Nueva casa y decir adiós
Geplaatst
op 05 februari 2017 om 23:38 uur
Hoi allemaal,
Nu is dan echt een volle week voorbij sinds ik hier zit. Ik
schrijf inmiddels vanuit mijn eigen kamertje in het mooie appartement waar ik
mag wonen.
Woensdagochtend ben ik met hulp van de Canadese jongens hier
ingetrokken (gelukkig maar, want ik weet niet of het had overleefd als ik mijn
koffers op de trap drie verdiepingen hoog in mijn eentje had moeten tillen!).
Het is een heel mooi huisje, mooi ingericht, licht en het heeft een heeerlijk
terras, met uitzicht op de kathedraal en bergen. Dus ik ben helemaal tevreden
hier! Ook de locatie is echt perfect. Het zat op drie minuten lopen van mijn
hostel en het is midden in het centrum.

Na het uitrusten op het terras in de zon gingen we naar
Plaza Nueva, ons ontmoetingspunt met Yoav. Vanuit daar liepen we met z’n vieren
omhoog, richting het Alhambra. Na een stuk van de gratis delen te hebben gezien
vroegen we ons af of er nog meer te bekijken viel. Bij het informatiebureau
vertelden ze dat we ook gewoon nog tickets konden kopen! Ik vroeg me echter af
of ik nog genoeg tijd had, omdat ik tussen 17.00u en 21.00u zou afspreken met
de huisbaas Miguel voor het contract (nogal een groot tijdsblok). Gelukkig
appte Miguel dat we om 19.30u zouden afspreken, dus ik kon mee het Alhambra in!
Dat was echt heel mooi. Wel jammer dat de meeste gedeeltes om 18.00u sloten,
want we hadden nog niet alles gezien. Gelukkig weet ik dat ik sowieso nog een
keer ga met mijn ouders, en misschien nog wel een derde keer!
Om 19.30u was ik dus weer terug in mijn appartement en
Miguel kwam dit keer stipt op tijd. Het Spaans praten ging best redelijk,
Miguel is heel geduldig en aardig.
Na zijn bezoek was ik nogal uitgeput van de
hele dag, maar uiteindelijk heb ik toch mezelf weer bij elkaar geraapt en
opgetut. Lekker sangrÃa gedronken in een súper leuke trendy bar met helemaal
mijn muziek (onder andere Beyoncé..). De bar sloot om 1.00u, maar we wilden nog
eventjes gaan dansen. Dus zijn we naar een dichtbij zijnde club gelopen en
hebben we nog eventjes heerlijk gedanst. Het was nog wel even stressen, ik had
mijn jas ergens neergelegd en hield hem veel in de gaten, maar op een gegeven
moment zag ik hem ineens niet meer! Ik heb de hele club doorzocht en kon hem
niet vinden. Maar toen zag ik het groepje meisjes dat erbij in de buurt had
gestaan en toen lag mijn jas daar ineens ook weer. Het bleek dat zij hem zonder
opzet hadden meegenomen samen met hun eigen jassen! Wat was ik opgelucht. Het
waren ook nog eens hele lieve meiden.
De volgende dag moest ik weer (voor mijn gevoel) vroeg op,
want Miguel kwam redelijk plotseling langs, samen met een Braziliaans meisje
met interesse in de kamer naast mij. Luiza heet ze, en ze heeft inderdaad
besloten de kamer te nemen. Dus sinds vrijdag heb ik een huisgenootje en tot nu
toe is ze heel erg aardig. Ze heeft al een hoop andere Braziliaanse vriendinnen
en ze studeert Rechten.
Donderdag was een beetje een brak dagje. We hebben wel nog met
z’n vieren als lunch in een familierestaurantje tapas gegeten, maar verder hebben
we niet meer veel gedaan die dag. In de avond gingen we eindelijk een keer
zelf koken (dat waren we al zo’n beetje de hele week van plan). De pasta met
tomatensaus van Yoav was heerlijk!
Op vrijdag heb ik eindelijk mijn behoefte om te gaan shoppen
een beetje kunnen bevredigen. Helemaal blij met mijn nieuwe broek en roze
shirt! ’s Avonds stond er een surpriseparty gepland voor Marta, een vriendin
van Suzanne en Olga. Olga was het huisgenootje van Suzanne en ik had haar op
woensdag nog gesproken. Toen had ze de jongens en mij uitgenodigd om vrijdag
ook te komen. Ik vond het best wel spannend om te gaan, want ik had Olga er
niet meer echt over gehoord en verder kende ik daar niemand. Het voelde een
beetje als party crashen. Maar dan merk je weer dat je vaak van tevoren veel te
negatief nadenkt. Iedereen was super aardig en open en ik heb echt heel leuke
gesprekken gevoerd. De meeste van de (erasmus)studenten daar gingen in de
komende dagen weg, maar een paar blijven dit jaar nog. Dus hopelijk kan ik die
mensen nog een keertje ontmoeten.
Zaterdag was een wat sombere dag, want mijn drie goede
vrienden vertrokken allemaal. Ik heb wat moet-dingen gedaan zoals de was en heb
nog even door het moderne gedeelte van de stad gelopen.
Ik was blijkbaar erg moe, want ik heb heeel lang geslapen
die nacht. Op zondag, vandaag, ben ik naar de campus van mijn faculteit in
Cartuja gelopen. Dat was nog een ruime 35 minuten lopen, bergopwaarts. De
terugweg duurde dus iets korter, maar het is toch een flink eind. Ik ga denk ik
toch maar uitzoeken hoe de bussen werken voor als ik moe ben, het heel koud of
warm is of regent. Mijn huisgenote vertelde al dat je een buskaart kunt kopen
en dat dan de ritten maar 70 cent zijn (in plaats van 1,20). Dat is wel te
doen! Hopelijk zijn de bustijden te vertrouwen hier.
Morgen ga ik maar eens een Spaans simkaartje kopen, ik word
echt gek van het slechte internet dat ik nu heb! Vanaf dan heb ik ook een nieuw
nummer, maar dat zal ik laten weten.
Op dinsdag begint de introductieweek van de universiteit. Ik
ben heel benieuwd wat me komende week te wachten staat!
Besos! Xxx
Reacties
|
Isabelle
Geplaatst op 07 februari 2017 om 19:42 uur
Ben benieuwd naar de verhalen over de introductieweek van de uni!
Xx
|