Avatar Fleur Hendrickx

Fleur Hendrickx

een week vol tradities

Geplaatst op 05 maart 2018 om 03:23 uur



Ik ben ondertussen helemaal lek gestoken, ik heb erg leuke dagen achter de rug en ik ben al een aantal keren verbrand door toch wel lekker weer ;) 

Dit was de eerste volledige week in het weeshuis maar ik moet zeggen dat het daar toch nog wel raar aan voelt, en ik betwijfel of ik het echt leuk vind. De kinderen worden sowieso op een Surinaamse manier opgevoed, dat is niet perse slecht denk ik want het is wel super duidelijk voor de kinderen. Maar ik heb niet het idee dat trauma’s herkent en erkent worden. In het weeshuis zitten kinderen die echte heftige dingen mee hebben gemaakt maar dat lijkt in de doofpot gestopt te worden. We hebben nog weinig contact met de kinderen en het lijkt dat de kinderen vooral zichzelf bezig moeten houden..

In dit weeshuis is er een dag later als mij nog een Nederlandse meid begonnen aan haar stage. Dus we kunnen gelukkig de ervaringen wel een beetje delen. En we zijn samen begonnen aan iedere dag op en neer fietsen naar het weeshuis. Het moet dus niet gekker worden, Fleur die iedere dag gaat fietsen, dat al als eerste maar dan ook nog bij 30 graden. Het is een halfuur heen en een halfuur terug. De eerste dagen hebben we ook wel even flink moeten zoeken. Het verkeer is best chaotisch, ze hebben voorrangsregels nog niet geleerd volgens mij. En het belangrijkste aan de auto’s is toch wel de claxon.   
Er zijn super veel eenrichtingswegen wat echt heel erg irritant is want deze gelden ook voor fietsers. Dus de heenweg is helemaal anders als de terugweg. Maar ik ben benieuwd hoelang ik het fietsen volhoud ;D

Donderdagavond heb ik wel een bijzondere avond gehad. Ik ben samen met een huisgenoot naar de shri radha krishna mandir geweest. Dit is een hindoeïstische tempel, hier werd deze avond de Holika verbrand. Dat is een hele traditie en is de opening van het Holi Phagwa feest. Eigenlijk word met dit feest nieuwjaar gevierd voor de Hindoestanen. Maar ook vieren ze dat de lente begint want de eerste oogst is gedaan. De Holika is een grote brandstapel die aangestoken word en het staat symbool voor het overwinnen van het goede op het kwade. Daarna word er samen gegeten, gedanst en gezongen. Het was heel erg leuk en fijn dat we zó welkom waren in de tempel en dat we deze viering dus geheel mochten bijwonen.

Vrijdag zijn we naar het Holi Phagwa feest gegaan. Deze dag staat bekend om het gooien met gekleurd poeder. Het poeder word bedoelt dat iedereen gelijk staat en er dus geen verschil is tussen achtergrond, rangen etc. We zijn eerst naar de Palmentuin gegaan, daar word vooral met het poeder gegooid. Dus het duurde dan ook niet lang voordat wij eruit zagen als regenbogen met zo veel verschillende kleuren. Het poeder is alleen echt troep voor je kleding, lichaam en haren, het gaat er verschrikkelijk moeilijk uit. Ik heb nog steeds een aantal gekleurde vlekken en mijn kleren en schoenen zijn naar de maan. Maar het was wel een leuke dag! Nadat we in de Palmentuin geweest waren zijn we naar het Onafhankelijksheidsplein gelopen. Daar was echt een festival, een groot podium, dj’s en bizar veel mensen bij elkaar.

