Tweet deze blogpost

Het is weer zover, ben inmiddels aan de kust aangekomen en de chillmodus is aan. Wat kan ik me daar toch goed en gemakkelijk aan overgeven. Luieren, je voelt je bijna schuldig, maar t is zo lekker en toch wat op vakantie mag en kan. Het is hier hoogseizoen en dat merken we dan ook gelijk, want het is niet makkelijk om een accomodatie te vinden. Na booking.com, agoda en airbnb af te hebben gestruind, vinden we een kamertje waar we met z’n drieën kunnen slapen. Omdat het hoogseizoen is en meer toeristisch liggen de prijzen ook iets hoger. Wanneer we aankomen na een taxirit van een uur of 3, valt de kamer een klein beetje tegen. We vermoeden dat de eigenaar zijn vis heeft opgeslagen vlak achter onze badkamer, want de lucht daar is niet te harden. Gelukkig hebben we maar voor 2 dagen geboekt en gaan dus verder zoeken naar een andere accommodatie voor de rest van de dagen, want dit is wel een plek waar je een dag of 4/5 wil verblijven. But first things first, lunch en eventueel een kleine alcoholische versnapering. We lopen zo het strand op en zien al gelijk een leuke tentje waar een gezellig deuntje opstaat, daar nemen we plaats en eten en drinken iets. Daarna doen we het verkennende rondje, even kijken hoe en wat in Arugam Bay. S avonds is er bij hetzelfde tentje waar we geluncht hebben een bbq, dat lijkt ons een leuk idee. Het eten valt een klein beetje tegen, maar je zit er heerlijk dus dat mag de pret niet drukken. Daarna kleden we ons om en gaan we kijken of er misschien nog een leuk feestje is, want de vrouw is jarig om 00.00 uur, feest!! Om 23.30 uur belanden we bij de Oceansky bar en bestellen allemaal wat drinken. Dan om 00.00 uur wordt er gezongen en komt de barman Ishi naar ons toe en biedt ons een stukje taart aan, want toevallig is de vriendin van een van de jongens die er werkt ook jarig. Mijn god, ik heb nog nooit zo’n lekkere redvelvettaart gehad. Er wordt ook nog vuurwerk afgestoken op dit heugelijke feit. Vuurwerk kun je hier trouwens in iedere supermarkt kopen. Staat gewoon tussen de schappen, zoek maar uit, klappertje, pijltje, voor ieder wat wils. 

We vragen aan de jongens of zij weten waar we surflessen kunnen nemen, en jawel die geven ze zelf. We  vragen gelijk of ze toevallig ook kamers verhuren, ook dat doen ze. Top, dan komen we morgen even terug om te bevestigen, want het is nu laat en we gaan naar onze kamer. 

De volgende dag nemen we nogmaals een kijkje en worden daar erg blij van, we geven aan de we graag de dag erna de kamer willen huren tot en met zondag inclusief surflessen. De jongens zijn erg enthousiast en er hangt een leuke sfeer. Die middag testen we al even de zonnebedjes uit, prima vertoeven hier en aan het einde van de middag drinken we met een gezellige groep een borrel aan de bar. Onze surfleraar werkt hier ook achter de bar dus kunnen we al een beetje kennis maken. S avonds eten we bij Emma beach, waar we ook erg blij van worden. 

