Week 5 in Australië
Geplaatst op 04 juni 2017 om 11:15 uur
Deze week begint weer met een stukje over de terror galah die mij in de eerste week gebeten heeft. Dit maal was het Mike die het moest ontgelden, de vogel beet hem in zijn vinger die vervolgens behoorlijk bloedde. Men werd al ontmoedigt de volière t betreden en vanaf heden hangt er een bordje met een extra waarschuwing. Op dinsdag heeft Allan met een hele lijst vol klusjes er voor gezorgd dat ik niet in de buurt van de bilbies zou komen. Terry en ik hebben samen een koperen pijp over enkele tientallen meters uit de grond getrokken. Iets waar het plantenvrouwtje van maandag wel niet zo blij mee zal zijn. in de middag werd ik meegenomen naar isolation waar we een baby lorikeet hebben gevoerd. De lorikeet is een invasieve soort in WA en dus worden alle kuiken handtam gemaakt zodat ze ergens als huisdier geplaatst kunnen worden. Ze worden altijd in isolation opgenomen omdat ze drager zijn van beak and feather disease virus, een ongeneselijke vogel ziekte waaraan vogels massaal sterven. Op woensdag was het door de afwezigheid van minimaal 50% erg rustig en werd mij gevraagd of ik de residents (de dieren die daar educatie verblijven) kon verzorgen. Daarna heb ik samen met nog een andere volunteer de reptielen gedaan waarna ik door ging naar quarantaine waar Lindy mij verschillende soorten parasieten heeft laten zien onder een microscoop. Ook op donderdag had ik weer resident duty, in de middag was er erg weinig te doen en hebben we maar naar allerlei kleine klusjes gezocht om onszelf bezig te houden. Toen ik thuis kwam heb ik kort daarna oliver naar zijn paardrijden gebracht onder aan de heuvel. De manage zag er goed verzorgt uit en er kwamen allerlei leuke vogels langs vliegen dus ik heb me daar niet hoeven vervelen gedurende 45 minuten. Vrijdag ochtend kwam ik binnen en werd ik begroet met een ''goede morgen'', Nederlands spreken in een land zo ver van huis blijft erg apart. Yon had eigenlijk alleen nog maar in het hospital gewerkt maar moest van zichzelf ook andere dingen doen, op vrijdag wilde zij graag leren over de residents. Toen ik binnen kwam werd ik eigenlijk direct op resident gezet door Rianne en Yon. Daardoor heb ik zo'n beetje de hele ochtend Nederlands gesproken. We spreken natuurlijk wel in het Engels als er aussies in de buurt zijn. dus soms zijn de gesprekken half Nederlands en half engels. Hierna werden wij door tess (niet nederlands) naar quarantaine gestuurd om het hok en voer voor de bilbie te verzorgen. De bilbie is ingevlogen van een minesite uit het noorden en heeft gescheurde trommelvliezen, hierdoor heeft hij geen balans en ligt hij vaak op zijn rug in het nachthok. Dit is een erg raar gezicht en een punt vaan discussie onder de treatments persons bij kanyana. De een vind dat ze hem af moeten staan aan Perth zoo omdat zij over betere mogelijkheden beschikken om hem te behandelen en de ander vind dat wij daar toe prima tot in staat zijn. in de middag hebben we het voedsel voor de avond bereid en kwam er een jonge Australische dodaars binnen die veel verzorging nodig had. In de pauze zaten wij aan de joden koeken(jew cookies) en stroopwafels (syrup waffles) die Martine meegenomen had. In de avond zijn Heike en ik uitgenodigd om pizza te komen eten bij Jeff, Sandra en Nick. Wij hebben hen toen proberen uit te leggen hoe shithead werkt, dit verliep nogal stroef maar leverde wel hilarische momenten op. Op zaterdag ben ik naar ellis brook valley gegaan en heb daar de een wel erg stijle helling beklommen om bij een quarry uit te komen. Onderweg waren er geen menden te bekennen wat echt heerlijk was, en werd ik omgeven door vogels. Bijna bovenaan aangekomen had ik een prachtig uitzicht over Perth en verscheen er opeens een splendid fairy wren (moet je echt ff googlen). Eenmaal thuis aangekomen was ik echt kapot maar het was het zeker wel waard. In de avond moest ik oliver oppikken van paardrijden in Darlington, de weg er naar toe is nogal slingering verwarrend en bergachtig. Toen we thuis waar en Heike vroeg hoe het ging en ik antwoordde prima zij ze ''nu ben je echt 1 van de locals''. Na het avond eten hebben we The Hobbit gekeken waarbij de kat bij mij kwam liggen; gelukkig werken de allergiepillen erg goed. Vandaag (Zondag 4 juni) zijn we naar de Kalamunda market gegaan, ben ik langs Woolies geweest en heb ik helaas moeten werken aan een opdracht voor Engels wat voor T4 ingeleverd moet worden. Ondertussen ben ik ook tot de realisatie gekomen dat de helft van mijn stage er al weer op zit. De tijd lijkt echt te vliegen en ik moet echt nog een keer terug komen naar Australië om alle anderen ook te kunnen ontdekken. Het weer is nog steeds heerlijk en ik voel me hier prima op mijn plek. In de laatste week voor mijn vertrek is Heike naar Duitsland en hebben wij dus het rijk voor onszelf. Weer erg apart om in iemands huis te wonen terwijl diegene zelf niet eens thuis is.
Reacties
|
Babs |
|
Jan Boersma |
|
marjo |
|
Babs |
Volg Mijn Reis © 2026. Alle rechten voorbehouden.
Algemene Voorwaarden | Linkpartners | Contact