ARRIVED 04-10-2018
Geplaatst op 06 oktober 2018 om 13:02 uur
Hoi Hoi Allemaaaaaaal,
Ik ben heel, gezond, en zonder problemen (ongeveer) aangekomen in Suriname :) en kan niet wachten om jullie te vertellen wat ik de afgelopen dagen allemaal heb meegemaakt.
Woensdag avond 3 oktober begon de spanning steeds meer en meer op te zetten. Jarno en Manon kwamen thuis en Ik heb Joris opgehaald van het station. Toen ik thuiskwam had mam taart gekocht. Deze gingen we natuurlijk lekker met zijn zessen op eten. Vervolgens kwamen pap en mam met een cadeautje naar mij toe. Een kettinkje met een klavertje vier eraan, om mij veel geluk en sterkte te wensen in de komende paar maanden. Die heb ik heel trouw elke dag om <3. Nog even een laatste check in de koffers... TUURLIJK te zwaar, want marjolein moet nog 1600 extra dingen mee die ze vergeten is in te pakken... Ja en dan volgt er ook nog ergens bed tijd, ik heb ontzettend slecht geslapen van alle spanning, maarja om 04:30 ging de wekker dus kon ik er weer uit.
Donderdag 04 oktober om 05:15 stapten we in de auto. Pap, Mam, Joris, Jarno en ik. Ik heb niet heel veel van de reis meegekregen aangezien ik in slaap ben gevallen onderweg. Rond 06:50 kwamen we in de buurt van Schiphol. Helaas stuurde die schele Tom Tom van ons, ons op de verkeerde baan waardoor we een rondje om Schiphol moesten rijden (ongv. 10 km). Tegen 07:15 hadden we de auto geparkeerd en waren we onderweg naar de La Place, waar Silke met haar familie zat te wachten. MIND YOUR STEP heb ik geloof ik 30x gehoord onderweg daar naartoe. Eenmaal bij Silke aangekomen heb ik kennisgemaakt met haar familie en gingen we samen wachten op Lindey, die ook onderweg was.
Rond 08:00 zijn we richting de koffer incheck gelopen. Daar was het natuurlijk BELACHELIJK druk. Op onze tickets stond inchecken bij balie 12/13. Vanuit die rij werden we vervolgens zigzaggend naar balie 15 en 16 gebracht, waar wij ook onze koffers konden inchecken. Mijn koffer werd gewogen, 23,2 KG. Dus zegt de man achter de balie, hij is eigenlijk te zwaar, maar die 200 gram maakt ook niks uit. En toen kon ik doorlopen. Terug naar onze families. Samen hebben we nog een kopje koffie gedronken en om 09:30 was het dan echt tijd voor het afscheid. Wat vreselijk is dat!!!!! Even samen huilen, en dan de roltrap omhoog met het besef dat je je ouders, broertje en vriend de komende 4 maanden niet zult zien. Bovenaan de roltrap had ik echter al snel geen tijd meer om verdrietig te zijn, want we moesten direct door de douane. Tassen en koffers op de band in een bak. Ik had alles in èèn bak gedaan, NEE dat kan niet mevrouw, dat is veel te veel... moest verdeeld worden over twee bakken (SORRY). Lindey's tas moest nog even door de drugscontrole en daarna konden we doorlopen. Gelukkig kun je op schiphol NERGENS voor 10:30 een broodje halen, laten wij nou net om die tijd moeten boarden... we hebben snel ergens een croissantje opgepikt en zijn toen gaan boarden.
Wat een immens vliegtuig zeg! de boeiing 747, 10 stoelen op èèn rij. Onze plaatsen gevonden, lekker gaan zitten en afwachten maar. Om 11:15 zouden we vertrekken, maar stonden we nog op de grond i.v.m. een technisch probleem met de passagiersdeur. Deze was gelukkig snel gefixt dus om 11:30 begon toch echt onze reis. JEUUUUUJJ.
In het vliegtuig kregen we meerdere keren drinken e.d. aangeboden. Ijsjes, Pizza, Vis met rijst, en 3 toetjes. Prima verzorgd door KLM. De 9 uur vlogen voorbij en voor mijn gevoel stonden we na 4 of 5 uur alweer op de grond. Surinaamse bodem! YES, WE DID IT. Maaruhhh, toen moesten we dat vliegtuig uit. Spontaan uitgedroogd, WAT EEN HITTE. Van 14 graden in NL naar 37 graden in SU, pooowww... het was ondertussen 15:30, (5 uur terug in de tijd)
Gelukkig was het binnen op de airport wel iets frisser, gelukkig, want we moesten bijna 40 minuten wachten voor we door de douane konden en ons stempeltje kregen. Vervolgens iets meer dan een uur gewacht op onze koffers, want ja surinaams tempo he... en toen met de taxi naar onze accommodatie.
In de taxi leek ik wel wereldvreemd. Alles was supergroen en ik wist echt niet wat ik zag. prachtige omgeving. Onze taxichauffeur stopte bij de eerste de beste chinees (supermarkt waar chinezen op werken) en vroeg aan ons: Wat te drinken dames? HEINEKEN??. Tuuuurlijk, beste ontvangst, direct een biertje in de hand gekregen, inclusief onze taxichauffeur zelf. Naast dit alles, rijden ze in Suriname aan de linkerkant van de weg. Dus op de rotonde schrok ik me de pleuris omdat we linksom gingen. De taxichauffeur lachte ons daarom uit Hahaha.
Aangekomen bij onze accommodatie werden we hartelijk ontvangen door de huisbaas Lucien. Hij heeft ons van alles uitgelegd over het huis, 24 uur per dag camerabewaking, boevenijzer (prikkeldraad met scheermesjes), de andere studenten en hoe we alles goed en netjes afsluiten. Ook zijn we samen met Lucien naar de chinees gegaan, hij heeft ons in de auto meegenomen en een stukje van de stad laten zien. Bij de chinees hebben we wat boodschappen gedaan voor 's avonds en de volgende ochtend. Daarnaast heeft hij ons aangeraden om Muggenspray en een soort olie te halen, die zorgt dat de pijn van de muggenbeten wordt verlicht. want ja, die klote MUSKIETJES, (je ziet en hoort ze niet maar ze steken wel) zitten echt overal. We hebben noodles gegeten en zijn tegen 22:00 naar bed gegaan, niet wetende dat we de volgende ochtend zo moe zouden zijn.
Liefs xx
Reacties
|
Thea |
|
Herma |
|
Hanny Toebes |
|
Marlies Hardick |
|
Esther Sluyters |
|
Mama |
Volg Mijn Reis © 2026. Alle rechten voorbehouden.
Algemene Voorwaarden | Linkpartners | Contact