Nuevos amigos y muy cansada
Geplaatst op 10 februari 2017 om 17:58 uur
Donderdag 09-02-2017
Hola,
Ik zit op dit moment zonder jas buiten op mijn terras (half in mijn pyjama, want ik heb een siësta gehouden), heerlijk dat dat kan! De drukke dagen beginnen me helaas een beetje op te breken. Ik voelde me al wel langer niet erg lekker, maar ik ben toch naar de meeste activiteiten gegaan. Nu voel ik me echter best wel slecht, dus ik heb het vandaag proberen rustig aan te doen. In mijn vorige blog ben ik op zondag geëindigd, dus ik zal bij de maandag beginnen te vertellen.
Ik had mega veel zin om eindelijk weer eens te hardlopen. Ik doe dit thuis meestal één keer per week, maar nu was het al weer heel lang geleden. Ik had thuis al een app gedownload: Running Granada en maandagochtend heb ik daar een route van uitgekozen. Ook al voelde ik me moe en niet helemaal fit, ik had juist zin om te gaan, lekker de zon in. Door de stad heen richting een park, onder een snelweg door en daarachter kom je in landbouwgebied terecht. Oude afgetakelde boerderijtjes, grind, planten en constant een heel mooi zicht op bergen en huisjes in de verte. Ik had constant de neiging om te stoppen om een foto te maken. Het hardlopen ging dan ook iets langzamer dan normaal haha, ook omdat ik niet de weg kwijt wilde raken. Ongeveer een uurtje later was ik weer terug in mijn appartement. Daarna was ik nogal kapot, dat viel me een beetje tegen. Ik ben nog naar Phonehouse gegaan om een simkaartje te kopen en dat is dus eindelijk gelukt! Vanaf nu heb ik dus een Spaans nummer :) Ondanks de moeheid besloot ik toch naar een Erasmusactiviteit te gaan. Ik had wel zin om eens mensen te ontmoeten die hetzelfde avontuur aangaan. Ik wist dat ik sowieso niet alleen zou gaan, want een jongen die ik op het feestje vrijdagavond had ontmoet, Pedro uit Lissabon, wilde ook mee. De organisatie Best Life Experience (er zijn serieus nog twee andere Erasmusorganisaties, best wel ingewikkeld) zou op Plaza Nueva verzamelen om 21.00u en daarna zouden we met een groep naar een TéterÃa gaan, een soort Marokkaans theehuis/shishabar. Ik was precies op tijd, maar ik zag alleen Pedro. Gelukkig waren er om 21:15u toch een stuk meer mensen en zaten we niet verkeerd! Uiteindelijk gingen we met een grote groep de wijk AlbayzÃn in. Het theehuis was heel mooi. Het is met van die lage bankjes met Marokkaanse kussentjes en met veel Marokkaanse lampen. Binnen leek het net een doolhof met heel veel verschillende ruimtes. Helemaal achterin ging onze groep zitten. Ik bestelde net als de meesten een thee, en iedereen kreeg kleine kopjes en een eigen theepotje. Ik zat samen met Pedro, een Nederlands meisje Sem en vier Duitsers, Pascal (een jongen), Teresa, Aline en Gulayi. Ik zat helaas net op een hoekje en de zaal was nogal rumoerig en daarnaast was ik heel moe. Dus ik kon het gesprek niet altijd even goed volgen. Na de thee ging de rest nog een biertje drinken, maar ik ben naar bed gegaan.
