Deel 3 - Pokhara - bezoek edventure home
Geplaatst op 15 januari 2017 om 14:20 uur
Zaterdag 14 januari, mama en ik vertrekken per bus (greenliner) van Kathmandu naar Pokhara. We vertrekken om 07.30 uur vanuit de drukke stad naar het Annapurna gebied. De busreis duurt zo'n 7 uur met 3 stops, waaronder een lunch. Het is koud als we vertrekken (2 graden) en we vrezen dat er geen verwarming in de bus is. Gelukkig hebben we ons erop gekleed en hebben we wat extra's in onze tassen gestopt om eventueel aan te trekken. Een slimme meid is op een koude busreis voorbereid 😉. We rijden door Kathmandu, er lijkt geen eind aan te komen. Hoe verder we door de buitenwijken rijden, hoe meer armoede we zien en restanten van de aardbeving. Heftig vind ik het, veel mensen op straat, puin, hutjes met niks, en dan wetende dat het koud is en 's nachts nog kouder. Mama en ik zijn stil en kijken. Na ongeveer anderhalf uur lijken we de stad uit te zijn en rijden meer de bergen in. Ik zit aan het raam en kijk af en toe naar beneden 😳, spannend wel, maar we hebben de volste vertrouwen in onze chauffeur, hij kent de weg tenslotte. Onze eerste stop is bij een wegrestaurant gelegen tussen de bergen, offcourse, we worden overal omringt door mountains! We drinken daar een kopje koffie, doen even een plas en gaan weer verder. De huizen lijken steeds iets beter te worden hoe verder we rijden. Af en toe vallen mijn moeder en ik beide even weg, dat gehobbel en bobbel werkt goed als je een beetje moe bent. Na weer anderhalf uur rijden komen we aan op onze lunchplaats, wauw! Een geweldig gelegen resort aan de rand van een water met uitzicht op de prachtige bergen. We worden steeds blijer van de natuur die op ons afkomt. We eten rijst met curry, drinken een kopje thee en bekijken de tuin van het resort. Na 40 minuten vertrekken we weer. De laatste stop is alleen even voor een toiletbezoek en evt een kleine snack om mee te nemen in de bus. Het is inmiddels bloedheet geworden in de bus, de zon schijnt volop en volgens mijn telefoon is het dan ook 18 graden.
Om 15.00 bereiken we het prachtige Pokhara. Wauw, wat een ruimte vergeleken met Kathmandu en wat een overweldigende omgeving. We nemen een taxi naar ons hotel wat dichtbij het pwema meer gelegen ligt. Het hotel is weer prachtig en droppen onze spullen in de kamer. We zijn allebei erg nieuwsgierig naar het stadje en het meer en gaan er dan ook gelijk op uit. De dagen ervoor hebben we al een beetje een plan gemaakt voor de dagen in Pokhara en denken er sterk overna om de Poonhill trekking te doen van 4 dagen. Deze is goed te doen voor beginners en heeft als hoogtepunt een waanzinnige zonsopkomst vanaf de Poonhill. Tijdens onze verkenningstocht in Pokhara lopen we één van de vele bureautjes binnen die trekkingen en andere sportieve activiteiten aanbieden. De man is zeer vriendelijk een geeft ons goede informatie. Hij geeft ons nog wat tijd om erover na te denken, maar niet snel daarna besluiten mam en ik het natuurlijk gewoon te doen. Weer een kans en nu we hier zijn moeten we die grijpen. We bespreken de trekking van maandag t/m donderdag inclusief guide/overnachtingen/ontbijt/lunch/diner. Spannend!!! Vervolgens drinken we wat bij een restaurant met uitzicht op het prachtige meer en vertrekken daarna naar ons hotel. Daar belt mama met de eigenaar van het edventure opvanghuis wat we gaan bezoeken. De afspraak wordt gemaakt en we worden zondagochtend om 09.00 uur opgehaald. 'S avonds eten we wat bij restaurant 'Moondance' (op aanraden van Jonny en Rob, was inderdaad heerlijk). Daarna sluiten we de ogen. Iedere dag gaan we redelijk op tijd naar bed, maar zijn dan ook iedere keer erg moe na alle indrukken.
