EINDELIJK WEER EEN BLOG!
Geplaatst op 17 oktober 2018 om 21:17 uur
Zo, eindelijk weer een blog.
Na gemaild te hebben met volgmijnreis kan ik eindelijk weer op mijn account. Er waren wat problemen met de site waardoor ik eerst niet eens op de site kon komen en daarna niet meer op mijn eigen geplaatste berichten. Het is nu op gelost dus ik en vele andere bloggers kunnen hun reis weer voortzetten en met jullie delen. Ik ga even diep graven in mijn geheugen want het is alweer een tijdje geleden dus dit word dan ook een lange blog!
Vrijdag avond leggen Chaymae en ik meestal een matras in de huiskamer en houden we een filmavond. We hebben twilight gekeken en daarna doen we een sleepover dus blijven we daar gezellig slapen. De volgende dag zijn we een avondje uit geweest maar ik ging weer optijd naar huis omdat ik me niet fit voelde. Veel hoesten en een zere keel dus aangezien ik maar 2 dagen weekend heb vergeleken de rest leek het me een goed plan om dit weekend rustig aan te doen zodat het met stage weg is. De laatste dagen die ik heb doorgebracht op planta 5 bij de baby's moest ik soms ook een mondkapje voor omdat baby's heel snel besmet raken. Tussen de dagen door pakken we s'avonds wel eens een terrasje om wat te eten als we totaal geen inspiratie hebben voor het avondeten.
Ik ben begin oktober gestart op planta 4. Dit is de traumatologie afdeling. Gelijk al iets vreemds meegemaakt want ze werken daar met 2 verpleegkundigen en ik erbij. 1 verpleegkundige voelde zich niet goed dus in de kantine gingen ze bij haar gewoon een infuus inbrengen met paracetamol intraveneus eraan en hingen de infuuszak daar aan de muur waar eerst een schilderij hing en zij ging op de bank liggen eronder. Hilarisch toch!
Chaymae en ik hebben ook een abonnement voor de sportschool aangeschaft en gaan nu af en toe in de avond naar de gym. Ook zijn we met meer mensen die in alfaz wonen naar het sportcomplex geweest en nu voetballen we daar met het damesvoetbalteam mee op dinsdag en donderdagavond.
5 oktober heb ik voor het eerst bloed afgenomen bij een mevrouw. Ging helemaal prima. Hartstikke leuk om te doen alleen soms wel spannend omdat die patiënten je met zon eng gezicht aankijken van oh god o god die stagiair gaat me prikken weet je wel, pfff ;)
Dan is vandaag (nogsteeds 5 oktober) mijn vader aangekomen!! YEAH. Samen met Linda. Ze hadden een auto gehuurd dus super handig. Toen ze hun bagage hadden gedropt in het hotel zijn ze mijn kant opgereden. Ik heb ze mijn huis laten zien en vonden het erg leuk. Daarna hebben we een terrasje gepakt in Benidorm en heb ik ze wat dingetjes verteld. Er was iets gaande dus er waren veel mensen in ridderpakken. Geen idee wat het was maar vast iets met de middeleeuwen. Na het terrasje weer op naar huis want ja, ik heb de volgende dag gewoon weer vroeg stage. Het was fijn om mijn vader weer te zien! De volgende dag uit stage zijn we naar Benidorm gereden en hebben we de auto in een parkeer garage geparkeerd ( hier kom ik zo nog op terug ;P ) Ik heb ze de mooiste plek van Benidorm laten zien genaamd het Balcon de Mederittano. Super mooi hier en daarna hebben we daar op het terras een hapje gegeten en gedronken. Daarna zijn we door benidorm gelopen en hebben we later nog ergens een ijsje gegeten met een kopje koffie erbij. Daarna terug naar de parkeergarage waar we ons een ongeluk hebben gezocht naar de auto. Elke verdieping op en af maar we konden het maar niet vinden. Het leek zo op elkaar. Op gegeven moment maar de weg van de autos gelopen en daar hadden we hem eindelijk. Na dat hebben ze me thuis afgezet want vanavond gingen we uit met de groep van alfaz! De laatste bus naar Benidorm ging om 00:30 stond er op het papier dus wij met zn allen daarheen om 00:15. Na drie kwartier gewacht te hebben hadden we de hoop maar op gegeven en moesten we een taxi proberen te regelen maarja in dit stukje van alfaz rijden die niet zomaar zoals in Benidorm. Na geschreeuwd te hebben naar elke taxi die voorbij kwam stopte er geen een. Toen kwam iemand uit alfaz op het idee om een taxi te bestellen via een bar. Hun belden voor ons een taxi bedrijf en ze kwamen eraan, yes!!
