Avatar PBFB Kouwenberg

PBFB Kouwenberg

Dag 18 en 19: vNordegg en Banff NP

Geplaatst op 02 augustus 2019 om 21:57 uur



Niemand die vannacht echt goed geslapen heeft. Het was ook koud in Jasper, zeker ’s nachts. Enigszins brak staan Bouke en ik op. Finn is ook net op en Boaz slaapt zoals gebruikelijk lekker lang door. We maken alles klaar voor vertrek naar de volgende bestemming en dat is Nordegg. We rijden over de Highway 93 south, ook wel bekend als de ‘Icefields Parkway’. Icefield is de Engelse vertaling voor gletsjer en al snel zien we waarom: langs onze (vrijwel verlaten) weg doemen de bergen hoger en hoger op met hier en daar een witte top. De eerste bestemming vandaag is zo’n anderhalf uur van Jasper gelegen. We melden ons bij de Glacier discovery center voor een rit met een speciaal voertuig: de Ice explorer. Eerst worden we met een gewone touringcar naar de voet van de Athabasca-gletsjer gebracht. Vandaar stappen we over op de Ice explorer, ofwel een 6-wielig monster (met wielen groter dan Boaz) dat ons over schier onbegaanbaar terrein de gletsjer op rijdt. Berggeiten houden ons in de gaten en laten zich makkelijk fotograferen. Met 20 minuten staan we op een ijsmassa van enkele honderden meters dik en proberen we het niet koud te hebben. Boaz probeert te glijden over de ijsmassa maar moet helaas voor hem concluderen dat het geen mooie gladde ijsvloer is. Op aanwijzen van de gids nemen we wat ijswater tot ons, drinkbaar smeltwater dat in kleine beekjes naar beneden loopt. We vergapen ons aan de bergen om ons heen en maken wat foto’s. Na een half uurtje in deze vreemde omgeving te hebben rondgebanjerd is het weer welletjes geweest en zoeken we het warme voertuig weer op. Eenmaal beneden bij de camper komen we weer wat bij met een lekker gebakken eitje op brood. Na de lunch vervolgen we onze weg over de Hwy93 en slaan dan Hwy11 op, de David Thompson highway. De weg is vernoemd naar een Schotse cartograaf die deze route diverse malen heeft gebruikt om de provincie British Columbia te bereiken (in BC zijn wij gestart). Via deze weg reden ook de indianen op hun paarden om bont naar de handelsplaats te brengen. De bergen blijven onverminderd hoog en ruig en we rijden van het ene mooie fotoplaatje in het andere. Het eindpunt van vandaag wordt aangekondigd door het opdoemen van een lichtblauw meer genaamd Abraham Lake, een prachtig ongerept meer omgeven door dorre graslanden en bergen, waar de rivier de North Saskatchewan rivier in stroomt. We parkeren de camper even in het grasland en verlaten deze even om de omgeving en de aangename stilte in ons op te nemen. Kort hierna arriveren we bij onze camping en koppelen we onszelf weer aan luxe als vers water, stroom (i.p.v accustroom) en ‘sewer’, ofwel het riool. Hier is het behoorlijk warm zodat onze kouwe botten van vanochtend weer wat opwarmen. Na een drankje in de zon en een lekkere maaltijd in het restaurant van de camping spelen we tenslotte nog een ontspannen spelletje midgetgolf. Morgen bijtijds weer op voor Banff NP, onze laatste bestemming in Canada voordat we onze motorhome inleveren in Calgary.   Rond 8, half 9 worden we zo’n beetje wakker. Het is half bewolkt en nog aan de frisse kant. Na het ontbijt zetten we koers over de Hwy’s 11. 93 en 1 naar Banff NP, met wat geplande tussenstops. De eerste is Lake Peyto. We zetten de camper op een parkeerplaats vol met diepe gaten in het wegdek (gevolg van vorst) en wandelen tussen de andere bezoekers zo’n 10 minuten over een stijgend pad. Aan het eind van deze klim worden we beloond met een geweldig uitzicht over een groot, langwerpig meer dat een paar honderd meter lager ligt met een onwaarschijnlijke blauw/turquoise kleur. Zo mooi! Deze kleur krijgt het meer door rotsengruis dat meegevoerd wordt door de beken die hier in uitkomen. Het meer is ingeklemd tussen hoge, rotsachtige bergen. Een end verderop over de snelweg komt Lake Louise in zicht, een stadje met een wereldberoemd meer dat in een beetje Canada-west reisboek niet mag ontbreken. We merken nu echt dat we in het hoogseizoen zitten. Alle parkeerplaatsen naar en rond het meer zijn vol en de automobilisten worden via een lus teruggeleid naar ‘af’. Oja, een beer in de berm zorgt voor nog meer oponthoud (want die kunnen de toeristen niet genoeg vastleggen!) dus de boel wordt nog meer vertraagd. Tot overmaat van ramp blijkt de weg naar het even beroemde Lake Moraine helemaal voor verkeer afgesloten wegens overmatige drukte, dus die place to be blijft helaas ook onbezocht. Teleurgesteld verlaten we het gebied (dan maar geen meren) en rijden verder over de Hwy 93 totdat we zo’n 6 km verderop opeens langs een P+R parkeerplaats komen, vanwaar een shuttle de hordes toeristen alsnog een kans biedt naar Lake Louise te rijden. We besluiten toch maar af te buigen, de camper te parkeren en de rij in de stappen. We klimmen met allerlei nationaliteiten in zo’n gele Amerikaanse schoolbus en laten ons een half uur later naar Lake Louise vervoeren, alwaar we zo’n 20 minuten later arriveren. Het zicht op het prachtige meer met omringend gebergte doet veel goed: de foto’s zullen het illustreren. Een aan het meer gelegen historisch landhuis van Zwitserse origine herbergt een cafetaria waar we een smakelijke lunch bestellen. Nog even langs het meer gewandeld (even wachten tot de zon schijnt in het water voor de beste foto’s) stortten we ons weer in de rij voor de bustour naar de camper. Voldaan rijden we door naar Banff, een wintersportplaats in de Rockies alwaar we alweer onze laatste camping bereiken. Een ruime plek op een grote camping. Even aankoppelen en dan met de taxi naar het gezellige stadje, waar we met onze buurtjes (de fam. Bierens) van nummer 7 hebben afgesproken. Zij reizen eveneens door het westen des lands en enige weken terug hebben we onder het genot van een bbq bij hun thuis afgesproken elkaar hier te treffen. In het drukbezochte eetcafé ‘Park’ nemen we plaats op het terrasgedeelte op de eerste verdieping, waar allerlei nationaliteiten komen eten en drinken. De buurtjes voegen zich even later bij ons. Eenmaal samen werd het een lange, gezellige avond waarna we afscheid nemen. (zij hebben nog ruim twee weken te gaan) We drinken nog een kopje thee bij de camper en gaan dan weer onder de wol.


