Avatar Marjolein Leussink

Marjolein Leussink

IT'S THE MOST WONDERFULL TIME OF THE YEAAAAAAR

Geplaatst op 06 januari 2019 om 21:40 uur



Hallo allemaal, 

Ik heb een hele lange tijd niets van me laten horen. Daarom zal ik snel een update uploaden over hoe de afgelopen paar weken voor mij gegaan zijn.
Wat ik wel alvast kan doen is jullie vertellen wat ik in de week van kerst allemaal heb meegemaakt.

In Paramaribo wordt er niet superveel gedaan met kerst. Mensen gaan samen eten, genieten van een drankje en er zijn kleine feestjes waar ze naartoe gaan. Wel hebben ze overal speciale kerstmenu's, een enorme kerstboom op het onafhankelijkheidsplein en de coca-cola truck die rondjes rijdt door Paramaribo. Het is moeilijk om met kerst een plekje te krijgen in het restaurant omdat alles uitverkocht is. Door de stad zijn wel overal lichtjes en grote kerstballen langs de weg geplaatst. Helaas heb ik er niet heel veel van gezien, dit komt omdat ik gewoon moest werken.

24 december: kerstmiddag en kerstavond
de dag dat ik normaal gesproken in de stad rondhang en biertjes drink met mijn vrienden. 'S avonds met mijn ouders naar de kerst dienst in de kerk en daarna onder het genot van warme chocomel, koffie, en zoetigheid samen met mijn gezin kerstfilms kijken en cadeautjes uitpakken.

In Suriname gaat het er wel even anders aan toe! Je krijgt superveel leuke berichtjes "hee meid! fijne feestdagen in SU!" "Haa Zuster marie! een gezond en gelukkig nieuwjaar en hele fijne feestdagen" en berichten als "ondanks dat je zo ver weg zit zal onze vriendschap altijd blijven bestaan!" Maaruhhhh, allemaal leuk en aardig, ik stond vanochtend al om 05:30 naast mijn bed om me klaar te maken voor stage. Ik kwam thuis en had totaal geen idee dat het echt kerst was, het kerstgevoel miste. 

25 + 26 december: eerste + tweede kerstdag
Eerste kerstdag, wat doen ze dan eigenlijk in Suriname? Verschillende taxi chauffeurs heb ik deze vraag gesteld. Ja niks eigenlijk, samen lunchen en een drankje doen. Dineren doen ze echt alleen in Nederland hoor! 
Gelukkig kon ik deze ochtend lekker uitslapen en tot een uurtje of 14 in de zon liggen, want ik had middagdienst. De SEH was gelukkig niet super druk vandaag. Op de reguliere patiënten na, hadden we weinig te doen. GELUKKIG.... want toen kwam tweede kerstdag. De dag waarop blijkbaar echt alles mag. Overdag een beetje aan school gewerkt en genoten van het weer, gebeld met mensen thuis en 's avonds uit eten met huisgenootjes. Ik moest helaas al snel weg want ik werd om 21:00 verwacht op de SEH van het AZP voor mijn eerste nachtdienst. Ja, zr. Marie heeft het erg druk gehad deze nacht. 

Er kwamen veel mensen binnen die lekker aan het feesten waren geweest. Veel mensen met buikpijn klachten of een te hoog bloedsuiker. Ik heb van 21:00 tot 08:00 de volgende ochtend gewerkt en heb daadwerkelijk ALLES gezien deze nacht. Schotwonden, Steekwonden, Alcoholvergiftiging, Drugsoverdosis, Aanrijdingen en de dagelijkse hart/longpatiënten. Twee reanimaties en 6x uitgereden met de ambu. Door al dat feesten weten mensen niet meer wat ze doen. Het is hier bijna normaal dat mensen met drank of drugs op achter het stuur stappen en vrolijk naar huis rijden. Patiënten met hoge bloeddruk en diabetes vergeten hun medicatie waardoor ze volledig ontregeld zijn. Man man man, wat een nacht. Gelukkig kon ik om 08:30 lekker slapen en werd ik rond 16:00 wakker.

27 december (Zeg maar gerust derde kerstdag.....)
Opnieuw in de nachtdienst, de tweede en gelukkig laatste. Deze nacht was nog veel heftiger dan de eerste. Bijna alles wat er gisternacht gebeurd was, gebeurde vannacht X2. Er waren verschillende festivals deze nacht dus mensen hadden voldoende drank achter de kiezen. rond de 30 patiënten op een SEH waar er eigenlijk maar 15 kunnen liggen. Meer reanimaties, meer levensbedreigende situaties, vechtpartijen en nog meer dronken mensen. Rennen naar het lab voor bloeduitslagen, ritjes op de ambu om slachtoffers op te halen die met hun bromfiets of auto over de kop waren geslagen, het was in 1 woord: CHAOS.

Ik leer gelukkig wel werken als zelfstandig verpleegkundige en ben de afgelopen weken ook zo ingezet. Ik ben trots op mezelf dat ik het tot nu toe zo ver geschopt heb. De Spoedeisende hulp is een van de zwaarste, maar ook mooiste plaatsen om opgeleid te worden in het verpleegkundig vak!

Vrijdag ochtend kwam ik om 06:30 uit de nachtdienst. Ik heb gevraagd of ik eerder weg kon omdat we op trip gaan vandaag. Zuster Marie was KAPOT

- Wordt vervolgd -




Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie