordt in Mercy House. Geweldig mooi en goed om te zien!


Doordat één van de kinderen de afgelopen week niet lekker was, mocht ik een kijkje nemen in haar huis in Makalulu. Toen ik zag hoe klein het huisje was, waar ze met haar moeder en broertjes en zusjes in woont, vond ik dat verschrikkelijk om te zien. Daarnaast heeft het gezin weinig tot niets te eten en kunnen de meeste kinderen niet naar school, wat ik eveneens triest vond om te horen. Als ik zie wat Mercy House (...)

Lees verder


7 reacties • Plaats een reactie

Niemand is minder, niemand is meer!

Bericht - 14 oktober 2016 om 12:31 uur

Nu ik ruim een maand in Zambia ben, zijn mij al veel cultuurverschillen opgevallen.


Wat mij opvalt aan de hele bevolking van Zambia, is dat waar ik ook ben in Zambia, op de basis, bij Mercy House of in het centrum, elke Afrikaan (zelfs kinderen) me gedag zegt en erachteraan vraagt hoe het met me gaat of waar ik vandaan kom. Veel mensen gaan een gesprekje met me aan. Ik vind het een hele vriendelijke bevolking die heel snel voor je klaar staat. Ook al ben je blank, lopen ze niet voor je weg, ze houden juist van je. Ik (...)

Lees verder


11 reacties • Plaats een reactie
Pagina: 1 2