Mount Cook, Lake Tekapo en Pukaki, Christchurch en terugvlucht
Geplaatst op 05 februari 2017 om 13:09 uur
Zondag 29 januari
Voor vandaag stond een mooie rit op de agenda met als eindpunt Lake Tekapo. Maar eerst rustig wakker geworden na de late avond van gisteren. Nadat L&L lekker gespeeld hadden in de speeltuin en papa de camper weer geleegd en gevuld had zijn we eerst nog wat boodschappen gaan doen. De laatste dagen steeds maar kleine hoeveelheden want we maken alles op hier!
Daarna zijn we vertrokken naar de plaats Omarama om naar de Clay Cliffs te gaan kijken. Het begon met een standaard grindweg, waarvan we er de laatste dagen wel meer gehad hebben. Maar toen we er een kilometer of 6 op hadden zitten moesten we entreegeld betalen en door een hek om verder te rijden. De weg die we nu gingen rijden was zoveel slechter dan ervoor, het leek net een kraterlandschap! Nadat we ook door de volgende poort gereden waren, arriveerden we op de goede locatie. Vanaf de parkeerplaats was het een kleine 10 minuutjes wandelen tot de klei kliffen. Door een smalle gleuf tussen de kliffen kon je als het ware op een soort binnenplaats komen. De vele hoge spitse "pilaren" van klei die vanaf daar te zien waren vormde een mooi geheel.
Aangezien de terugweg over dezelfde weg verliep kwamen we helemaal doorgetrild weer op de verharde weg aan om door te rijden naar Lake Pukaki. Een enorm groot meer gevuld met turquiase kleurig gletsjer smeltwater. Erg mooi om te zien. Omdat we de tijd hadden en eigenlijk alleen nog maar door hoefde te rijden naar Lake Tekapo besloten we naar de voet van Mount Cook te rijden. Het was een lange weg die helemaal langs Lake Pukaki liep. Soms was Mount Cook (hoogste punt van Nieuw Zeeland met ruim 3700 meter) al zichtbaar vanaf het beginpunt bij Lake Pukaki, maar in dit geval niet omdat er forse bewolking hing. Hoe dichterbij we kwamen hoe bewolkter het werd jammer genoeg.
In de plaats Mount Cook Village was verder helemaal niks te doen, maar na op onze navigatie/tablet gekeken te hebben bleek er toch wat in de buurt te zitten wat de moeite waard zou moeten zijn. Namelijk een wandeling naar een uitkijkpunt over het Tasman Lake met bijbehorende gletsjer. Het was een tocht met bijna 350 traptreden, maar toen we uiteindelijk boven bij het uitkijkpunt waren was het de moeite absoluut waard. Een grijs meer waar op sommige plaatsen de ijsblokken nog inlagen. Verder waren er enkele pieken van Mount Cook te zien en in de verte het laagste punt van de gletsjermond.
Vervolgens zijn we over dezelfde weg naast Lake Pukaki terug gereden en ons andermaal groen en geel geërgerd aan onze Aziatische medemens. Wat een rampen op de openbare weg zijn die mensen toch, onbegrijpelijk dat die een auto/camper of iets dergelijks mogen besturen, maar dat terzijde.
Aangekomen bij Lake Tekapo hebben we wat eten bij de plaatselijke Takeaway gehaald omdat het al laat was. Daarna ingecheckt bij de camping, een wasje gedraaid en toen het pikdonker was en iedereen in diepe rust was ben ik foto's gaan maken bij The Church of the good Shepherd. Een uitstekende plek waar het aarde donker is en waar de melkweg daardoor buitengewoon goed zichtbaar is. Omdat het al rond 00:00 uurwas dacht ik dat ik wellicht als enige daar zou staan met mijn statiefje en camera. Bij aankomst bij het kerkje bleek die gedachte een beetje naïef van me.
Wederom stond half Azië daar foto's te knippen die hetzelfde idee als mij hadden: de melkweg op de foto krijgen met op de voorgrond het kerkje.
Nadat ik verschillende redelijke foto's had gemaakt maar nog een beetje aan het fine-tunen was met de instellingen verzamelde een aantal Aziatische vrienden achter me om naar het resultaat te komen kijken. Met professionele camera's en statieven waar de Nederlandse beroepsfotograaf jaloers op zou zijn, stonden ze daar, bij god niet wetend wat te doen, en of ik uit wilde leggen welke instellingen ze moesten hanteren om tot een goed eindresultaat te komen. Om maar zo snel mogelijk van ze af te zijn heb ik ze maar geholpen!
Toen ik uiteindelijk tevreden richting camping liep was het inmiddels 01:40 uuren toen ik "thuis" was 02:00 uur, kort nachtje voor de boeg dus.
Maandag 30 januari
Toch nog een normaal nachtje gehad omdat het rond 09:00 uur was toen we ontwaakten.
Na het ontbijt zijn we met z'n allen naar het kerkje gegaan om te zien hoe deze er bij daglicht uit ziet. En dat was dikke prima, met uitzicht op het meer. Even wat foto's gemaakt en weer een stukje verder gereden richting Geraldine. Daar hadden we een excursie geboekt om rond te kijken op een schapen- en rendieren boerderij. Daar aangekomen werden we verwelkomt door de vriendelijke goedlachse boerin die ons rondleidde op The Farm en een korte demonstratie liet zien hoe haar getrainde hond de schapen kon drijven op de plek die zij wilde, zonder dat de hond blafte. Alleen maar door met zijn ogen de schapen aan te kijken deden ze precies wat hij opgedragen kreeg van de baas. Verder mochten L&L de schapen voeren en was er een schapenscheerder aanwezig om te demonstreren hoe het scheren in zijn werk ging. Ook kregen we uitleg over het verschil tussen de standaard schapen en de bekende Marino schapen die bekend staan om hun dure wol. We kregen iets lekkers bij de thee en verse eieren mee voor het ontbijt van morgenvroeg om vervolgens met de boerin mee te rijden naar een boerderij even verderop waar ze verschillende soorten herten en rendieren fokten. Het fokprogramma werd uitgelegd, we kregen uitleg over de geweien en wanneer een gewei meer waard was dan een ander, zijn in verschillende weilanden geweest en hebben 2 tamme herten met de hand mogen voeren.
Al met al een leuke, niet standaard, excursie waar L&L ook van genoten hebben (kwam ook door het zakje wol wat ze meegekregen hadden, een kinderhand is snel gevuld zullen we maar zeggen).
Doorgereden naar Asburton om bij de I-Site een boottocht in Akaroa te boeken voor morgen. Om vervolgens de camping op te gaan zoeken in de plaats Hakatere, wederom met uitzicht op de zee waar we wel pattent op hebben gekregen hier ;)
Nog 2 volle dagen te gaan....
Nieuw-Zeeland, wat was en ben je voor ons machtig mooi, eigenaardig, onvoorstelbaar, onvoorspelbaar, ruig, fantastisch, groen, vriendelijk en verder onbeschrijfelijk prachtig land geweest.
Ervaringen meegemaakt welke we voor de rest van ons leven zullen blijven herinneren en het voor Luuk en Liss, na het teruglezen van deze verhalen en het zien van de foto's en film die ik nog maken ga, hopelijk ook zo zal zijn dat er daardoor bepaalde herinneringen blijven hangen bij ze of zo opgehaald kunnen worden.
Leuk dat jullie allemaal mee gelezen hebben en bedankt voor de reacties op deze berichten.
Wederom stond half Azië daar foto's te knippen die hetzelfde idee als mij hadden: de melkweg op de foto krijgen met op de voorgrond het kerkje.
Nadat ik verschillende redelijke foto's had gemaakt maar nog een beetje aan het fine-tunen was met de instellingen verzamelde een aantal Aziatische vrienden achter me om naar het resultaat te komen kijken. Met professionele camera's en statieven waar de Nederlandse beroepsfotograaf jaloers op zou zijn, stonden ze daar, bij god niet wetend wat te doen, en of ik uit wilde leggen welke instellingen ze moesten hanteren om tot een goed eindresultaat te komen. Om maar zo snel mogelijk van ze af te zijn heb ik ze maar geholpen!
Toen ik uiteindelijk tevreden richting camping liep was het inmiddels 01:40 uuren toen ik "thuis" was 02:00 uur, kort nachtje voor de boeg dus.
Maandag 30 januari
Toch nog een normaal nachtje gehad omdat het rond 09:00 uur was toen we ontwaakten.
Na het ontbijt zijn we met z'n allen naar het kerkje gegaan om te zien hoe deze er bij daglicht uit ziet. En dat was dikke prima, met uitzicht op het meer. Even wat foto's gemaakt en weer een stukje verder gereden richting Geraldine. Daar hadden we een excursie geboekt om rond te kijken op een schapen- en rendieren boerderij. Daar aangekomen werden we verwelkomt door de vriendelijke goedlachse boerin die ons rondleidde op The Farm en een korte demonstratie liet zien hoe haar getrainde hond de schapen kon drijven op de plek die zij wilde, zonder dat de hond blafte. Alleen maar door met zijn ogen de schapen aan te kijken deden ze precies wat hij opgedragen kreeg van de baas. Verder mochten L&L de schapen voeren en was er een schapenscheerder aanwezig om te demonstreren hoe het scheren in zijn werk ging. Ook kregen we uitleg over het verschil tussen de standaard schapen en de bekende Marino schapen die bekend staan om hun dure wol. We kregen iets lekkers bij de thee en verse eieren mee voor het ontbijt van morgenvroeg om vervolgens met de boerin mee te rijden naar een boerderij even verderop waar ze verschillende soorten herten en rendieren fokten. Het fokprogramma werd uitgelegd, we kregen uitleg over de geweien en wanneer een gewei meer waard was dan een ander, zijn in verschillende weilanden geweest en hebben 2 tamme herten met de hand mogen voeren.
Al met al een leuke, niet standaard, excursie waar L&L ook van genoten hebben (kwam ook door het zakje wol wat ze meegekregen hadden, een kinderhand is snel gevuld zullen we maar zeggen).
Doorgereden naar Asburton om bij de I-Site een boottocht in Akaroa te boeken voor morgen. Om vervolgens de camping op te gaan zoeken in de plaats Hakatere, wederom met uitzicht op de zee waar we wel pattent op hebben gekregen hier ;)
Nog 2 volle dagen te gaan....
Dinsdag 31 januari
Na buiten een lekker ontbijtje met uitzicht op zee genuttigd te hebben, vertrokken we richting het schiereiland Banks, naar de plaats Akaroa, ten oosten van Christchurch. Het was een lange rit van ongeveer 2,5 uur, maar we waren precies op tijd om aan boord te gaan van de boot. Het was een boottocht waar Hector dolfijnen, blauwe pinguïns, een zeehonden/pelsrobben kolonie en veel verschillende vogels te zien zouden kunnen zijn, uiteraard geen garanties.
We kozen voor een plekje vooraan op de boot om de kans om wildlife te spotten te vergroten. Nadat we al veel verschillende vogels gezien hadden zagen we uiteindelijk één kleine blauwe pinguïn voor de boot in het water wegduiken. Na een verder informatief stukje langs enkele vulkanische rotsen, grotten en kliffen (het enige vulkanische gedeelte op het zuidereiland bevind zich op dit schiereiland) zagen we een paar dolfijnen op een meter of 20 afstand. Toen we verder vaarden zagen we een moeder met haar jong zwemmen en nog wat later een stuk of 4 dolfijnen die dichtbij en voor de boot opdoken. Daarna nog bij een kleine pelsrobben kolonie wezen kijken welke op de rotsen lagen uit te rusten. Ook op de weg terug naar de haven zagen we nog een paar keer een groepje dolfijnen. Al met al een leuke excursie gehad waarin we toch weer aardig wat wildlife gezien hebben. In Akaroa lekker een ijsje gegeten en doorgereden naar Okains Bay waar we nog even heerlijk op het strand hebben gelegen en de camper geparkeerd hebben in een bos-achtige omgeving heel dicht bij het strand. Morgenvroeg richting Christchurch voor helaas de laatste verblijfplaats.
Woensdag 1 februari
Vanmorgen wederom lekker buiten kunnen ontbijten en daarna vertrokken richting Christchurch. Een mooie bochtige weg berg op, af en nog een keer op en af. Een ritje van een kleine 2 uur, dus rond de middag arriveerden we midden in het centrum van Christchurch. Omdat we iets gelezen hadden van een oude tram die tegenwoordig dienst deed als hop on hop off toeristen attractie, besloten we om die maar te boeken voor vandaag. We begonnen bij Cathedral square waar de bekende kathedraal staat, welke 6 jaar geleden grotendeels verwoest is door de aardbeving van toen. Net zoals een heel groot gedeelte van de stad die nog voor een groot gedeelte in puin en wederopbouw ligt. Straten, gebouwen, huizen, noem maar op, waar je kijkt wordt gewerkt of zijn er straten afgesloten. Na 6 jaar nog steeds zo'n ravage, echt erg.
Met de tram konden we dus alle kanten op. Zo zijn we uitgestapt bij de Re:start Mall. Een klein gezellig winkelcentrum met verschillende eetgelegenheden welke bestaan uit grote zeecontainers. Die zijn vrij snel na de aardbeving daar op initiatief van de bedenker geplaatst en zijn er in verschillende kleuren en maten. Een geniaal idee dus om meteen na een ramp te herstarten, vandaar ook de naam uiteraard. Ook brachten we een bezoek aan Quake City, een soort interactieve tentoonstelling over de aardbevingen die NZ de laatste 100 jaar getroffen hebben en wat eraan vooraf ging en wat ze ervan geleerd hebben en aan gedaan hebben. Was erg informatief. Ook hebben we verder The Cardboard Cathedral bezocht, zijn we even in The Art Gallery geweest en hebben we nog wat souveniertjes gekocht. Daarna aan het begin van de avond nog wat kleine boodschappen gehaald voor het avondeten en hebben we we een slaapplaats voor de nacht gezocht. We staan met de camper bij een vijver waar t stikt van de eendjes, maar gezellig is het wel. Christchurch schijnt erg vriendelijk te zijn in vrij kamperen, dus laten we het hopen dat we hier mogen blijven staan.
Deze avond alvast de koffers grotendeels in kunnen pakken, morgen nog even de laatste beetjes erin en dan zijn we klaar voor vertrek.
Donderdag 2 februari
Niemand op de deur van de camper geklopt en ook geen bon op de raam, dus het was blijkbaar toegestaan!
Even ontbeten en de restjes aan de eendjes kunnen voeren. Omdat we tijd genoeg hadden besloten we nog naar een dierentuintje te gaan waar we nog een keer kiwi's konden bewonderen, deze keer zaten er 4 welke op een halve meter van ons voorbij kwamen lopen. Ook hadden ze een broed systeem waar informatie over gegeven werd. Een leuke onderbreking van de onvoorstelbare dag en nacht die gaan komen in het vliegtuig.
Rond 13:30 / 14:00 uur waren we bij het verhuur bedrijf om de camper bij in te leveren. Voor zover we weten was alles goed en konden we direct door naar de luchthaven waar we dus wel erg vroeg waren. Heel veel maakte dat niet uit want er was internet dus er konden filmpjes gekeken worden.
Ook nog een frietje gegeten en de laatste NZ dollars opgemaakt aan souveniertjes voordat we het vliegtuig inkonden voor de eerste vlucht van de 3.
18:45 uur vertrokken richting Sydney voor een reis van 3 uur. In Sydney het vliegtuig uit met alle handbagage, om vervolgens alle spullen weer over de controleband bij de de douane te laten lopen en daarna weer in de rij te gaan staan om te boarden om vervolgens op precies dezelfde stoel in hetzelfde vliegtuig te gaan zitten. En dat in een tijdsbestek van net 1,5 uur, gekkenhuis dus.