De volgende dag ben ik met papa en Linda naar Albir geweest. Daar hebben we een bedje gehuurd aan het strand en lekker gezond. Af en toe een colaatje drinken op het terras vlakbij. Genieten! In de avond gingen we uiteten in Altea het stadje waar papa en Linda sliepen. Leuk om daar ook eens te komen want zo zonder auto ga je ook niet overal naartoe. Chaymae ging gezellig mee dus aan tafel met zn vieren zijn er leuke gesprekken tot stand gekomen! Na het eten nog een ijsje gehaald en wat rondgekeken. Echt super gezellig!! Ik ben zaterdag lekker optijd mijn bed ingedoken dus zondag voelde ik me heerlijk uitgeslapen en kwam papa naar Alfaz del Pi rond 12:00. Ze gaan zo weer vliegen maar we hadden afgesproken nog even wat te gaan lunchen bij een restaurantje vlak bij mijn huis. Ontzettend lekker gegeten en nog even van elkaar genieten de laatste minuten. En daar gingen ze weer... in de auto op naar Nederland! Zwaaiend blijf ik achter ;)
Deze maandag had ik gesprek met mijn Nederlandse begeleider dus die kwam me opzoeken op stage. Ze had met de supervisor gesproken en mijn houding was super goed, echt heel leuk maar het enigste wat ze misten was de ervaring in de verpleegtechnische handelingen. DUH!!! waarvoor denk je dat ik hiernaar toe kom dan??? Pfff. Ik geef ze zeker geen ongelijk want die ervaring mist ook na nog maar 2 stages in een verzorgingshuis. Dit is wel even wat anders en in Nederland mag je bijna niks doen dus ja dat is de reden dat ik naar Spanje ben gekomen. Het probleem ligt het hier ook veel in de communicatie. De communicatie is echt heel lastig en daar leer je van maar je ziet wel hoe belangrijk communicatie is. Ik vind mijn stage zwaar want je loopt echt stage op jezelf. Weinig tot geen interactie met je collega's omdat we elkaar simpelweg gewoon meestal niet kunnen begrijpen. Als je iets moet doen word het half half uitgelegd en ik hou daar niet van want ik wil gewoon precies weten wat ik ga doen als ik naar een patiënt toe ga. Het is heel leerzaam want je word hier totaal niet meegenomen en als je niet voor jezelf op kan komen krijg je het hier heel moeilijk. Verder wel weer proeves afgetekend vandaag dus ik ben happy! Hopen dat bij het volgende gesprek misschien het puntje van de ervaring missen wat minder is geworden. Ik ga het zien ik doe mijn best en meer kan ik niet doen.
De dag erna mocht ik mee met de arts en heb ik een geamputeerd been gezien die net was verwijderd. We moesten de wond schoonmaken en de arts kneep heel hard in de huid rondom de hechtingen waardoor er nog veel bloed uitkwam. Ik vroeg aan mijn collega waarom hij dat deed en ze zei dat het was dat als er teveel bloed blijft zitten rondom de hechting van binnen dat er dan kans is op ontsteking. Dit is iniedergeval wat ik ervan heb gemaakt...uit haar Spaase verhaal.
Vandaag heb ik gevraagd of ik voor het eerst een infuus mocht inbrengen. Het leek me heel vet maar eigenlijk zag ik er ook wel weer tegenop omdat die patiënten je altijd met zon gezicht aankijken van moet dat nou op mij. Maarja toedeloe ik moet het ook leren. Als geen patient zich wil opofferen zijn er straks niet veel toekomstige verpleegkundige meer dus. Maarja ik heb het hier al vaker meegemaakt. Zelfs als ik alleen maar een infuus wilde doorspoelen zeiden mensen: "Oh maar ik wil niet dat jij dat doet hoor" Ik heb liever een ander. Waarmee ze bedoelen de verpleegkundige zelf. Prima zeg ik dan, adios! Deze ochtend had ik zelfs nog bij dezelfde man een crisissituatie meegemaakt waar ik hem samen uit heb geholpen met de verpleegkundige wat net goed ging. Maarja, zoals ik al zei graag of niet denk ik dan. Terug naar het infuus. We kwamen bij de meneer met een grote wond op zijn been. Ineens zeggen de verpleegkundigen: "You bring in the IV we doing wond" Ik dacht. Hmm oke, opzich zou het wel fijn zijn als iemand met me mee zou kijken aangezien ik dit nog nooit gedaan heb maar goed ik deed het maar gewoon zoals ik het altijd had gezien. Ik weet prima hoe het moet maar ik had ook nog een moeilijke patiënt want ik zag geen ader zitten. Ik dacht echt: NEE HE. heb ik weer hoor. Lijk ik zon domme student. Dus ik vroeg de verpleegkundige meer want ik wist zeker dat ik fout zou prikken als ik het zelf zou doen. Dus ze wees aan waar ik moest prikken en ik prikte op die plek en vervolgens kwam er geen bloed dus ik zat niet in de ader nog wat geprobeerd maar het lukte niet. Dus ik vroeg haar er weer bij en toen kwam te binnen en gaf ze zon reactie: "T" weetje wel op zon manier van jemig. Dus ik dacht nou ciao ik doe het ook niet nog een keer. Zegt ze in het engels: Ja daar zit de ader dan moet je niet hier gaan prikken. Nou dat ging lekker of niet dan!!
