Tweet deze blogpost

Hoe gebruikelijk een camper aan de west kust van Amerika is zo weinig zien we ze aan deze kust. Voor vandaag staat een bezoek aan Disneys Island of Adventure op het programma maar Orlando is druk en er schijnt geen parkeren voor RV's (camper) te zijn. Ook de shuttle bus vanaf de camping gaat alleen naar Epcot en Disney. We moeten dus met de camper. Na wat informeren krijgen we de tip om te parkeren bij een ander park en dan te lopen naar ons park. Dit is ca 2 kilometer. Ik vind het allemaal best spannend want de camper is echt groot en op de weg is het druk Maar GJ draait er z'n hand niet voor om en ik als navigator loods hem de juiste kant op We komen er dan ook prima en een stukje lopen is niet erg. Rond 10 uur zijn we er en het is BLOEDheet. We hebben topjes en korte broeken aan maar het zweet loopt binnen een half uur in straaltjes van ons af. Een strak blauwe lucht en branden maar. In het park valt het mee met de drukte en we gaan naar de achtbaan van Harry Potter. Een heftige achtbaan waarbij de zwaartekracht en g-krachten elkaar afwisselen Na het uitstappen loopt niemand meer rechtop. We zijn onze oriëntatie met de aarde kwijt. We genieten van een show en nog wat achtbanen. 

Inmiddels zijn er wat wolken aan de lucht en dat vinden we niet erg.  We komen bij een parkje waar met water gespeeld kan worden. Je snapt het vast al. Na 15 min komt Yannick terug en hij is nat tot op z'n onderbroek maar ach het verdampt waar je bijstaat. Onze volgende attractie zijn de boomstammetjes. Normaal gesproken kun je hier wat nat in worden als je pech hebt In Amerika is dat anders. Na de 1e bocht golft er al zoveel water naar binnen dat we allemaal vanaf ons middel tot onze schoenen goed nat zijn. Dit gaat nog even door en als laatste schiet de boomstam met zon hoge snelheid door een watermuur dat het lijkt alsof we uit de douche komen. Alles druipt Gelukkig is het nog steeds warm en drogen we wel weer. Vervolgens komen we van die ronde nootjes tegen We denken ach nat zijn we toch dus gaan in de rij. Wanneer we lopen zie ik de mensen uitstappen die geweest zijn en ze drijven allemaal Ik besluit terug te gaan en Cheyenne ook. De rest gaat door. Na 10 minuten komen ze terug en ze druipen !!! Volle emmers water waren ze tegen gekomen Niet echt leuk meer maar goed De rit was supergaaf dus geen spijt maar ik ben blij dat ik teruggegaan ben. 

Inmiddels slaat het weer ook om en gaat het enorm flitsen en ook wat regenen De meiden krijgen het koud en we besluiten dat het mooi geweest is. We lopen weer terug naar de camper en proberen nog eten te scoren wat maar niet wil lukken. Snoep koek en rommel voor de rest van je leven maar geen eten wat ik kan koken. 

We scoren maar een McDonalds Daar had niemand bezwaar tegen 

Inmiddels zijn onze voetjes totallloss want al met al hebben we de 10 km wel aangetikt met slenteren. 

Morgen op tijd op pad om het Bleu State Park te gaan bekijken.