Z
aterdag stond er voor mij de eerste tour gepland. Deze tour was samen met 4 andere meiden (die ik al wel kende). We zijn eerst met een bootje naar Nieuw Amsterdam gevaren, daar hebben we een rondje gewandeld en wat over de geschiedenis gehoord. Daarna zijn we weer het water opgegaan om dolfijnen te zoeken. We hebben wel dolfijnen gezien, maar we hebben ze niet zien springen, helaas.   
Toen zijn we doorgevaren naar de plantage Werk en Rust. Dit is een klein dorpje waarbij de Javanse bevolking de laatste jaren 3 keer verminderd is. Dat komt omdat het dorp regelmatig totaal overloopt door het water dus er zijn veel mensen vertrokken en verhuisd. Om hier te mogen wonen moet je een familieband hebben met iemand in het dorp. Als je moeder of vrouw hier woont is het goed, maar anders krijg je geen toestemming van de plantage eigenaar. Een mooie bijkomstigheid was dat er op deze dag een dorpsfeest was, wel weer een rare traditie maar bijzonder om mee te maken. We hebben in het dorpje gegeten en zijn toen gaan varen naar het strand om zeeschildpadden te zoeken. Het weer was alleen helemaal omgeslagen dus we stonden doorweekt op het strand. Na even zoeken hebben we wel een schildpad gevonden en het was fijn dat de gids ons heel veel informatie kon vertellen over de schildpadden. Nu hebben we de groene zeeschildpad gezien, deze lijkt zeshoekig en kan tot 250 kilo wegen. Maar dit is nog niet de grootste soort van de zeeschildpadden. De schildpad die wij zagen schrok erg van de groep toeristen dus deze heeft haar eieren niet achter gelaten maar ze wilde vooral snel terug de zee in. Erg zielig, gelukkig geeft de schildpad niet op en zal zij nog een poging doen als er geen stomme groep toeristen haar lastig valt. 

Ik probeer ook bij dit verhaal weer wat foto’s toe te voegen, maar als het weer niet lukt ga ik daar de komende weken iets anders voor verzinnen! 

Bedankt allemaal voor de enthousiaste en lieve reacties op het vorige verhaal, erg leuk om te merken!!   

Liefs Fleur 


(foto's:   https://photos.app.goo.gl/4jkK6HRIKErYeGVf2

Geef fleurhendrickx een extra fijne vakantie cadeau!

fleurhendrickx gebruikt VolgMijnReis.nl gratis om reizen bij te houden. Met een betaald kan fleurhendrickx meer foto's plaatsen en meer uit een reis en dit reisblog halen! Klik hier voor meer informatie.



Reacties

Elly van Beek
Geplaatst op 09 april 2018 om 09:42 uur
Hoi Fleur....Allereerst een fijne vast speciale verjaardag in het verre Suriname . Ik heb net al je verhalen gelezen. Wat een ervaring! Knap hoor dat je dat avontuur aan durft. Wat een cultuur contrast met hier. Speciale manier van opvoeden/omgaan met kinderen met trauma's. Kunnen die kinderen daar wel mee leven? En die omgang met dieren/honden. ????. Goed dat ik het niet zie. Ik geloof best dat je het thuisfront mist maar deze ervaring neemt niemand je af. Ik hoop dat je daar een leuk groepje studenten hebt waar je leuke dingen mee kan doen en de kinderen uit het weeshuis een leuke tijd kan bezorgen.Voor vandaag een fijne verjaardag en nog een leuke leerzame tijd. Groetjes Elly van Beek.

Hanne
Geplaatst op 09 maart 2018 om 13:43 uur
Waauw Fleur, wat een ervaringen allemaal! Ga je nooit vergeten. Maar wel zwaar en erg hard dan in het weeshuis... Hopelijk vind je een manier om dat allemaal wat te kunnen plaatsen en er toch een positiever gevoel aan over te houden. We duimen! Veel succes daar nog! Groetjes, hanne, pedro, léon en jules

Cemi
Geplaatst op 09 maart 2018 om 11:29 uur
Wat leuk dat je het naar je zin hebt Geniet ervan en ik lees snel je volgende blog weer Liefs

Cemi
Geplaatst op 09 maart 2018 om 11:29 uur
Wat leuk dat je het naar je zin hebt Geniet ervan en ik lees snel je volgende blog weer Liefs

Karin
Geplaatst op 07 maart 2018 om 15:01 uur
Dat je al zoveel meegemaakt en gezien hebt in korte tijd! Leuk hoor. Hopelijk ga je het werk in het weeshuis ook fijn vinden. groetjes

veroniek
Geplaatst op 05 maart 2018 om 10:07 uur
Wat een ervaringen allemaal, leuk. Fijn dat jullie nu met twee vrijwilligers zijn in het weeshuis, heb je toch ook wat steun aan elkaar . Veel succes .....

Karlijn
Geplaatst op 05 maart 2018 om 08:16 uur
Leuk om te lezen dat je het zo naar je zin hebt :) ben benieuwd hoe het vrijwilligerswerk gaat verlopen! Succes deze week weer en kijk al uit naar je volgende verhaaltje. Liefs

Plaats een reactie