Abel Tasman NP, Hokitika en Franz Josef getsjer
Geplaatst op 19 januari 2017 om 11:52 uur
Zondag 15 januari
Rustig aan wakker geworden in Nelson en via de WiFi PSV in de ochtend kunnen volgen, best vreemd zo 's-ochtends!
Nadat L&L even gespeeld hadden zijn we naar het plaatsje Richmond gereden waar ze wel een nieuwe jas voor Luuk hadden, missie geslaagd.
Vervolgens in Motueka gestopt bij een I-site om informatie in te winnen over wat we zouden kunnen doen in Abel Tasman National Park, wat is mogelijk met kinderen en wat niet. We wilden graag naar de paradijselijke stranden toe en het liefst met een kayak, al wisten we dat dat lastig zou worden met de minimum leeftijdsgrens die daaraan gesteld werd. Dat bleek dus ook waar te zijn. In plaats daarvan hebben we voor morgen 2 verschillende excusies geboekt. Eentje met een Maori soort kano (een dubbele) waar kinderen van alle leeftijden op mee mogen, en 's-middags een boottocht naar de stranden waar we een soort hop on hop off kunnen doen, dus vanalles wat. Heel veel zin in, maar ook voor vandaag hadden we nog tijd om iets leuks te doen, we hadden tenslotte 2 nachten en dagen gepland in en rondom Abel Tasman. Dus kozen we voor een prachtige autorit door de bergen naar de Golden Bay bij het plaatsje Pohara. Maar onderweg eerst een bezoek aan de Te Waikoropupu Springs. Een beek/meertje met ontzettend helder blauwgroen water, onvoorstelbaar hoe schoon en helder! Het water komt hier, in tegenstelling tot andere meren, niet via bovengrondse bronnen het meer ingelopen maar door ondergrondse bronnen, dat zou verklaren waarom het zo helder is.
Uiteindelijk aangekomen in Pohara, een plaatsje met een heel breed zandstrand met uitzicht op de bergen, waar het overigens wel hard waaide, maar dat deerde L&L niet om als een stel nudisten tekeer te gaan op het strand.
Na het spelen hebben we lekker gegeten dichtbij het strand en zijn we een stuk teruggereden richting de plaats waar we ons morgenvroeg mogen melden en nu staan we geparkeerd bij Hawkes Lookout, waar een mooi uitzichtpunt bij in de buurt ligt.
Maandag 16 januari
We waren al vroeg wakker omdat we bijna met onze camper en al wegwaaide! Wat een wind daar bovenop de berg. Maar dat betekende wel dat we ruim op tijd in de plaats Kaiteriteri aankwamen en ons meldde bij de organisatie. Toen iedereen er was kon het officiële gedeelte beginnen, we begonnen met een soort van Maori gebed op een behouden vaart om vervolgens onszelf voor te stellen en de start ceremonie te beëindigen met het inwijden van de boot op een goede reis. We gingen op pad met een "Waka" wat in dit geval een dubbele lange kano is waarmee de Maori's vroeger vaarde.
We waren met 10 personen inclusief Luuk en Liss en gingen er als een speer vandoor. Zodoende dat we als eerste van alle toeristen aankwamen bij de beroemde Split Apple Rock. Daar ook aangemeerd op het strand, wat toen nog verlaten was, en er werd een Maori-gebed gedaan voor het fruit en drinken dat genuttigd ging worden. Hele mooie plek om te zijn. Toen de grote stroom toeristen met kayak's aan kwamen varen vertrokken wij weer voor het restant van de trip die ons voerde langs kleine eilandjes en open zee. Nadat we terugkwamen van de bijna 3 uur durende supergave trip, moest uiteraard de "Waka" bedankt worden dat hij ons veilig teruggebracht had en bedankte iedereen elkaar met een traditionele Maori - groet de "hongi". Al met al een hele mooie excursie.
Bij aankomst op het strand moesten we alweer opschieten want een dik half uur later ging de volgende excursie van start, dit keer gingen we echt het Abel Tasman National Park in. De trip die we geboekt hadden voerde ons eerst langs een kleine zeehonden kolonie en vervolgens naar onze eindbestemming voor deze middag: Anchorage.
If this ain't paradise, there is none!
Wat een prachtige plek! Eerst een wandeling gemaakt door de bossen om vervolgens een paar uur lekker op het strand te genieten van al het moois om ons heen en natuurlijk zandkastelen bouwen met de mini's!
Bij terugkomst in Kaiteriteri hebben we gegeten in een speeltuin en een ijsje gepakt op het strand om daarna nog een half uurtje te rijden naar de volgende camping. Dit keer met stroom om alles op te laden zodat we de komende dagen weer vooruit kunnen zonder stroom.
Dinsdag 17 januari
Vandaag heerlijk wakker geworden met het geluid van de golven op de achtergrond. Camping was goed betaald, maar het uitzicht mocht er absoluut wezen.
Na het ontbijt stond voor ons de doorsteek van Abel Tasman naar Westlands op het programma. Een lange rit met de nodige kilometers. Voor de lunch zijn we gestopt bij Bullers Gorge, waar we een mooi uitzicht hadden op de Buller River en waar een kleine waterval naar beneden stroomde. Doorgereden naar de plaats Westpoint voor de sanitaire stop van onze camper, en waar we tijdens het lozen van het water en toilet van locals nog wat inside information kregen over NZ. De mensen zijn hier over het algemeen heel erg behulpzaam, aardig en relaxed. Maken tijd voor een praatje en lijken helemaal geen haast te hebben. Misschien is het de vakantieperiode of zijn ze altijd zo, geen idee, maar het bevalt prima!
Toen alles weer leeg en vol was zijn we naar Cape Foulwind gegaan om naar een zeehonden kolonie te gaan kijken. Gewoon in het wild bij verschillende rotsformaties zaten een stuk of 30 zeehonden met hun pups mooi te wezen.
Omdat het nog te vroeg was om daar een camping te gaan zoeken zijn we doorgereden naar Punakaiki om de nacht door te brengen. Geparkeerd en aan het eten beginnen, alleen de kip rook na het openen van de verpakking niet geweldig meer dus zijn we voor de laatste optie gegaan: pannenkoeken bakken. En aangezien Punakaiki bekend staat om zijn Pancake Rocks had het waarschijnlijk zo moeten zijn ;)
We kregen 's-avonds het weerbericht door van de komende dagen, maar dat zag er op z'n zachtst gezegd niet florissant uit. Heel veel regen, onweer en windstoten tot 160 km/u. Er wordt zelfs gewaarschuwd voor omvallende bomen, elektrisiteitskabels die kunnen knappen, daken die van huizen afgeblazen kunnen worden en rivieren die kunnen overstromen. Laten we hopen dat 't allemaal meevalt.
Woensdag 18 januari
Het was me het nachtje wel, Liss werd rond 02:00 uur huilend wakker! Ze had gedroomd dat haar "mama aap" verdronken was. Dus maar even getroost en bij ons in bed gelegd. Helaas was dat pas de inleiding van het geheel, ze heeft namelijk 2x over moeten geven. En thuis is dat vervelend, maar dan trek je een nieuw setje beddengoed uit de kast, maar in een camper is dat net even wat vervelender. Dus flink moeten improviseren vannacht. Maar toen ze vanmorgen wakker werd was ze gelukkig weer helemaal beter en ging de boterham er weer goed in. In de camper gestapt voor een ritje van 3 minuten naar de Pancake Rocks en Blowholes.
Een keurig aangelegd wandelpad richting de kust naar de pannekoeken rotsen. Heel surrealistisch en bijzonder om te zien, alleen jammer dat we er met eb waren, bij vloet waren de blowholes ook goed te zien, maar dat was nu niet het geval.
Het weer begon te betrekken toen we weer in de camper zaten richting het zuidwesten. We hadden aardig wat buitenactiviteiten op de agenda staan, maar deze zouden letterlijk in het water zijn gevallen wanneer we dat gedaan zouden hebben. In Greymouth aangekomen besloten we om toch maar door te rijden naar Hokitika om daar boodschappen te doen. Tot onze verbazing zagen we dat er een Kiwi Eco Expirence tegenover de winkel zat. Daar zijn we gaan kijken, hier konden we grote alen te eten geven, kreeftjes vangen en een echte Kiwi zien. Heel speciaal om dan toch eindelijk het meest beschermde dier van NZ live bezig te zien!
Na de boodschappen en het onverwachtse Kiwi-bezoek zijn we, ondanks het slechte weer, de Hokitika Gorge gaan bezoeken. Normaal gesproken een rustige, turquiase blauwe, rivier met daar overheen een hangbrug waar vanaf gesprongen kan worden. Door de hevige regenval van vandaag was dit rustige blauwe riviertje veranderd in een grijze modder rivier. Uiteraard zijn we in onze poncho's en regenjassen wel even over de brug gegaan, maar er vanaf springen hebben we maar niet gedaan. Van de locals hier hebben we begrepen dat er extreem veel regen gevallen is de laatste tijd. Het is regenwoud gebied, dus er valt altijd veel regen, maar nu was het extreem. Rivieren treden buiten hun oevers met overstromingen en weg afzettingen tot gevolg.
De verwachting was dat het tot halverwege de komende nacht nog flink zou regenen en het dan wat beter zou worden. Laten we hopen dat het zo is zodat we morgen en overmorgen de Franz Josef en Fox Glaciers kunnen zien (en wie weet wel meer dan zien alleen).
Voor nu hebben we een prachtige overnachtingsplek gevonden aan het Lake ianthe. Vanuit de camper kijken we recht op het meer, alleen verpestte de regen de afgelopen uren het uitzicht.
Donderdag 19 februari
Vanmorgen werden we wakker van de regen en snel daarna een waterig zonnetje wat ons weer positief stemde. Even ontbeten en alles ingeladen en vertrokken richting de plaats Franz Josef van de gelijknamige gletsjer. Het was een ritje van een kleine 60km en we zouden er een uur over doen. In dat uur hebben we
veel buien en zonnestralen voorbij zien komen, maar pas op een kilometer of 5 voor aankomst zagen we de witte besneeuwde bergtoppen, zo bewolkt was het overal. Na aankomst direct naar de plaatselijke VVV (I-Site) gereden voor info over een helikoptervlucht, welke we graag zouden willen maken naar één van de gletsjers hier. Er waren een paar voorwaarden t.b.v. kinderen: de kosten voor een kinderticket zouden 70% van een volwassenen bedragen en kinderen onder 15 kilo zouden gratis mee mogen, maar helemaal zeker wisten ze dat niet. Voor volledige zekerheid moesten we naar de helikopter maatschappij. Daar aangekomen bleek het verhaal inderdaad te kloppen. Voor het eerst in bijna 3 jaar tijd zijn we blij dat onze Liss de afgelopen jaren niet veel gegeten heeft ;)
Het scheelt ons nu toch zo'n €125,- , mooi meegenomen! Het enige wat we nu moeten doen is hopen op mooi weer morgenvroeg.
Na de boeking hebben we alvast de camping voor vanavond gereserveerd en daarna doorgereden naar de voet van de Franz Josef Glacier voor een wandeling naar de gletsjertong. Het was een pittige wandeling door de vallei langs de rivier naar de gletsjertong maar deze was wederom absoluut de moeite waard. Wat een prachtig landschap, overal watervallen, rotsen en ijs die door de rivier meegenomen worden en na een uur eindelijk aangekomen bij de gletsjer! Wat voel je je dan klein als mens...
Een in mens grote blauw-witte ijsmassa met vuil van de modder ertussen. Fenomenaal om aan de voet hiervan te mogen staan.
Ondanks de buien die voorbij trokken hebben we het redelijk droog weten te houden op de laatste 5 minuten na, maar dat mocht de pret niet drukken.
Rond etenstijd mooi naar de camping gereden en gegeten. We liggen ook weer aan het stroom, hebben een matige wifi verbinding en zijn weer druk de vuile was van de afgelopen week aan het wegwerken zodat we morgen weer fris de laatste 2 weken tegemoet kunnen gaan! Dus we kunnen er weer helemaal tegen.
Nou maar hopen dat de weer goden ons morgenvroeg goed gezind zijn, dat zou helemaal fantastisch zijn.
Reacties
|
Dionne |
|
gerrit en Gerrie |
|
Willy |
|
Pap en mam |
Volg Mijn Reis © 2026. Alle rechten voorbehouden.
Algemene Voorwaarden | Linkpartners | Contact