Vanochtend ging de wekken om 07.30, we staan rustig op en gaan naar het ontbijt. Het hele hotel zit vol Koreanen en vinden het prachtig, 2 van die grote blanke vrouwen. Er word vanaf alle kanten naar ons gekeken en geknikt. Mijn moeder wisselt haar lenzen nog even voor de bril, want door het stoffige Kathmandu heeft ze wat last van de ogen. En 't vrouwtje wil wel alles goed bekieken, geliek heeft ze. Tijdens het wachten word ik nog besproken door een groep Koreanen geloof ik, want ze brabbelen wat weg in het Koreaans en lachend knikken ze de hele tijd naar mij. Ik knik en lach maar wat terug en ga er vanuit dat ook hun mij fantastisch vinden 😉. Na het ontbijt brengen we onze was nog even weg, zodat we morgen, wanneer we aan onze trek beginnen, alle benodigde kleding schoon en gewassen mee kunnen nemen. Dan om 09.00 uur komt er een taxi aanrijden en enthousiast opent Amrit de eigenaar van het tehuis de deur van de auto. Hij verwelkomt ons heel vriendelijk en vraagt ons in te stappen. Het tehuis is 10 minuten rijden vanaf ons hotel. Daar aankomen word het hek geopend door 'de moeder' van de kinderen en worden we warm onthaalt. Al snel komen de 12 kinderen aanrennen uit verschillende kamers. Gelijk voelde het bijzonder. Amrit had ons al wat informatie in de taxi gegeven, maar wanneer we daar naar binnen liepen was het echt. De kinderen stelden zich 1 voor 1 voor en direct kreeg ik een brok in mijn keel. We werden rondgeleid door het huis en Amrit vertelde ons over hun werkwijze. Wauw, geen woorden! Zo'n warm goed gevoel! Hoe hij en de vrouw die daar 365 dagen in het jaar voor de kinderen zorgt, met de kinderen omgaat is echt fantastisch.
Nadat hij ons heeft rondgeleid verteld Amrit hoe hij is begonnen en hoe hij zijn passie heeft gevonden door het opstarten van dit tehuis. Daarnaast hebben zij sinds kort ook een guesthouse geopend in Pokhara. Dit guesthouse gaan we later ook nog bezoeken. Amrit vraagt ons vervolgens of we het leuk vinden om een spelletje met de kinderen te willen doen. Graag! We gaan buiten in een kring zitten en doen een leuk spel. De kinderen zijn enthousiast en heel blij.
Vervolgens leren wij de kinderen wat Nederlandse liedjes en tellen we met hen tot 10 in beide talen (Nederlands en Nepalees). Ze vertellen ons wat ze later willen worden, voetbalspelers, verpleegsters, dokters en juf of meester. We laten hen wat foto's en filmpjes zien van familie. Ze moeten hard lachen wanneer ik een filmpje laat zien van een schaterende Janne. Ik hou het bijna niet droog, moet telkens slikken!
Amrit stelt voor om naar het guesthouse love&light te gaan en daar nog verder te praten. We lopen zo'n 10 minuten en worden al verwacht door zijn vrouw met hun zoontje van 8 maanden, zoooooo lief!! Hij leidt ons rond door het prachtige guesthouse. Het ziet er fantastisch uit en alle kamers hebben de naam van een boodschap die hij de bezoekers mee wil geven. Daarbij hangen er allemaal foto's van de kinderen uit het tehuis. Na de rondleiding drinken we nog samen koffie en verteld hij ons ook over zijn vrijwilligerprogramma's. We raken niet uitgepraat en inmiddels heb ik mijn tranen niet kunnen bedwingen en ben ik geraakt, door alles, prachtig om hier te mogen zijn en dit mee te mogen maken.
Na alle indrukken en emoties is het tijd om te gaan. Hij nodigt ons uit om na onze trekking bij hem te komen eten. Volmondig zeggen mijn moeder en ik 'ja'. We spreken af hem donderdag te bellen, wanneer we terug zijn van onze trekking.
We lopen terug naar het hotel, daar moeten we beide bijkomen van de ochtend. We besluiten een stuk te gaan wandelen langs het meer. Het is prachtig weer, kijken om ons heen, wat hebben we het goed! Alsof we in een filmdecor lopen en zelf de hoofdrol spelen in deze film.
Om weer een beetje in de reality te stappen, nemen we plaats bij een relaxt tentje met chille muziek en drinken een heerlijke koude pint, maken een puzzeltje en lachen om de af en toe verkeerde antwoorden.
Inmiddels valt de avond in Pokhara en wij bereiden ons voor op onze klim de aankomende dagen. Ik zie ons al gaan, Riek en Goot op avontuur in de bergen van Nepal met onze guide. Hopelijk issie een beetje gezellig, want we moeten nogal wat tijd met hem doorbrengen 😂. Aan ons legt het in ieder geval niet, wij ben super leuk!!!
😘
Reacties
|
Dide & Bram van Dijk |
|
Beppie |
|
Jan van Dijk |
|
Annelies Schoo |
|
oma |
|
Angie |
|
Jonny |
|
Monique |
|
Simone |
Volg Mijn Reis © 2026. Alle rechten voorbehouden.
Algemene Voorwaarden | Linkpartners | Contact