Na buiten een lekker ontbijtje met uitzicht op zee genuttigd te hebben, vertrokken we richting het schiereiland Banks, naar de plaats Akaroa, ten oosten van Christchurch. Het was een lange rit van ongeveer 2,5 uur, maar we waren precies op tijd om aan boord te gaan van de boot. Het was een boottocht waar Hector dolfijnen, blauwe pinguïns, een zeehonden/pelsrobben kolonie en veel verschillende vogels te zien zouden kunnen zijn, uiteraard geen garanties.
We kozen voor een plekje vooraan op de boot om de kans om wildlife te spotten te vergroten. Nadat we al veel verschillende vogels gezien hadden zagen we uiteindelijk één kleine blauwe pinguïn voor de boot in het water wegduiken. Na een verder informatief stukje langs enkele vulkanische rotsen, grotten en kliffen (het enige vulkanische gedeelte op het zuidereiland bevind zich op dit schiereiland) zagen we een paar dolfijnen op een meter of 20 afstand. Toen we verder vaarden zagen we een moeder met haar jong zwemmen en nog wat later een stuk of 4 dolfijnen die dichtbij en voor de boot opdoken. Daarna nog bij een kleine pelsrobben kolonie wezen kijken welke op de rotsen lagen uit te rusten. Ook op de weg terug naar de haven zagen we nog een paar keer een groepje dolfijnen. Al met al een leuke excursie gehad waarin we toch weer aardig wat wildlife gezien hebben. In Akaroa lekker een ijsje gegeten en doorgereden naar Okains Bay waar we nog even heerlijk op het strand hebben gelegen en de camper geparkeerd hebben in een bos-achtige omgeving heel dicht bij het strand. Morgenvroeg richting Christchurch voor helaas de laatste verblijfplaats.
Woensdag 1 februari
Vanmorgen wederom lekker buiten kunnen ontbijten en daarna vertrokken richting Christchurch. Een mooie bochtige weg berg op, af en nog een keer op en af. Een ritje van een kleine 2 uur, dus rond de middag arriveerden we midden in het centrum van Christchurch. Omdat we iets gelezen hadden van een oude tram die tegenwoordig dienst deed als hop on hop off toeristen attractie, besloten we om die maar te boeken voor vandaag. We begonnen bij Cathedral square waar de bekende kathedraal staat, welke 6 jaar geleden grotendeels verwoest is door de aardbeving van toen. Net zoals een heel groot gedeelte van de stad die nog voor een groot gedeelte in puin en wederopbouw ligt. Straten, gebouwen, huizen, noem maar op, waar je kijkt wordt gewerkt of zijn er straten afgesloten. Na 6 jaar nog steeds zo'n ravage, echt erg.
Met de tram konden we dus alle kanten op. Zo zijn we uitgestapt bij de Re:start Mall. Een klein gezellig winkelcentrum met verschillende eetgelegenheden welke bestaan uit grote zeecontainers. Die zijn vrij snel na de aardbeving daar op initiatief van de bedenker geplaatst en zijn er in verschillende kleuren en maten. Een geniaal idee dus om meteen na een ramp te herstarten, vandaar ook de naam uiteraard. Ook brachten we een bezoek aan Quake City, een soort interactieve tentoonstelling over de aardbevingen die NZ de laatste 100 jaar getroffen hebben en wat eraan vooraf ging en wat ze ervan geleerd hebben en aan gedaan hebben. Was erg informatief. Ook hebben we verder The Cardboard Cathedral bezocht, zijn we even in The Art Gallery geweest en hebben we nog wat souveniertjes gekocht. Daarna aan het begin van de avond nog wat kleine boodschappen gehaald voor het avondeten en hebben we we een slaapplaats voor de nacht gezocht. We staan met de camper bij een vijver waar t stikt van de eendjes, maar gezellig is het wel. Christchurch schijnt erg vriendelijk te zijn in vrij kamperen, dus laten we het hopen dat we hier mogen blijven staan.