Afgelopen zaterdag zijn we met 36 man van de groep via ons stagebureau estudiantes op jeepsafari geweest! Dit was ontzettend leuk. Een dag van vroeg op tot 18:00 puur genoten. We zijn door de bergen gereden met een 8 persoons jeep, box achterin, eten, drinken en gezellige mensen. Dat kan niet op! We hebben geluncht en zijn toen waar we niet verder konden met de auto lopend de berg helemaal op gegaan. Dit was zwaar maar het uitzicht zeker waard! Zijn overigens ook mooie foto uitgekomen. Daarna zijn we wezen zwemmen bij de watervallen en na dit zijn we met de jeep door de bamboe geracet waar het echt leek alsof je in de jungle was en je moest bukken voor alle lianen. Gegild en gelachen met iedereen. Daarna een lekker avondje thuis.
Gister op stage veel gedaan.
De chirurg kwam naar me toe en vroeg of ik de agraven uit de wond wilde verwijderen. Dus ik ging mee en mocht dit doen. Erg leuk. Ik heb katheters eruit gehaald, wonden verzorgd, decubitus wonden verzorgd, Drum infusen verzorgd, centraal infusen verzorgd en medicatie toegediend. Ook heb ik bij 2 patiënten hartfilmpjes, ECG's gemaakt. Ik heb ook weer een infuus ingebracht en deze was in een keer raak. Gelukkig maar want mn zelfvertrouwen daalt hier erg snel ook soms door collega's simpelweg door de taal dus vind ik het fijn ook om te zien dat de 2e keer goed ging!
Vandaag was de enige uitschieter dat ik na het examen dat ik heb gedaan voor mijn proeve map voor bloedtransfusie dit vandaag heb toegepast in mijn eentje. Het is niet moeilijk maar toch weer een leerpunt erbij lijkt me zo. Ik heb verder nog medicatie uit ampul toegediend via een centraal infuus en de bloedtransfusie was ook via het centrale infuus. Ik heb verder vandaag nog een wonddrain verwijderd uit de buik van een patiënt. En nou wat stond ik versteld! Nooit geweten dat een drain zo lang is. En een wit stuk met allemaal gaatjes erin waar het wondvocht natuurlijk doorheen gaat. Vet! Ik heb gezien dat een stomazakje werd vervangen rondom een drain een andere functie dan voor een stoma maar wel een goede oplossing voor het lekken. Verder nog vertaald voor de arts vaak moet ik met de arts mee naar Nederlandse patiënten. Dan verteld hij me voor we de kamer in gaan in het Engels wat hij moet weten en dit vraag ik dan aan de patient en paas ik dan weer door naar de arts. Deze patiënt had een operatie gehad aan zijn buik dus ook een hechting vanaf de schaamstreek tot boven zijn navel. De arts was bang dat hij doordat hij zoveel moest hoesten de hechtingen open zouden knappen. Dus we hebben een katheter ingebracht via de anus en de patiënt moest op zijn zij liggen voor 20 minuten alleen zodat de lucht eruit kon. Verder heeft hij nu een soort korset om zijn buik wat er waarschijnlijk voor dient om de hechtingen te behouden en de druk tegen te gaan bij het hoesten.
Nou dit was wel even genoeg lijkt me zo, ik heb vast in de dagen dat de site eruit lag nog meer dingen meegemaakt maar die schieten me tot nu toe niet te binnen. Veel leesplezier en laat natuurlijk even een reactie achter, altijd leuk! Of als je dingen wil weten kan je dit natuurlijk altijd aan me vragen eventueel kan ik dingen opzoeken in het ziekenhuis, indien nodig is ;)
Ciao adios amigo's, hasta mañana!
Xxx
Elisa
Reacties
|
Renalda |
|
Oma Anneke |
|
Linda fix-visscher |
|
Mama |
Volg Mijn Reis © 2026. Alle rechten voorbehouden.
Algemene Voorwaarden | Linkpartners | Contact