Avatar PBFB Kouwenberg

PBFB Kouwenberg

Dag 21, 22 en 23: Banff > Calgary > Orlando (voornamelijk reisdagen)

Geplaatst op 06 augustus 2019 om 04:17 uur



Het is zaterdag 3 augustus en vandaag brengen we de camper terug in Calgary. We doen rustig aan en besluiten om de koffers op de parkeerplaats bij de eerstvolgende Starbucks bij Calgary in te pakken. Zo geven we Finn de gelegenheid in ieder geval de 2e helft van de eerste competitiewedstrijd van Ajax te kijken. Jaja, prioriteiten he…?! Rond 14 uur leveren we onze mobilehome in en nemen een taxi naar het hotel op de luchthaven. De dame van het RV bedrijf drukt Peter nog op het hart dat de rit maximaal $35 mag kosten. Maar daar denkt de chauffeur anders over: dat is naar de luchthaven zélf, niet naar het hotel vlakbij. Zucht, de discussie niet waard. We lummelen wat op de kamer, de mannen gaan nog even zwemmen en eten tenslotte wat bij een hartstikke hip grill house vlak naast het hotel. Het smaakt heerlijk! Redelijk op tijd naar bed. Helaas kon niemand de slaap echt vatten. Het was warm en benauwd in de kamer. Boaz presteerde het zelfs om nagenoeg de hele nacht wakker te blijven. Volgens hemzelf zelfs de héle nacht. In ieder geval sliep hij niet voor 12u en ook niet na 3.30u, weet Bouke. 

De volgende ochtend was het heerlijk douchen in een cabine die al groter was dan de hele badkamer (incl toilet) van de camper! Na het ontbijt met de shuttle op tijd naar de luchthaven, waar we om 10u zijn: 2,5 uur voor vertrek. Het is behoorlijk rustig, dus we staan in no time achter de douane en tascontrole. Het vliegtuig gaat gelukkig op tijd, want de overstaptijd is behoorlijk krap: 55 minuten. Er is wat verwarring over het tijdverschil (is dat nou 1 of 2 uur?), waardoor het lijkt of de overstaptijd zelfs nóg minder is, ondanks dat de piloot aangeeft dat we voor op schema liggen. De steward zorgt voor opheldering en weet ons ook alvast te melden dat onze volgende vlucht vertraging heeft en niet vóór 19u vertrekt (zou eigenlijk 18u zijn). Voor deze keer vinden we een beetje vertraging niet erg. Helaas blijkt het meer dan een beetje: ruim 3 uur na planning begint het taxiën. En ook dát duurt héél lang. Dan nog in de rij voor het opstijgen. Zucht, dat schiet niet op. Eindelijk hangen we in de lucht om iets meer dan 2 uur later op Orlando te landen. Als we de koffers en auto hebben gehaald, is het al na middernacht. Boaz valt al in slap nog voordat we de garage uitrijden en wordt pas de volgende morgen wakker. 

Na een zeer kort nachtje en een snel ontbijt, rijden we richting Vulcano Bay: het Universal waterpark waar Finn al een jaar naar uitkijkt. Het is op z’n Disney’s lekker druk, maar goed georganiseerd. Een shuttle brengt je van de parkeerplaats naar de ingang. Daar krijg je een bandje, waardoor je weet hoe lang je ‘virtueel’ in de rij moet staan voor de gewenste attractie. Ondertussen kun je je dan vermaken bij een andere attractie of het zwembad. Ik (Bouke) werp me op als levende kluis: we hebben immers onze hele hebben en houwen bij ons, dus ik verschans me met een boek op één van de strandbedjes. Het is warm, maar gelukkig niet zonnig. Prima te doen zo. Tussendoor wisselen Peter en ik even af, zodat ik met de jongens de ‘relaxte’ waterbanen kan doen. Finn heeft één ‘glijbaan’ die hij heel graag wil doen: je neemt plaats in een cabine, waar het plateau na nét even iets te lang moeten wachten (goed voor het opbouwen van de spanning) onder je voeten weg klapt, waardoor je een vrije val van tientallen meters maakt. Als een torpedo schiet je door de buis, overgeleverd aan bochten, loopings en wat al dies meer. Peter ging met hem mee, maar wist pas vlak vóór de cabine waar hij eigenlijk voor in de rij stond. ‘Dat had je er niet bij gezegd, Finn!’. Maar ja, dan is het te laat om zonder gezichtsverlies de rij te verlaten….. Als je goed kijkt zie je op de foto bovenin de vulkaan zo’n transparante buis waardoor je naar beneden dondert. 

Rond 15.30u taaien we af en rijden richting Fort Myers: onze laatste bestemming deze week. Zo’n 3,5 uur rijden. File, een hapje eten en de eerste boodschappen vertragen enigszins. We komen rond 20.15u op het sleuteladres aan, halen de toegangscode uit de brievenbus en rijden naar het juiste huis. Daar gooien we de spullen neer, zetten de boodschappen in de koelkast en ploffen buiten op het terras om te proosten op de laatste week terwijl de jongens het zwembadje in plonsen.  


Reacties

JanJ
Geplaatst op 07 augustus 2019 om 09:59 uur
Dat is nog eens een avonturenvakantie. Wat je kinderen je niet allemaal aan kunnen doen. De meest gevaarlijk capriolen uithalen om af te dalen, maar je voelt je er wel even kind bij. Gelukkig is er ook altijd weer een eindmoment en dat is als je veilig in het onderliggende water beland. Pffff. dat was toch even zweten. Maar, Peter, je hebt het gehaald. Nu de laatste lootjes voor dat de terugreis komt. Gelukkig nog wel Ajax - Paok kunnen kijken en zien dat na een slechte wedstrijd van Ajax ze toch nog gelijk gespeeld hebben. Geniet rust maar goed uit voor jullie de reis terug maken. Hier is het nu wat koeler, maar wel lekker. Vanochtend regende het nog hard maar als het droog is en het zonnetje breekt door dan is het wel weer prima buitenzit weer. Geniet er nog maar lekker van.

Bob
Geplaatst op 07 augustus 2019 om 08:10 uur
En groetjes aan Rob en Monique natuurlijk !!!

Bob
Geplaatst op 07 augustus 2019 om 08:01 uur
Een vrije val van tientallen meters naar beneden? Nu kan je met recht zeggen:”Ik word te oud voor die shit” zoals de collega van Mel Gibson constant zei in lethal weapon, terwijl die nog maar net 50 geworden was in de film! En je kan nu ook net als Eric Roberts in The Specialist zeggen: “Now I’m going to show you MY Miami :-) Ik wens jullie een hele fijne en relaxte laatste week !!!

Mariëtte
Geplaatst op 06 augustus 2019 om 11:46 uur
Jeetje, wat maken jullie veel mee. En wat heftig dat je als een waterval het zwembad in stort.... Maar blijkbaar hebben jullie het overleefd. Heel fijne laatste week nog gewenst. Liefs uit Alkmaar.

Christien
Geplaatst op 06 augustus 2019 om 09:10 uur
Zo, dat waren een paar intensieve dagen. Hier is het heel wat rustiger. Was het een zachte landing na die vrije val of zijn jullie nu bont en blauw. Nog een laatste weekje en dan zit het er alweer op. Hoop dat jullie hier net zo van genieten. Uitrusten kan thuis wel weer. Wij zijn hier lekker aan het relaxen. Met de dieren gaat het nog steeds goed. Dikke kus uit Assendelft

Plaats een reactie