Deel 2 - Kathmandu, finally
Geplaatst
op 13 januari 2017 om 16:38 uur
Woensdagnacht 00:55 uur staat onze reis gepland, doorvliegen van Istanboel naar Kathmandu. Zou het dan toch gaan gebeuren?! We worden om 21.00 uur opgehaald vanuit ons hotel, lekker op tijd, maar het zal ons niet nog een keer gebeuren dat we hem missen. Aangekomen op het vliegveld zien we dat er vertraging is.. naaaaaa, niet verwacht 😂, 03.25 uur is de vertrektijd, 4 uur later, valt mee. We hebben geen bagage dus dat scheelt weer inchecken, nog meer tijd ommmmm.. te wachten 🙃. Terwijl mama en Magda nog even een knappe set onderbroeken bij victoria's secret aanschaffen, ontfermen Ines en ik ons over een halve liter pils (waarbij Bigian een frisje besteld, want alcohol is slecht voor je volgens hem, teveel suiker trouwens ook en zout en rundvlees en roken en meer, maar ik geloof ook niet in reïncarnatie dus. En mocht het wel zo zijn dan kom ik graag terug als kat. Dan wil Sanne namelijk wel graag met mij knuffelen en zal mijn moeder net zoveel van mij houden als van Hennis en Maurits, waarbij ik mij nu wel eens minder geliefd voel, maar dit punt zal ik eerdaags op onze vakantie eens aansnijden mocht de mogelijkheid zich voordoen). Afijn, na het nuttigen van onze alcoholische versnapering en het nog even gezellig samen zijn met elkaar besluiten we met 'the big five' (zo noemen we onze club, Magda, Bigian, Ines, mama en Marieke Catherine Maria Dolores Wieringa) alvast naar de gate te gaan. Daar wordt het weer een gezellige boel en worden er natuurlijk nog een paar groepsfoto's geschoten door Bigian, want als je er geen foto van hebt, is het niet gebeurd.
Eenmaal in het vliegtuig gaan we heust niet gelijk weg en zitten we nog zeker een uur te wachten, maar mam en ik hebben puzzelboekjes dus geen paniek!
*vliegen 6.55 uur*
Eindelijk we zetten voet op Nepalese bodem, jippie! Dan weer het hele douane grapje, maar we hadden ons visum al in Nederland geregeld dus kunnen snel door! En dan.... de bagage, als het er maar is na alle chaos in Istanboel. Prompt na zeker al 20 minuten vele koffers voorbij te zien komen en gaan is daar de tas van mam, das 1! En helemaal aan het einde van laatste lading komt die van mij de band op (thank god op onze blote knieën). Wat een geluk, want er zijn vele koffers niet aangekomen zo ook die van Magda en Bigian. We blijven op ze wachten totdat ze alle gegevens hebben doorgegeven bij de balie. Hopelijk komen hun koffers met de volgende vlucht aan, dat is over 2 dagen 😬. We vertrekken met z'n allen naar buiten en gaan opzoek naar een taxi. Meer kunnen wij daar nu niet meer doen. Taxi's genoeg, Bigian sluit een mooie deal voor ons. Met z'n vieren in de taxi, eerste stop Thamel, daarna de volgende stop voor Ines en Magda. Zelf gaat hij naar een andere plaats, waar inmiddels al bijna 4 dagen 20 mensen op hem zitten te wachten, hij wil gaan en dat is begrijpelijk. We nemen afscheid en lopen met onze chauffeur naar de taxi. Ik heb geen verstand van auto's, maar dit was het formaat van een Fiat Panda waar we met 4 dames in moesten en de bagage die er gelukkig wel was. Ok, we hadden al meer overwonnen, dit moest ook wel lukken. De deuren zaten dicht en wij zaten erin, rijden maar. Het hele systeem van rechts heeft voorrang en rechtdoor op dezelfde weg gaat voor, kennen ze niet hoor. Het is een chaos van motorvoertuigen en een hels lawaai van claxonerende bestuurders. Ik ken het al een beetje vanuit Bali en China (wereldreiziger als ik ben), maar mama zit angstzwetend naast mij. Het komt goed en komen aan in Thamel. We nemen afscheid van Magda en Ines en gaan nu dan echt ons avontuur beginnen in de hoofdstad van Nepal. Opzoek naar onze eerste hotel, mi casa (op aanraden van ome Jan van Dijk) Via een handige app (Maps me) vinden we het super snel en worden we hartelijk ontvangen. Nadat we onze spullen hebben gedropt in ons fijne onderkomen voor de aankomende 2 dagen besluiten we gelijk een hapje te gaan eten bij Gaia (weer een goeie Jan 😉✌ðŸ¼ï¸). Na het eten zijn we toch wel erg moe van alle gebeurtenissen en gaan lekker naar onze hotelkamer om daar heerlijk naar bed te gaan. 