Deze avond alvast de koffers grotendeels in kunnen pakken, morgen nog even de laatste beetjes erin en dan zijn we klaar voor vertrek.
Donderdag 2 februari
Niemand op de deur van de camper geklopt en ook geen bon op de raam, dus het was blijkbaar toegestaan!
Even ontbeten en de restjes aan de eendjes kunnen voeren. Omdat we tijd genoeg hadden besloten we nog naar een dierentuintje te gaan waar we nog een keer kiwi's konden bewonderen, deze keer zaten er 4 welke op een halve meter van ons voorbij kwamen lopen. Ook hadden ze een broed systeem waar informatie over gegeven werd. Een leuke onderbreking van de onvoorstelbare dag en nacht die gaan komen in het vliegtuig.
Rond 13:30 / 14:00 uur waren we bij het verhuur bedrijf om de camper bij in te leveren. Voor zover we weten was alles goed en konden we direct door naar de luchthaven waar we dus wel erg vroeg waren. Heel veel maakte dat niet uit want er was internet dus er konden filmpjes gekeken worden.
Ook nog een frietje gegeten en de laatste NZ dollars opgemaakt aan souveniertjes voordat we het vliegtuig inkonden voor de eerste vlucht van de 3.
18:45 uur vertrokken richting Sydney voor een reis van 3 uur. In Sydney het vliegtuig uit met alle handbagage, om vervolgens alle spullen weer over de controleband bij de de douane te laten lopen en daarna weer in de rij te gaan staan om te boarden om vervolgens op precies dezelfde stoel in hetzelfde vliegtuig te gaan zitten. En dat in een tijdsbestek van net 1,5 uur, gekkenhuis dus.
Toen kwam de vlucht naar Dubai waar omgeveer 14 uur voor gepland stond. Omdat we laat in Sydney vertrokken en met de nacht meevlogen was het 14 uur aan één stuk donker. Ook hadden we vrij veel turbulentie op dit stuk. Op deze rit hebben L&L redelijk goed geslapen, Sarah ook wel de nodige uurtjes gemaakt en bij mij vielen de oogjes na een paar goeie films ook wel dicht voor een paar uurtjes.
Vlak voor de landing werden we alle 4 niet lekker, Luuk moest overgeven, Sarah kon het nog net wegslikken terwijl Emiel met zijn kotszakje al bij de wc zat te wachten totdat hij erin kon (het was er uiteindelijk gelukkig niet meer van gekomen).
Vlak voor de landing werden we alle 4 niet lekker, Luuk moest overgeven, Sarah kon het nog net wegslikken terwijl Emiel met zijn kotszakje al bij de wc zat te wachten totdat hij erin kon (het was er uiteindelijk gelukkig niet meer van gekomen).
Aangekomen in Dubai hadden we deze keer wat meer tijd dan de vorige keer hier, nu hadden we zo'n 3 uur. Even wat rondgekeken, gevraagd of Luuk's jas gevonden was (er was iets vergelijkbaars gevonden, maar daarvoor moest ik naar een ander gebouw met de trein en dat zou me minimaal 1 uur kosten, terwijl ik nog maar een klein half uurtje had), wat snoepjes gekocht en ons klaar gemaakt voor de laatste vlucht van 6 uur en 45 minuten.
Al vrij snel werd er weer eten rondgebracht en daarbij een lekker pilsje besteld, er helemaal niet bij nadenkend dat dit eten het ontbijt was en ik daarvoor dus al aan het bier zat! Met zo'n vlucht ben je op een gegeven moment alle besef van tijd of tijdzones kwijt.
L&L nog lekker geslapen tijdens deze vlucht en wij nog wat goede films kunnen kijken voordat het middaguur passeerde en we richting polderbaan vlogen om de landing in te gaan zetten. Bij de douane en de bagageband ging het lekker vlot zodat we snel door de deuren naar buiten konden waar we opgewacht werden door de opa's en oma's, tante Linda en onze Zazou.