Het fijne van dat ik was gegaan echter is dat ik de volgende dag met hetzelfde groepje naar campus Cartuja kon lopen (dus toch niet de bus genomen). De tocht duurde een stukje korter dan op zondag, blijkbaar had ik toch veel stil gestaan die dag. En de tijd gaat ook sneller als je met anderen loopt denk ik. We hadden dinsdag om 11.00u een algemene informatiebijeenkomst in de Aula Magna van de Faculteit van Filosofie. Twee uur lang heel erg veel informatie. Het was wel fijn, ze zeiden steeds eerst een stukje in het Spaans en daarna hetzelfde in het Engels, zodat we alles goed konden begrijpen (hoewel het nog steeds ingewikkeld was). Na het praatje moest elke faculteit in een rij gaan staan om een document te ontvangen. Niemand uit mijn groepje studeert helaas psychologie, dus ik ging in mijn eentje in een rij staan. Een meisje vroeg aan mij of we in de goede rij stonden (wat ik ook niet zeker wist) en toen raakten we aan de praat. Het bleek een Braziliaans meisje te zijn dat mijn huisgenoot ook kent! Super toevallig. Ze heet JanaÃne en ze is een heel lief meisje. We bleken uiteindelijk in de goede rij te staan en nadat we het document ontvingen liep ik met JanaÃne mee naar haar vriendinnen. Ik heb deze week een heleboel Brazilianen ontmoet! Een van de andere Braziliaanse meisjes, Barbara, kende weer andere mensen en met een grote groep liepen we de campus over om te gaan lunchen. De vrienden van Barbara zijn heel divers qua nationaliteiten, wat ik super leuk vind. Twee mexicanen, Daniela en Germán, twee Duitsers, Abdullah (zijn ouders komen uit Afghanistan) en Lis, een Marokkaan uit Frankrijk, El Mehdi en een Italiaan, Filippo (het heeft even geduurd voordat ik de namen kende haha). De Braziliaanse meiden wilden zelf gaan koken en de andere groep wilde op zoek gaan naar eten. Ook al vond ik JanaÃne heel aardig, ik besloot toch met de Spaanssprekende groep mee te gaan (de Braziliaanse groep praat natuurlijk Portugees en hoewel ik het de laatste tijd veel hoor, begrijp er toch maar 1% van). Maar, helemaal leuk, JanaÃne sloot zich toch aan bij ons groepje! We liepen met zijn allen naar het centrum en ondertussen maakte ik met iedereen een praatje, in het Spaans! Heel erg interessant om met iedereen te praten, over hun cultuur en over reizen die we hebben gemaakt, maar ook over of iedereen al een kamer heeft gevonden en wat iedereen van Granada vindt. Volgens mij zijn we met z’n allen verliefd geworden op deze stad. Eenmaal in het centrum besloten we naar Pizzametro te gaan. We waren met negen personen en bestelden twee meter aan pizza! En dat was echt mega veel haha. Het was echt super gezellig. We zitten nu in een Whatsappgroep genaamd ‘Que ricoo’, dus ik zal de groep in mijn blog voor het gemak zo noemen. Na het lunchen ging iedereen naar huis.
Na een kleine siësta ging ik met Luiza, JanaÃne, Barbara, Luisa en Germán naar het sportcentrum op een andere campus meer in het centrum. Vanaf 18.00u was daar namelijk een les zumba! Ik was eigenlijk redelijk doodop, maar ik wilde toch gaan. Het was echt heel erg grappig, de docent was een man maar de pasjes waren heel vrouwelijk. Het ging ook mega snel, dus ik stond zelf nogal te klungelen, maar het was wel echt leuk. Aan het eind kregen we een flyer over de cursussen en nu ben ik aan het overwegen om salsa of modern te gaan doen hier. Het is ongeveer 30 euro voor tot het eind, maar je mag er dan helaas maar één doen. Terwijl ik liever meerdere dansen zou doen. Het lijkt me echter wel super leuk, dus ik ga er over nadenken!
In de avond waren er drie opties qua activiteiten, Beerpong met ESN, tapas en feest in Pub Legend met Emycet en Tapas internacionales met Best Life experience. Ik had wel zin in het feest van Emycet en de Braziliaanse meiden ook. Waar ik geen zin in had was eten, want ik zat nog steeds vol van de pizza haha. In de avond was het de vraag of we toch met Emycet meegingen voor de tapas, of zelf later naar het feest zouden gaan. We besloten wel met Emycet mee te gaan, maar de meeting was om 21.00u en wij waren rond 21:40u pas klaar om te gaan. Ik appte een jongen die ik ken uit Emycet om te vragen waar ze waren, en wat bleek… ze zaten in Pizzametro! Haha mega toevallig. Maar dat was dus echt geen optie. Dan toch maar direct naar het feest. Luiza en ik gingen naar Renata, die samen met anderen in een tapas bar zat. JanaÃne en Barbara waren namelijk nog steeds niet klaar (die zijn blijkbaar altijd laat haha). De bar had een grote patio (soort binnentuin) dus het was wel een leuke plek om te wachten. Luiza en ik bestelden een SangrÃa en uiteindelijk kwamen JanaÃne, Barbara en een andere Luisa naar ons toe. Van 23.00 tot 00.00u was er open bar in Pub Legend, dus daar gingen we meteen heen. Het was nogal vol en er waren twee verdiepingen. Wij bleven het eerste uur dicht bij de bar staan… ;) Na een tijdje gingen we naar beneden waar de meeste mensen waren en toen hebben we lekker gefeest en gekletst. Mijn Duitse vrienden heb ik ook nog even gezien. De volgende dag was er een activiteit van de Universiteit in Parque de las ciencias, maar ik had besloten lekker niet te gaan en in bed te blijven. Dat was wel even nodig. ’s Middags gaf de organisatie ESN een tour door Carmen de los MartÃres, een groot soort park wat een gratis deel is bij het Alhambra. Ik wilde hier eigenlijk ook in toen ik mijn Canadese en Israëlische vrienden in het Alhambra was, maar toen ging het net dicht. Ik ben blij dat ik alsnog ben geweest, want het is héél mooi! De zon scheen en er was water en palmbomen en weer een mooi uitzicht.. We waren met een hele grote groep en zowel mijn Duitste vrienden als Que Ricoo deden mee aan de tour. Ik raakte met veel verschillende mensen aan de praat, maar daardoor was ik ook constant iedereen kwijt. Toch wel lastig om veel mensen oppervlakkig te kennen, maar niemand echt goed.
