Noordereiland deel 2 en overtocht naar Zuidereiland
Geplaatst
op 14 januari 2017 om 09:56 uur
Donderdag 12 januari
Vanmorgen lekker rustig aan gedaan met opstaan en ontbijten, opa en oma Zeeland en Reek gefacetimed, vuil water en wc inhoud weer gedumpt en schoon water bijgevuld. De "noodzakelijke" rit richting het zuiden van het noordereiland kon beginnen. Onderweg zouden we wel een paar plaatsen doorkruisen, maar erg boeiend werd 't voor ons niet. Geen watervallen, geothermische activiteiten of echte vulkanen vandaag, nee niks van dit alles, maar voor Luuk en Liss stond er in de plaats Levin wel het nodige op het programma!
Daar was namelijk een hele grote buitenspeeltuin met oneindig veel speeltoestellen, schommels, glijbanen, graafmachines, doolhof, kabelbaan en weet ik wat nog meer allemaal. Keurige speeltuin, heel goed onderhouden en voor ons Nederlanders ideaal, helemaal gratis ;)
Sarah is in de tussentijd even de boodschappen gaan halen zodat ze na de lange rit lekker een paar uur vooruit konden.
Tevens zagen we vandaag voor het eerst de zon niet meer met ons meekomen, donkere wolken hingen boven het zuiden. En zowaar ook de eerste regendruppels voor ons in NZ.
We hebben weer gekozen voor een overnachting aan het strand in de plaats Waikanae op een uurtje van Wellington.
Momenteel waait en stormt het flink hier, maar dat schijnt voor deze omgeving redelijk normaal te zijn.
Morgenvroeg al betijds richting een dagje stad.
Vrijdag 13 januari
Vanuit Waikanae stond het korte ritje naar Wellington op het programma, redelijk betijds vertrokken zodat we nog voldoende tijd hadden om de stad te verkennen en de dingen te doen die we gepland hadden.
Als eerste zijn we naar het uitzichtpunt Mount Victoria gereden om daar te genieten van en prachtig uitzicht. Het waaide wel wat, maar lang niet zo hard als dat we verwacht hadden van "Windy Welly"!
Vervolgens geprobeerd om down town een parkeerplaats te vinden waar we ook gelijk voor de komende nacht zouden mogen blijven staan. Toen kwamem we erachter dat rijden met een grote camper zo ook zijn nadelen heeft. Op een parkeerplaats welke we van tevoren uitgezocht hadden was geen plek meer en ook bij het "Te Papa Museum" geen plaats. Toen maar om de hoek geparkeerd voor een maximum van 2 uur, hopende dat ons bezoek aan het Te Papa niet langer zou duren. In het museum hebben we een keuze gemaakt wat we wilde gaan zien en een ding was het beleven van een aardbeving, of althans een simulatie ervan. Een klein, als woonkamer nagebouwd, kamertje deed hiervoor dienst. Heel bizar en bijzonder om mee te maken. Verder een leuk museum met veel info over de Maori en de flora en fauna van Nieuw Zeeland.
Nummer 3 op de lijst was de Cable Car, het bekende rode treintje dat vanuit een winkelstraat naar boven naar de wijk Kelburn rijd. Leuk om in te zitten, maar ook weer niet meer dan dat.
Binnen een half uurtje stonden we alweer beneden. Daarna nog naar Cuba Street (autovrije winkelstraat) gegaan voor de nodige boodschappen, kiwi-knuffeltjes en een hapje en drankje gedaan in The Irish pub aldaar.
We wilden nog een winddichte en waterafstotende jas voor Luuk kopen, omdat het op het zuidereiland flink kan regenen en stormen, maar dat werd geen succes, zoals overigens nergens tot nu toe in Nieuw Zeeland! Luuk's jas zijn we bij de overstap in Dubai voor onze vlucht naar Bali hoogstwaarschijnlijk verloren, zodoende.
Na het eten zijn we teruggegaan naar onze camper, welke ik voor het bezoek aan de Cable Car nu wel bij een parkeerplaats bij het museum kwijt kon.
's - Avonds toen L&L lagen te slapen ben ik nog even teruggegaan naar de haven om wat mooie nachtfoto's te maken om ook daarna lekker te gaan slapen. Morgen vroeg op voor de overtocht naar Picton op het zuidereiland.
Zaterdag 14 januari
06:30 uur TUUUUTUUUUTUUUUT de wekker ging al vroeg omdat we de ferry moesten halen. Kindjes langzaam wakker gemaakt en vertrokken. We waren keurig op tijd en na ff gewacht te hebben mochten we dan toch echt met camper en al aan boord, wat Luuk en Liss toch wel erg raar vonden, want hoe pastte een camper nou op een boot??
Overtocht ging prima voor iedereen. L&L konden lekker spelen op het kinderdek, er was een goochelaar aan boord en ook buiten was vanalles te zien.
Helaas geen dolfijnen kunnen spotten wat blijkbaar toch wel regelmatig voorkomt op deze overtocht. Het 2e gedeelte van deze 3,5 uur durende overtocht ging door een gedeelte van de Marlborough Sounds, een heel mooi natuurgebied.
Na aankomst in Picton waren we vrij snel met onze camper aan wal waarna we besloten om door te rijden naar de plaats Nelson, maar wel via de aangeraden weg de Queen Charlotte Drive. Het was aanpoten om deze bochtige weg zonder kleerscheuren door te komen, maar het was gelukt en zeker de moeite waard.
Onderweg nog een paar keer gestopt bij Lookout Points voor een Kodakmomentje om vervolgens eind van de middag in Nelson te arriveren. Lekker wat gegeten en nu in de camper het vervolg van de reis te plannen. Morgen op naar Abel Tasman National Park!
Reacties
|
frans en Ursula
Geplaatst op 15 januari 2017 om 20:00 uur
Dag Allemaal.
Wij zijn net veilig terug uit dit mooie land.
Geniet volop van de mooie natuur op het Zuider- eiland.
Wij beleven door jullie verhalen de reis nog een beetje terug. Grappig dat jullie alle dingen benoemen die wij ook hebben gedaan. Reis lekker verder en geniet want voor je het weet bij je weer terug in ons oude Zeeland. Ook mooi trouwens....
Gr. Frans en Ursula
|
|
Linda
Geplaatst op 14 januari 2017 om 15:39 uur
Wat een mooi verhaal weer ðŸ˜
|
|
Gerrit en Gerrie
Geplaatst op 14 januari 2017 om 14:40 uur
Hallo allemaal
Weten jullie nog alles? Wat, waar. en wanneer ? Nou zeg wat een reis. Zoveel gezien! Nog een fijne tijd op het Zuidereiland! Tot het volgende verhaal.
Groetjes Gerrit en Gerrie
|
|
Pap en mam
Geplaatst op 14 januari 2017 om 10:58 uur
T avontuur gaat gewoon door !! Veel plezier op t Zuidereiland !! Wij volgen jullie mee via de mooie foto,s die wij te zien krijgen , dikke kus voor de kindjes en n knuffel van zazou , tot de volgende keer 😘😘😘😘
|
|
Willy.
Geplaatst op 14 januari 2017 om 10:44 uur
Super verhaal.
Wordt een beetje jaloers.
|