Op schiphol nog een lekker glas drinken gedronken op de goede afloop en richting huiswaarts gegaan.
Onze prachtige reis zit erop. Nu hebben we thuis nog het weekend en maandag om bij te komen, te wassen en de spullen weer op te ruimen voordat het normale leven weer kan beginnen.
43 dagen van huis geweest, een hele mooie tijd in Bali gehad met z'n achten en een machtig mooi land gezien en doorkruist met ons viertjes.
Al vrij snel werd er weer eten rondgebracht en daarbij een lekker pilsje besteld, er helemaal niet bij nadenkend dat dit eten het ontbijt was en ik daarvoor dus al aan het bier zat! Met zo'n vlucht ben je op een gegeven moment alle besef van tijd of tijdzones kwijt.
L&L nog lekker geslapen tijdens deze vlucht en wij nog wat goede films kunnen kijken voordat het middaguur passeerde en we richting polderbaan vlogen om de landing in te gaan zetten. Bij de douane en de bagageband ging het lekker vlot zodat we snel door de deuren naar buiten konden waar we opgewacht werden door de opa's en oma's, tante Linda en onze Zazou.
Op schiphol nog een lekker glas drinken gedronken op de goede afloop en richting huiswaarts gegaan.
Onze prachtige reis zit erop. Nu hebben we thuis nog het weekend en maandag om bij te komen, te wassen en de spullen weer op te ruimen voordat het normale leven weer kan beginnen.
43 dagen van huis geweest, een hele mooie tijd in Bali gehad met z'n achten en een machtig mooi land gezien en doorkruist met ons viertjes.
Zoals een wijs man (gewoon een local die aan ons vroeg hoe lang we bleven en waar we overal naartoe zouden gaan in het begin van de reis) zei: "4 weeks is long enough to see enough, but short enough to come back".
En daar sluiten we ons graag bij aan!
En daar sluiten we ons graag bij aan!
Nieuw-Zeeland, wat was en ben je voor ons machtig mooi, eigenaardig, onvoorstelbaar, onvoorspelbaar, ruig, fantastisch, groen, vriendelijk en verder onbeschrijfelijk prachtig land geweest.
Ervaringen meegemaakt welke we voor de rest van ons leven zullen blijven herinneren en het voor Luuk en Liss, na het teruglezen van deze verhalen en het zien van de foto's en film die ik nog maken ga, hopelijk ook zo zal zijn dat er daardoor bepaalde herinneringen blijven hangen bij ze of zo opgehaald kunnen worden.
Leuk dat jullie allemaal mee gelezen hebben en bedankt voor de reacties op deze berichten.
Wij hebben een fantastische reis gemaakt die niemand ons meer afneemt en die ik iedereen aan kan bevelen.
Ik zal binnenkort nog wat foto's plaatsen (kan maximaal 25 foto's op deze site zetten wat natuurlijk lang niet de lading dekt, maar toch) en wie ze graag allemaal uitgebreid wil komen bekijken, kom gerust langs als ons boek en film klaar zijn.
Onze volgende reis (hoogstwaarschijnlijk Zuid Afrika) hebben we al in de planning staan, maar eerst maar weer eens geld verdienen en andere mooie dingen beleven ....
Ik zal binnenkort nog wat foto's plaatsen (kan maximaal 25 foto's op deze site zetten wat natuurlijk lang niet de lading dekt, maar toch) en wie ze graag allemaal uitgebreid wil komen bekijken, kom gerust langs als ons boek en film klaar zijn.
Onze volgende reis (hoogstwaarschijnlijk Zuid Afrika) hebben we al in de planning staan, maar eerst maar weer eens geld verdienen en andere mooie dingen beleven ....
Reacties
|
sneha |
|
Cindy |
Volg Mijn Reis © 2026. Alle rechten voorbehouden.
Algemene Voorwaarden | Linkpartners | Contact