Avatar Jikaira Suriel

Jikaira Suriel

Day 12

Geplaatst op 18 mei 2019 om 03:22 uur



 Het is alweer donderdag. Vandaag doen we onze laatste excursie naar het Aquarium. Het Aquarium is vlakbij het hotel dus we lopen met onze groep die kant op. Vandaag zijn we ingedeeld met voornamelijk Japanners. 

Bij het aquarium worden we weer ontvangen alsof we celebrities zijn, maar in plaats van dat het op een misplaatste vorm van aanbidding lijkt is het een uitbundige uiting van liefde. Ik heb al in verschillende landen diverse aquaria bezocht, maar deze was echt groot! Ze staan ook in het Guinness book of word records. Ik heb hier vissen gezien die ik niet kende, maar ook soorten vissen die ik nog nooit in het echt had gezien zoals bijvoorbeeld zeepaardjes. We gaan halverwege de tour naar een een dolfijnenshow. Hier verzamelen alle groepen zich bij elkaar. Een prachtige show en ook van deze kan ik weer zeggen dat de dolfijnen hier veel meer kunnen dan de dolfijnen die ik in andere shows heb gezien. Na afloop van de show vertrekken alle niet getuigen uit de zaal. Ik kan je vertellen dat de zaal hierna nog steeds heel goed gevuld was. Dat blijf ik bijzonder vinden. Overal waar we afgelopen week zijn geweest is er een overvloed aan broeders en zusters. Een broeder spreekt ons via de microfoon toe en vraagt ons of we niet dankbaar zijn met de manier waarop we zijn ontvangen door het personeel van het Aquarium. Natuurlijk zijn we dat! Ze hebben zelfs reclame uitingen van het congres op hun grootste schermen gespresenteerd. Ook hier ontkom je er als bezoeker dus niet aan wat er dit weekend in Atlanta gaat gebeuren. Daarna lopen alle gisteren naar beneden en ontvangen van ons een heel hard en lang applaus. Zij hebben zich allemaal zo goed verdiept in de verschillende soorten dieren dat zij in staat waren ons op een hele informatieve manier door het gebouw heen te begeleiden. Daarna zingen we gezamenlijk het lied Inspired by your wonders. Wat klonk dit toch prachtig! Echt weer zo’n heerlijk kippenvel moment, maar wat een getuigenis was dit. Er was redelijk wat personeel van het Aquarium in de ruimte en je zag aan hun houding en gezicht dat ze onder de indruk waren. 

We gaan naar huis en terwijl Jahir wat aan zijn video’s edit doe ik een middag dutje. Ik ben best wel moe en ik wil toch wel goed uitgerust zijn voor het congres morgen. Nadat we ons hebben opgefrist gaan we naar de lobby toe. Hier vind je altijd wel iemand om mee te praten. We hebben met Maria en Lynette afgesproken om ergens te gaan eten. Een restaurant waar zij al eerder waren geweest en ze vonden dat wij dat ook moesten ervaren. We zijn erg benieuwd, want we horen ook veel plaatselijke bewoners die ons dit echt aanbevelen. Ze maken hier traditioneel Southern food en de porties zijn echt groot! We hebben allemaal een verschillend gerecht, maar eten allemaal een beetje van elkaars eten. Het was echt heel lekker maar het lukt ons niet om alles op te krijgen. In Amerika kun je overal om een doggybag vragen. Alhoewel we weten dat we het zelf niet meer gaan opeten besluit ik om alles wel mee te nemen. Er zijn hier overal daklozen mensen. Ik geef het liever aan hun dan dat het in de prullenbak van het restaurant terecht komt. Voor we het restaurant in kwamen zat er nog een dakloze vrouw op de hoek van de straat. Ik bestel een Uber en we lopen direct naar buiten. Als we buiten staat is de Uber al aangekomen, maar we gaan toch nog even snel naar de hoek van de straat. Helaas is de zwerfster dan al verdwenen dus stappen we maar in de taxi naar het hotel. We houden onze blik goed op de straten gericht om te kijken of we een dakloze zien vlakbij het hotel. En we zien er één om de hoek van het hotel liggen. As we uitstappen lopen we met z’n allen op hen af. Jahir neemt de 3 bakken eten en loopt voorop. Als we bij de dakloze man aankomen zit hij met zn ogen dicht. Jahir vraagt hem wat hij aan het doen is en staat al met zijn hand uitgestrekt om de maaltijd te overhandigen. De man zegt ik was net aan het bidden. God heeft mijn gebed verhoort! Nou hoe bijzonder is dat. Wij waren al onderweg toen hij nog aan het bidden was om een maaltijd.
 

Een mooie afsluiting van een mooie dag. We geven onze zussen een knuffel en gaan snel naar bed. Morgen begint het congres!!!!


Reacties

SV
Geplaatst op 18 mei 2019 om 20:20 uur
Wat bijzonder allemaal.. Jullie hebben het zeker gefilmd dat jullie gingen zingen (dat wil ik zien zodra jullie er weer zijn) En al helemaal bijzonder dat die meneer net aan het bidden was voor eten.. Lief van jullie!

Plaats een reactie