Reacties

Martin
Geplaatst op 03 augustus 2019 om 18:01 uur
Yes, eindelijk heb ik vanaf mijn vakantieadres verbinding. Wat een genot jullie ervaringen (en mooi beschreven) te lezen. Ik heb jullie blog een week gemist maar geproost wordt er nog steeds. Daar sluit ik mij hier vanaf het evenzo mooie Luxemburg graag bij aan. Met een halve liter Diekirch zeg ik proost, hou het de laatste dagen heel en tot jullie volgende blog.

Marjolein
Geplaatst op 03 augustus 2019 om 15:56 uur
Ziet er allemaal heel gaaf uit. Veel plezier nog.

Bob
Geplaatst op 03 augustus 2019 om 00:27 uur
Mijn plaatjes werden helaas in vraagtekens veranderd :(

Bob
Geplaatst op 03 augustus 2019 om 00:25 uur
Zie je wel dat het met de opwarming van de aarde wel meevalt. Genoeg plekjes met sneeuw, ijs en kou. Je moet ze alleen even weten te vinden! ???? En dat van dat kopje thee voor het slapen gaan, dat geloof ik natuurlijk niet! ????????????????????

Christien
Geplaatst op 02 augustus 2019 om 23:17 uur
Wat is dit toch een supervakantie en wat wat geweldig dat wij op deze manier zo mee kunnen genieten. Dank jullie wel voor dit inkijkje in jullie geweldige vakantie. Nog heel veel plezier

Plaats een reactie