'S ochtends tijdens ons ontbijt maken we een planning voor de dag, is nog een beetje zoeken en een plan is maar een plan, je weet tenslotte toch nooit hoe het precies gaat lopen, hebben wij ervaren 😉. Maar goed het plan is uiteindelijk om naar de monkeytempel te gaan en wel lopend. Heel blij zijn wij met onze app, want die navigeert ons in de juiste richting. Halverwege komt er een jongen (~12jaar) naar ons toe die ons de weg kan wijzen. We lopen met hem mee en hij leidt ons via een andere tempel richting de monkeytempel. Ik twijfel of dit juist is, de jonge guide, maar we besluiten in ieder geval door te gaan naar de tempel met de jongen. Mama vind het allemaal fantastisch en word door iedereen aangesproken om wat van hen te kopen, even wennen. Ze is super blij met haar eerste aanschaf, een yoga schaaltje dingetje. En als mama blij is ben ik het ook 😬😉! Ook zijn er veel monkeys te vinden ;-), hoe kan het ook anders. Leuke, brutale apen en je mag je spulletjes goed vast houden, want voor je het weet rissen ze het uit je handen. Af en toe kijk ik achterom waar mam lachend rondkijkt en foto's maakt van de aapjes, daar moet ik dan weer om lachen. Na een half uur bij de tempel te hebben rond gehangen, lopen we terug. We bedanken de kleine jongen en geven hem uiteraard wat geld. Lastig wel, wat moet je geven? Is het wel Ok? Het hoort erbij, we moeten het ervaren. Terug in het centrum lunchen we wat en gaan terug naar ons plekkie waar we even gaan chillen op ons terrasje. 'S avonds eten we wat bij Rosemary's kitchen, heerlijk! We kopen een lekker flesje wijn en pistachenootjes op de terugweg in de supermarkt en gaan naar ons kamertje. We worden verrast met de bijzondere klanken van een traditionele napalese band die vlak naast ons hotel speelt. Het zou niet direct de muziek zijn die ik op zou zetten als ik alleen thuis was. Met vrienden trouwens ook niet. En zou het ook niet perse aanvragen in een kroeg. Maar ieder zo zijn ding, zij zullen 'leef' van Dreetje Hazes misschien ook niet ambiëren.
Het is ochtend, douchen, spullen pakken, ontbijten en door. We hebben besloten nog een ander hotelletje te pakken in Kathmandu voor onze laatste nacht. Deze heb ik de dag ervoor geboekt via agoda. Een stuk goedkoper, eens kijken of het wat is. Daar aangekomen worden we blij verrast, prima kamer! We droppen onze spullen en zijn van plan naar de lijkverbrandingen te gaan bij de Pashupatinath tempel, eens even wat anders 😳. We nemen de taxi en komen bij de tempel aan, daar worden we weer enorm welkom geheten door alle marktlieden ;-).
De lijkverbranding is bijzonder, het is als een crematie in de openlucht en door iedereen te aanschouwen. Ik moet af en toe schakelen en heb er een beetje moeite mee dat ik daar sta als toerist. Vrij kort daarna worden we door een jonge man aangesproken, hij vraagt ons wat we ervan vinden en geeft ons iets meer uitleg. Afijn, na een uur pakken mama en ik een taxi terug naar Thamel, allebei met een rode stip op de kop, maar een very happy life belooft en uiteindelijk een guide en de holy man gesponsord. Het was een belevenis! We zijn op reis en leren elke dag weer dingen. Morgen pakken we de bus naar Pokhara om 07.30 uur en gaan kijken wat ons daar te wachten staat. 😘
Reacties
|
Simone
Geplaatst op 14 januari 2017 om 11:21 uur
Hahahaha.....echt grappig hoor Marieke! Jij bent een goede aanschouwer. Het is zo grappig hoe je over je moeder schrijft......ik zie het allemaal voor me .... ;) :) :0
Het is een genot om te lezen.
|
|
Lize
Geplaatst op 14 januari 2017 om 11:00 uur
G E W E L D I G
|
|
Petra
Geplaatst op 14 januari 2017 om 09:36 uur
Geweldig allemaal, ben benieuwd hoe het verder gaat!
|
|
Annelies Schoo
Geplaatst op 13 januari 2017 om 22:39 uur
Het klinkt fantastisch. Hou dit schrijven vol Marieke! Je doet het zo goed en levendig, ik proef de sfeer :)
|
|
Petra
Geplaatst op 13 januari 2017 om 21:30 uur
Met plezier je verhaal gelezen, wat kan je leuk schrijven. En wat bijzonder omdat met je moeder mee te maken.
Groetjes Petra
|
|
Monique
Geplaatst op 13 januari 2017 om 20:18 uur
Mooi te lezen dat jullie zo genieten,een heerlijk reisverhaal
|
|
Erik
Geplaatst op 13 januari 2017 om 18:01 uur
Gewelig vervolg van jullie reisverslag.
|
|
Sanne W
Geplaatst op 13 januari 2017 om 17:16 uur
Ik mis de foto bij dit verslag...? Zou je die nog kunnen mailen?
|