De volgende ochtend hebben we onze eerste surfles en worden om 06.00 uur opgehaald. We zijn in totaal met zijn zessen en worden verdeeld over 2 tuktuks met op het dak een paar surfboarden. De chauffeur is het niet helemaal eens met zijn volgepropte tuktuk, maar Lion (onze leraar), klein mannetje, lult de boel aardig bij elkaar. Wat er precies gezegd wordt weten we natuurlijk niet, maar we rijden uiteindelijk weg en er wordt door Lion nog een mooie middelvinger opgestoken naar de politie, die de boel ook in de gaten hield op een afstandje. Die moet ie niet, das duidelijk. Het is ongeveer een 20/25 minuten rijden naar Panama beach, waar wij onze lessen gaan krijgen. Daar aangekomen lopen we met de boarden naar het strandje waar 2 jongens zitten tussen de bosjes, dit is de surfschool en tevens hun verblijfplaats. Aan de takken hangen alle tassen en andere benodigdheden. Ook lopen er weer allemaal hondjes, in dit geval ook een paar pups. Voor onze hondenliefhebbers, kijk uit, want er zijn zoveel zwerfhonden in Sri Lanka die je met van die grote, vragende ogen aankijken dat je ze spontaan wilt adopteren. Dus pap, maak je borst maar nat in december wanneer je deze kant op gaat. Het scheelt dat ik die grote liefde voor de viervoeters niet perse van je geërfd heb, al vind ik die pups toch ook wel super cute (and fluffy). Goed, we gaan beginnen. Eerst oefenen we op het droge; liggen, peddelen, been optrekken en staan. Ok, ok, easy going. Uiteraard bedenk ik me dat het straks echt niet zo simpel is dan het nu lijkt. Na een minuut of 15 gaan we de zee in. Een voor een helpen ze ons voorbij de branding en peddelen we liggend op de plank verder. 

Zodra wij daar allemaal dobberen op onze planken, nemen onze leraren positie in de branding om ons daar op het juiste moment aanwijzingen en een zetje te geven, zodat wij kunnen proberen te gaan staan en zolang mogelijk met de golf mee te kunnen gaan. Je begrijpt dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan. Het hele peddel verhaal is al erg vermoeiend en dan wanneer het moment daar is dat je moet gaan staan word je overdonderd door de kracht van de golf en heb ik moeite met te bedenken wat de juiste techniek ook alweer is. Voor je het weet lig je alweer in het water, zwerft je plank ergens voor je en kun je weer opnieuw beginnen. Maar na een keer of wat sta ik prompt voor een paar seconden op het board. Potverdorie, lekker!! Ik hoop dat het daarna beter gaat, maar ik kan het nog niet helemaal vasthouden. Nu kan ik daar niet zo heel goed tegen en word ik boos op mezelf als ik weer veel te snel probeer te gaan staan zonder na te denken. Gelukkig hoor ik meer van deze geluiden en ben ik niet de enige. Het lukt mij later nog 1x een soort van te staan, het houdt niet over, maar ik ben tevreden. We besluiten de volgende dag weer een les te willen, want dit zou net niks zijn. “Ja, ik heb gesurft in Sri Lanka en maar liefst 1,5 x op het board gestaan”. Nee, daar kan ik niet mee thuis komen. De volgende dag hebben we nog een les van 2 uur en nu begin ik het een beetje door te krijgen. Het enige is dat we ons lichaam flink voelen van de dag ervoor en dat zal nu nog wel erger worden. Vooral de schouder- en borstpartij hebben het flink moeten verduren. Maar desalniettemin sta ik nu toch zeker een keer of 3 / 4 en dat geeft een heel vet gevoel. Toevallig op het moment dat ik sta is een meisje foto’s aan het maken dus het staat nog vast ook! 

Inmiddels zijn we verhuisd van verblijf en zitten we dus nu bij Oceansky waar we het erg goed naar ons zin hebben. De jongens die er werken zijn stuk voor stuk erg gezellig. Snel zijn ze niet en er gaat ook regelmatig wat mis met de bestelling, dit waarschijnlijk mede door het hoge marihuanagebruik bij het personeel. Maar ze zijn super gastvrij, vriendelijk en erg grappig, met name Rosie. Hij kan geen bestelling onthouden, maar maakt van alles een grote grap en lacht daar zelf het hardst om. Daarbij geeft hij je af en toe spontaan een hoofdmassage wanneer je op het strandbedje ligt, lang niet gek. 

Die avond schijnt er een groot feest te zijn, 25 minuten verderop met de tuktuk. Iedereen spreekt erover en het belooft een heuse party te moeten zijn. Marjolein en Jasmijn weten het nog niet zo erg, ik ben wel voor. Na al wat drankjes te hebben genuttigd bij onze bar besluiten ze toch mee te gaan. De crew van ons verblijf/bar is enthousiast en ze helpen ons dan ook die kant op. Daar aangekomen blijkt het inderdaad een flink feestje te zijn. Techno en deephouse knalt door de speakers. Onze avond wordt gemaakt door Rosie en consorten. Zelfs de big boss is ook aanwezig, een 52-jarige grijze rasta die niet alleen het feestje viert op alcohol. We leren hen de welbekende zin: ‘neuken in de keuken’, waarna zij direct de menigte inlopen opzoek naar Nederlanders meiden. Om 05.15 uur vinden wij het wel eens welletjes geweest en pakken we de tuktuk naar huis. Prompt komen we 3 olifanten tegen onderweg, het gebeurde gewoon, overstekend wild. Kijk, ik hoef die safari niet te boeken, want die beesten komen wel naar mij. 

De volgende ochtend worden we uiteraard iets later wakker en nemen een ontbijt bij ons verblijf. Rosie vindt het onthouden van een bestelling erg lastig. Je kunt bij het ontbijt kiezen uit een scrambled, fried op boiled egg. We wachten nog steeds op de dag dat we alledrie het juiste gerecht in 1 x binnen een uur krijgen. Dat die beste jongen er überhaupt staat is al een hele prestatie. Hij is nog zo stoned als een garnaal en de drank komt nog uit zijn poriën. Maar zo blij als een kind! Marjolein is inmiddels niet erg lekker geworden en kan na het ontbijt gelijk door naar het toilet. Ze besluit even boven te blijven liggen, want haar darmstelsel lijkt wat van slag. Wanneer ik een uur later even naar boven kom springt ze net weer uit haar bed om een run op het toilet te nemen, maar dan krijgt ze de toiletdeur met geen mogelijkheid open. Wanneer het haar niet lukt, duikt ze op haar buik weer op bed. Dit is de enige positie die ze op dit moment kan aanhouden, zodat de boel op zijn plek blijft zitten. 

Ik probeer de deur ook nog eens open te maken, maar ook ik krijg dit niet voor elkaar. Uiteindelijk redt ze het om als een speer naar beneden te lopen, daar te lozen en Rosie nadien mee naar boven  te nemen om de deur open te krijgen. Je begrijpt wel dat dit hem niet alleen lukt en er moet een ander menneke bijkomen om dit voor elkaar te krijgen. De deur is zelf in het slot gevallen, wel erg onhandig voor iemand met darmprobleempjes.

Helaas houdt haar pijn erg aan en krijgt ze er koorts bij. Dit is allemaal niet fijn op vakantie. Gelukkig hebben we een kamer met airco en zou er een dokter in town zijn, mochten we die nodig hebben. Jasmijn en ik blijven in de buurt, dit is helemaal niet erg, want we vermaken ons prima bij de Oceansky! ‘S avonds is het weer erg gezellig. Een Australisch echtpaar verblijft al 2 weken bij Oceansky en hebben hun laatste avondje. Ze pakken daarom ook even goed uit. Zondag hangen we weer lekker op de strandbedjes en kijken af en toe boven bij Marjolein, ze is nu wel erg ziek, slaapt alleen maar en heeft een abonnement op het toilet, niets houdt ze binnen. We besluiten de volgende dag naar de doktert te gaan, daar krijgt ze ORS tegen uitdroging en antibiotica. Inmiddels hebben we bijgeboekt, want we zouden tot zondag blijven, maar omdat Marjolein nog niets kan blijven we langer. Dit vind ik helemaal niet erg, want heb het hier goed naar mijn zin. Maandagavond is er weer een feestje bij de Oceansky loungebar. Jasmijn blijft bij ons Marjoleineke, maar ik ga toch even mee met de jongens van onze bar. Is toch weer een leuk feestje hoor met weer heel wat deephouse deuntjes uit de speakers. Die Sri lankanen kunnen aardige feestjes bouwen, mag ik wel zeggen. 

Dan is het dinsdag en besluiten we nog langer te blijven, omdat onze zieke nog niet instaat is te reizen. Donderdag vertrekken we naar Mirissa. Prima hoor, ik kan er goed aan wennen door lekker op het strand te hangen, af en toe een duik te nemen en te bedenken waar je dit keer weer wat gaat eten. Over een duik nemen gesproken, de stroming en golven zijn heftig he. Je mag telkens wel uitkijken dat je geen boven- of onderstukje van je bikini verliest tijdens het zwemmen. Hilarisch gezicht is het ook al je vanaf je strandbedje weer mensen uit de zee ziet proberen te klauteren. Zo hebben we een paar minuten kunnen genieten van een mooi schouwspel van 3 oudere heren in de branding. Als de een niet omviel door een golf, lag de ander wel op zijn snufferd. 

Woensdag is ons Marjoleineke gelukkig volledig hersteld na toch zeker 4 dagen ziekbed. We maken een wandeling richting Mainpoint, daar waar je als beginnend surfer het water niet in mag. Heel vet om te zien hoe hier in het water wordt gespeeld door de echte. ‘S avonds eten en drinken we wat bij Hideaway, super lekker. Een goede afsluiter voor deze ruime week in Arugam Bay. 

Het is donderdag, vandaag vertrekken we naar Mirissa in het zuiden. We hebben via fb twee mensen weten te vinden die een taxi willen delen. In dit geval zijn het Rob en Desire. Zoooo he, arme Rob. De meiden zijn gisterochtend samen wezen ontbijten bij een tentje en daar herkennen ze het paar van. Daar heeft Desireetje stennis lopen maken met de jongens van het restaurant over de honden die er liepen. Die lopen overal en doen helemaal niks. Het zure hoofd wat ze toen trok, blijkt chronisch. Ze wil hier zo snel mogelijk weg en is er helemaal klaar mee. Rob slaat zijn koffie achterover en staat er wat sloompjes naast. 

Wij nemen inmiddels afscheid van onze vriendjes van de Oceansky. Wat hebben we het leuk gehad! Hands up for Rosie, Lion, Papa, big Boss en Ishi <3 

We stappen de taxi in en ik stop gelijk mijn oordopjes in om muziek te luisteren, zodat ik niet hoef te luisteren naar de shitload die nog steeds stroomt uit het bekkie van ons Desire. Rob zegt niks, die heeft zich er inmiddels misschien al volledig bij neergelegd dat zijn vriendin niets anders kan dan zeiken. Hoe dan? Rob is eigenlijk gewoon ook een grote lul, kan niet anders. Ik mag hopen dat hun sex nog verschrikkelijk goed is, maar dat kan ik me bijna ook niet voorstellen. Je zou je hond er nog van aftrappen, zou mijn broertje zeggen. Noooooo, dit gaat te vur, excuse me! Maar ik laat het lekker wel staan, Desire leest mijn blogs toch niet, want daar heeft ze geen tijd voor naast haar fulltime job als zeikstraal. Wanneer onze taxichauffeur stopt bij een tentje waar we kunnen lunchen moet mevrouw ook eerst tot 10 tellen, waarop Rob reageert met een vragend: ‘hoezo?’ De chauffeur had gezegd dat we in een stadje zouden stoppen en dit was volgens haar Geen stadje. Rob had de ballen om direct van haar weg te lopen en lekker een bordje rijst met curry voor zichzelf te pakken, lefgozer. Goed eten jongen, want het kan nog wel eens heel vervelend worden vanavond. Wanneer de kip nog wordt aangeleverd voor bij de curry, komt er een direct een snerpend vals geluid uit de bakkes van D met de tekst:  ‘ik zou het niet opeten hoor, die kip ligt hier misschien al de hele dag’. Rob zegt niets terug en grijpt die kip met zijn blote handen uit het schaaltje en begint als een beest het vlees van het bot te vreten. Dat laatste is niet het geval, al had hij wel een puntje gestegen bij mij als hij het wel had gedaan. Goed, enough over dit koppel, ze hebben godsamme bijna de hoofdrol in deze blog. 

We zijn in Mirissa nu en gaan eens kijken wat hier te beleven valt. Die meiden vliegen zondag terug en ik heb dan nog een klein weekje. Het klikt zo goed en hebben in korte tijd veel gedeeld dus dat zal wel even wennen zijn. Maar he, dat komt helemaal goed! 

See ya! X