Het Duitse meisje Teresa had me gevraagd of ik ’s avonds mee wilde tapas eten en dat leek me heel leuk! Om 20:30u gingen we samen naar Plaza Nueva, waar we met Aline, Pascal, Tom (uit Italië) en Clémence (uit Zwitserland volgens mij) hadden afgesproken. We gingen naar los Diamantos, een restaurant dat iemand had aangeraden omdat ze daar goede vistapas hebben. We bestelden een biertje en toen kregen we gefrituurde sardientjes! Heel erg lekker. Ik vond alleen de plek niet zo fijn, het was koud, tl-licht, druk en houten banken zonder rugleuning. Pascal lust daarnaast geen vis. Dus we besloten naar de volgende tapasbar te gaan. We gingen naar el Establo, best dicht bij mijn huis. De tapas daar zijn echt groot! Voor 2,30 had ik een biertje en een broodje met lomo, bacon, sla, aioli en ketchup. Heel lekker. We wilden daarna naar de volgende bar en ik wilde ze meenemen naar bar Poë, waar ik met de Canadezen had gegeten. Helaas bleek die bar echter dicht te zijn! Het was inmiddels ook 23:00u en ik zou met de Braziliaanse meiden gaan indrinken, dus ik besloot me van de groep te scheiden en terug te gaan naar huis. Daar was Luiza al en we hebben tegelijkertijd onszelf staan op te tutten. JanaÃne was door haar huisbaas uitgenodigd voor een botellon, soort indrinkfeestje, in het gebouw waar zij gaat wonen, dus daar gingen we met een boel Braziliaanse meiden en ik heen. De vorige keer dat ik met hun was praatten ze veel Spaans, maar nu de groep wat groter was helaas niet meer. Ook al kan ik soms wat woordjes oppikken, het was best vervelend om bijna niks van de gesprekken mee te krijgen. We hadden op het indrinkfeestje nog maar een half uur, want we moesten vóór 01:30u binnen zijn in de club Mae West om gratis entree te hebben. Rond 01:00u was het ineens een beetje chaos, het bleek dat er politie was dus vluchtten wij snel naar het toekomstige appartement van JanaÃne. Daar moesten we een tijd wachten en ik snapte eigenlijk niet zo goed wat er nou allemaal aan de hand was. Gelukkig gingen we uiteindelijk naar Mae West, een grotere club (zeker vergeleken met Pub Legend). Daar zag ik Sem en Teresa en Charlotte (hoort ook bij de ‘Duitse’ groep) en omdat ik even bij hun bleef staan was ik de Braziliaanse meisjes weer kwijt. Maar dat was niet zo erg, want ik had echt zin om te dansen en stiekem ook genoeg van al dat Portugees. Er was echt mega leuke muziek (ik hou echt van uitgaan in Spanje!!).
De terugweg was nogal rot, ik had buikpijn en heeel erg veel pijn aan mijn voeten. Het is zelfs zo erg dat ik op dit moment, de dag erna, er nog steeds last van heb! Helaas kon ik niet super lang uitslapen, want om 12.00u was er vandaag het informatiepraatje van mijn eigen faculteit, Psychologie, over het inschrijven voor vakken. Samen met Bram (een vriend van Sem, en heel toevallig ook een vriend van Sandra, mijn vriendin van thuis!) en JanaÃne liep ik naar de campus. We waren ietsjes te laat en dit keer was de uitleg geheel in het Spaans. Gelukkig hadden de man en vrouw geen accent en kon ik het een beetje volgen. Maar alsnog was het heel ingewikkeld en ik hoop dat ik het nu goed gaan doen. Het komt erop neer dat je je niet online kan inschrijven en ook niet al een dag van tevoren een afspraak kunt maken.
Ik moet dus morgen terug naar Cartuja om een ticket uit een machine te halen waar een afspraak op staat voor (hopelijk) dezelfde dag. Dan moet ik daarna bij een bureautje me gaan inschrijven. Ik ben benieuwd hoe dat allemaal gaat lopen!
Heel veel liefs,
Aafke
Reacties
|
Geert |
Volg Mijn Reis © 2026. Alle rechten voorbehouden.
Algemene Voorwaarden | Linkpartners | Contact