Avatar H. Kater

H. Kater

Status update van 02 juli 2019

Status update - 02 juli 2019 om 16:39 uur

Zweden: vanaf 20 tot 30 juni 2019
Velen die we regelmatig appen, weten dat de reis naar de Lofoten niet doorgegaan is. Zo vlug als we besloten hadden om daar naar toe te gaan, zo vlug was de beslissing om niet te gaan. Reden: er was daar slecht weer voorspeld, en om nou vele kilometers te rijden om daar de bergen in de wolken te zien, dat vonden we jammer. Bovendien is de diesel hier erg duur en komen we dan ook een beetje in tijdnood. Nu gaan we rustig op ons gemak de wildernisroute rijden. Vildmarksvägen (de Wildernisroute) Vildmarksvägen (de Wildernisroute) is een van de mooiste en hoogstgelegen wegen in Zweden en loopt over het Stekenjokkplateau tussen Lapland (Lappland) en Jämtland. In het zuiden begint de weg bij de E45 in Strömsund en loopt vervolgens naar het noordelijker gelegen Vilhelmina. De hele route is ongeveer 500 kilometer. De wildernisroute is uitsluitend geopend van begin juni tot half oktober. Gedurende de winter is de weg afgesloten vanwege de grote hoeveelheden sneeuw. Dit jaar, 2019, wordt de weg op 6 juni weer geopend.   Een bijzondere waterval passeren we onderweg. Het water komt via een aantal trappen naar beneden. (helaas een beetje donkere foto).
Het Stekenjokksplateau Het meest spectaculaire deel van de route loopt via Stekenjokk, 879 meter boven zeeniveau en is uitsluitend geopend vanaf begin juni t/m half oktober. Gedurende de rest van het jaar ligt er teveel sneeuw om de weg open te houden. Wanneer de weg in juni geopend wordt, is niet ongebruikelijk dat de sneeuw aan beide kanten van de weg nog enkele meters hoog is. Het hoogst gemeten sneeuwniveau is 6 meter.  Koud was het daar, maar erg mooi. De wildernisroute loopt door drie gemeenten (Strömsund, Vilhelmina en Dorotea). Een gebied dat groter is dan de helft van Nederland, maar met slechts 22.000 inwoners. Dat is minder dan 1 inwoner per vierkante kilometer. De wildernisroute is een paradijs voor iedereen die stilte en rust zoekt, maar ook voor natuur- en outdoor liefhebbers. Fatmomakke Tijdens de route mag je Fatmomakke, tussen Klimpfjäll en Saxnäs, niet missen. Fatmomakke is een Samenkerkdorpje op een duizenden jaren oud kruispunt van Samenroutes. (De Samen waren een bevolkingsgroep in Noord Zweden). Sinds de 18e eeuw is het een kerkdorpje: de rondtrekkende Samen zijn eeuwen geleden bekeerd tot het christendom en hebben sindsdien kerkjes met houten tenten en hutjes eromheen waar ze kunnen verblijven wanneer ze de kerk willen bezoeken, bij huwelijken, feestdagen etc. Het is nog steeds in gebruik.

 in de kerk Deze wigwamhutjes kunnen alleen ter vererving aan het nageslacht doorgegeven worden. Er mogen geen nieuwe hutjes gebouwd worden, wel mogen ze gerenoveerd worden.
De afstammelingen van de Samen, komen hier in hun vrije tijd en slapen en eten in de wigwam.
We mogen bij een familie naar binnen kijken, ik heb geen foto gemaakt, dat vond ik te brutaal. In het midden maken ze een vuurtje en daar koken ze het eten op, tevens is het lekker warm. Ze zitten en slapen op dierenhuiden. Allemaal heel simpel en basic, meer heb je niet nodig. ’s Winters komen ze er niet, want dan is het echt te koud.

Het is 21 juni als we daar zijn, dus de zomer begint en het Midsummerfest.
We zijn er bij en ik help bij het versieren van de paal.   Als de paal versierd is wordt hij omhoog gehesen en vormen de mensen een kring. Ze zingen allerlei liedjes en dansen in het rond. Heel leuk om even mee te maken. Verder brengen ze deze dag in familie kring door. We vervolgen onze reis over de wildernisroute en zie, we komen zelfs een rendier tegen. Ik dacht dat het een eland was, ja, weet ik veel! Dus ik stuurde een app naar verschillende familie en vrienden met de juichende woorden: “We hebben een eland gezien”, maar de ontnuchtering kwam al snel van een vriendinnetje, die mij weer met de pootjes op de grond zette met de mededeling dat dit een rendier was en geen eland. Nou ja, evengoed leuk, toch? De wildernisroute is prachtig en zeer zeker de moeite waard, je kan overal in het wild overnachten op de meest prachtige plekjes, veel aan het water. Want jongens, wat is er veel water in Zweden. We hebben genoten van deze tocht.
Onderweg komen we nog een klein viswinkeltje tegen en daar kopen we gerookte vis, gekruid. Even opwarmen, beetje droog, maar verder erg lekker, sla er bij, en smullen maar. Onderweg is zelfs een natuurcamping waar je gratis (vrijwillige bijdrage) mag staan, prachtige plek aan het water, midden in het bos. Keukentje is er zelfs bij, toiletten en een slang zodat je de camper weer met water kan vullen. Het water is wel een beetje bruin, omdat het gefilterd wordt door zand, maar het is prima te drinken. Alhoewel we toch liever flessen water kopen, maar dat is niet zo eenvoudig, de meeste flessen zijn met gas en dat lust ik niet, wel staat er naturel op, maar bij ons is dat zonder prik. Enfin, uiteindelijk is er een Lidl in een plaats en daar kunnen we water kopen, maar eenmaal in de camper, bleek het toch met gas te zijn. Nou ja, flink schudden en dan gaat het gas er wel uit. Pff. We staan nu op een kleine SVR camping in Ransäte, gerund door Nederlanders en het gaat hier ook echt op zijn Nederlands. Alle afval goed scheiden, je kan je chemisch toilet niet legen, vuilwater ook niet en ook niet tappen. Het terrein is groot en we passen ons aan. Zakjes met plastic, zakje met papier, afvalbakje voor groen en een voor restafval en dat allemaal in de camper, pff. Thuis doen we het ook, maar in de camper ……..! Maar hier gaan we fietsen over een oude spoorbaan omgebouwd tot fietspad. De ene dag de ene kant op en de volgende dag de andere kant. Overal staan bankjes, droogtoiletten en er is zelfs een huisje waar je in kan schuilen bij regen, en buiten eten we ons appeltje. Wat is Zweden toch een gastvrij en mooi land en dan nog de ruimte en de stilte, heerlijk. Nooit gedacht dat Zweden zo mooi was. Het weer is wisselend, dan weer mooi dan weer kouder, net Nederland, alleen de wind blijft koud. Vandaag zaterdag 29 juni is het mooi weer, er wordt 26 graden voorspelt, dus we blijven lekker nog een dagje op de camping, relaxen, goed Wifi, dus verslag opsturen en vanmiddag kunnen we eindelijk de Leeuwinnen zien voetballen.
Zo, tot zover weer het verhaal over Zweden.