28-11-2018

Geplaatst op 28 november 2018 om 21:55 uur

---

---

Buenas!!

Nog 2 dagen op Urgencias. 

Vandaag kwam er een man binnen bij ons via de ambulance die had gebeld omdat hij thuis bewusteloos was gegaan. Toen de ambulance bij hem kwam was de patiënt al weer bij maar wilde ze hem toch meenemen voor de zekerheid naar urgencias voor een aantal testen. Daarna is de man weer bewusteloos geworden bij ons en weer bij gekomen. Vervolgens kreeg de patiënt een hele rare ademhaling en is er reanimatie gestart. Mijn collega sleepte alles vanuit box 1 naar box 2 (in box 1 liggen de meeste materialen voor reanimaties) en riep mij. Ik daarheen en ik loop de box in denkend dat er gewoon een patiënt wacht voor het verwijderen van hechtingen. Ik loop de box in en de kamer staat vol met 3 artsen verpleegkundigen en ik en recht voor me staat de arts volop een patiënt te reanimeren. Daarna mocht ik de reanimatie overnemen van de arts. De buik en lichaam van de man gingen aardig heen en weer op het bed. Ik stond met men neus bij het bed en de man had 1 slang uit zijn mond die vast was gemaakt met gaasjes rond zijn hoofd. Een arts was aan het reanimeren en de andere arts deed de ademhaling met een speciaal hulpmiddel hier in spanje waar je in knijpt voor lucht dus niet met je eigen adem. De 3e arts stond tegenover de arts die aan het reanimeren was om het van elkaar over te pakken. Ook kwamen er nog artsen bij vanaf de intensive care dit zit naast de urgencias. Af en toe stopden ze ook nog een tube in de mond van de patiënt om de luchtwegen extra te verwijdden. Ik controleerde de monitor van het hart (want er waren al allemaal elektronen op hem geplakt) en het leek erop dat de patiënt het zou overleven want het hart bleef pompen volgens de monitor. Bloeddruk 54, laag maar het hart is nog niet gestopt. Op gegeven moment ging dit bergafwaarts tijdens het reanimeren en eindstand bleef er een streep over met de bijhorende piep, geen hartslag meer aanwezig. Daarna moest ik een ECG maken om echt te constateren dat de patiënt was overleden. Het hartfilmpje gaf ook geen hartslag weer, alleen rechte lijnen.

Onze reanimatie is niet geslaagd en de patiënt heeft het niet overleefd. Ik schat deze man begin 50. Terwijl wij binnen in de kamer met de reanimatie bezig waren stond zijn vrouw op de gang af te wachten of de reanimatie succesvol zou eindigen. Na het hartfilmpje wat ik had gemaakt en er was vastgesteld dat de man was overleden ging de arts naar de gang. Ik was nog even de plakkers van het lichaam van de man aan het verwijderen en ik hoorde een grote harde kreet van zijn vrouw op de gang, van verdriet. De vrouw was over de touren van verdriet en schreeuwde ook nog een aantal minuten daarna " NO,NO,NO, NO" met haar handen op haar hoofd. De arts zat naast haar die haar het nieuws bracht. Even daarna konden we de box niet gebruiken omdat de man opgehaald moest worden en zodra de box weer klaar was zijn we verder gegaan met de patiënten in de wachtkamer.  Daarna is ook nog de bloeddruk van de arts gemeten bij ons om dit te kijken. Iedereen had het erna enorm heet, zoveel energie en adrenaline, ik kan het niet uitleggen.

Er is zoveel gebeurd tijdens deze reanimatie in deze box dat ik niet alles meer heb onthouden alleen de grote lijnen van de gebeurtenis. 

In de ochtend voor de reanimatie was er nog een patiënt met veel pijn in haar schouder en hebben we die geleidelijk van 8 tot 9 pijnmediatie intraveneus toegediend. Toen kwam de arts en zei tegen ons: "Vamos?" Wij naar de kamer en ze zetten het bed van de patiënt in het midden, gaven haar extra zuurstof en nog een pijnmedicatie. Ik wist niet wat er gedaan ging worden want ik versta het allemaal niet. En toen zette de arts een krukje bij haar arm neer en ik wist het: Hij gaat haar schouder zetten. Na een paar keer getrek en geheis aan haar schouder/arm zat het weer prima. 

Daarna weer verder gegaan met de patiënten die in de wachtkamer zaten en veel infusen gedaan etc.

Hasta mañana!

X Elisa 

---

---

Reacties

Martha Geplaatst op 29 november 2018 om 11:27 uur Wat heb jij een inlevingsvermogen. Vreselijk om een patient te zien sterven, maar iedereen heeft tot het uiterste zijn best gedaan. Misschien had die man nog veel meer kwalen, dat zullen ze zeker onderzoeken. Het zal niet de laatste patient zIjn die komt te overlijden, die man heeft nu zijn rust gevonden, wel vreselijk voor de vrouw en verdere familie, maar helaas hoort de dood bij het leven. Ik hoop wel dat ze nadien een gesprek met je hebben gehad. Heel veel sterkte, je doet het geweldig! Jij hebt je roeping gevonden! Groetjes.

Rolf Geplaatst op 28 november 2018 om 22:47 uur Nou nou dat was me het dagje wel zeg en met een afloop die je niet wenst , zeker niet nadat iedereen z’n best doet om de man te redden en ook de reactie van de vrouw gaat je denk ik door merg en been. Achteraf jammer dat we niet even konden praten! Maar goed ,ook dat hoort bij het vak ! ???????????

oma Anneke Geplaatst op 28 november 2018 om 22:45 uur O zeg dat is niet niks en zo ga je van een rustige dag naar een hele intense gebeurtenis. Je maakt het allemaal wel mee zeg, heftig hoor. Ik hoop dat je het allemaal aan kunt. Wij hebben inmiddels hier wat kerstversiering aangebracht om het wat gezelliger te maken. Vanavond heb ik een uitgebreid diner gemaakt voor 6 personen en was super gezellig. Je zult inmiddels ook al wel aardig hebben leren koken. Doen jullie dat gezamenlijk? Lieve Elisa veel liefs en sterkte met alles, Groetjes, oma Anneke

Oma Hetty Geplaatst op 28 november 2018 om 22:25 uur Wat een enerverende dag voor jou Elisa, ja zo,n reanimatie is hard werken en je hele ziel en zaligheid er in leggen. Voor jou heel erg intens om zoiets mee te maken, dan moet je wel even je verhaal kwijt, dat begrijp ik wel lieverd en ook nog zo jong en dan later hetverdriet van z,n vrouw wat een ellende dan hé, je die dingen komen er allemaal bij kijken als je in de verpleging werkt. Nou Elisa weer een ervaring rijker, weer veel geleerd vandaag, sterkte met de verwerking lieverd en tot je volgende blog, liefs en dikke kus ons, doei doei.