Avatar Isa Lamers

Isa Lamers

Kinderen in Quito: Vol ambities maar vol ONmogelijkheden

Bericht - 03 april 2018 om 00:25 uur

Op het moment ben ik in Quito, Ecuador, aan het werk op een kinderdagverblijf in het zuiden van de stad. Een lokale vrouw, een andere vrijwilligster en ik zijn met zijn drieën verantwoordelijk voor een groep “escolares”: kinderen die naar school gaan. Of eigenlijk, twee groepen. Eentje in de ochtend want die gaan in de middag naar school, en een andere in de middag want die hebben juist ´s ochtends les. Beide groepen bestaan uit kinderen van ongeveer 6 tot 14 jaar oud.
Over het algemeen helpen we ze met huiswerk, bijles en spelen we met ze als ze dat niet (meer) nodig hebben. Twee keer (...)

Lees verder


1 reactiesPlaats een reactie

Heb ik nou mezelf ontdekt? Nee. Veel geleerd? Ja.

Bericht - 27 maart 2018 om 04:24 uur

Voordat ik mijn reis begon hadden zoveel mensen me verteld dat ik superveel zou gaan leren over mezelf, dat ik mezelf beter zou leren kennen en dat dit een reis zou zijn waarin ik mezelf zou vinden. Juist. Ik was het er natuurlijk wel mee eens dat ik dingen over mezelf zou leren, maar ik zag dat altijd op een meer praktische manier voor me. Over capaciteiten en kwaliteiten. Zwakke plekken en dingen waar ik juist niet goed in ben. Waar ik gelukkig van wordt en waar ik juist totaal geen behoefte aan heb.

Een van de mooiste delen (...)

Lees verder


2 reactiesPlaats een reactie

Villa Ticca: een prachtig vrijwilligers initiatief

Bericht - 17 maart 2018 om 17:03 uur

Op het vrijwilligersproject in Quito werk ik twee maanden. Dit is voor mij al de tweede week en heb er dus nog zes te gaan. Allereerst, is het project waar ik nu werk niet het project wat ik zou gaan doen. Ik zou gaan werken met kinderen die geen geld hebben om naar school te gaan, in een centrum waar zij overdag terecht kunnen om samen te spelen en te sporten. Nou waren daar wat problemen geweest tussen de directrice en wat vrijwilligers, vandaar dat zij geen nieuwe vrijwilligers meer accepteerde en ik daar dus niet terecht kon. Gelukkig (...)

Lees verder


0 reactiesPlaats een reactie

Bye Cusco, hello Colombia!!

Bericht - 15 maart 2018 om 23:23 uur

Al een hele tijd niks meer geschreven, omdat ik zoveel heb meegemaakt! Ik ben anderhalve week naar Colombia geweest tussen het vrijwilligerswerk in Cusco, Peru en het vrijwilligerswerk hier in Quito, Ecuador.

 Om te beginnen: het afscheid op het project in Cusco. Wat was dat lastig. Na 7 weken elke dag met dezelfde kinderen te werken bouw je zo’n ongelooflijke band met ze op. Ik hielp ze met hun huiswerk, ik zong en speelde gitaar of ukulele met ze, speelde spelletjes met ze, praatte met ze over wat er thuis en op school gebeurde en over zo veel meer. (...)

Lees verder


2 reactiesPlaats een reactie

Het leven in Cusco

Bericht - 06 februari 2018 om 03:16 uur

Thuis had ik me voorgenomen om regelmatig iets te schrijven. Zowel in blogvorm als voor mezelf. En in het begin deed ik dat ook regelmatig, zeker in het reisdagboekje dat ik bij houd, maar ik merk dat ik minder en minder schrijf. De eerste indrukken die ik had zijn ondertussen toch wel werkelijkheid en gewoonte geworden, en de dingen die ik meemaak of kwijt wil kan ik delen met mijn vrienden en gastfamilie hier. Dus de behoefte is er gewoon niet meer zo sterk. Toch wil ik wel regelmatig blijven schrijven, omdat ik nooit ga onthouden wat ik allemaal (...)

Lees verder


2 reactiesPlaats een reactie

Vrijwilligerswerk: wauw

Bericht - 09 januari 2018 om 19:03 uur

Het vrijwilligerswerk is iets heel bijzonders. Ik wist niet wat ik kon of moest verwachten, dus ik ging daar geheel open-minded naar toe. En wat is het speciaal. In de korte tijd dat ik op het project werk, heb ik het toch al met open mond aan staan gapen. De school/het instituut heet Aldea Yanapay. Het idee is dat kinderen (ong. 4 tot 16 jaar) van wie de thuissituatie echt slecht is, hier overdag heen kunnen komen. Thuis is er geen ruimte voor wat zij willen, geen ruimte voor hun mening en geen ruimte voor hun behoefte aan liefde, aandacht (...)

Lees verder


4 reactiesPlaats een reactie

Ultiem geluk en puur verdriet in dezelfde seconde

Bericht - 28 december 2017 om 20:00 uur

Overmorgen vlieg ik (voor tijdelijk) terug naar Nederland. En alhoewel het natuurlijk fantastisch is dat ik mijn lieve vriendinnetjes en familie weer even zie, is de reden dat ik terugreis helemaal niet vrolijk. Mijn lieve opa is namelijk overleden. Ondanks dat zijn gezondheid niet helemaal op en top was kwam zijn overlijden toch geheel onverwacht.

Dat ik dit te horen kreeg terwijl ik in Peru zat, zonder mijn familie of vrienden was (en is) heel moeilijk. Ik had net 2 dagen zonder bereik gezeten, en een geweldige kerstmis gehad met een superlieve Peruaanse familie. Toen ik weer 'in de (...)

Lees verder


6 reactiesPlaats een reactie

Op naar de volgende etappe van mijn reis

Bericht - 17 december 2017 om 21:37 uur

Een van de gaafste dingen die ik gedaan heb vanuit Lima was een weekend hiken in "Marcahuasi", een plek op een afstand van ongeveer 3,5 uur met de bus vanuit Lima. Wij namen een bus naar Chosica, en vandaar ging er een speciale bus via de Peruaanse versie van de "death man's road" (Bolivia) naar "San Pedro de Casta", de uitvalsbasis om dat gebied in te hiken. Onze hike was uiteindelijk 4.9km, maar we hebben daar ruim 4,5 uur over gedaan! San Pedro de Casta ligt op 3100m en Marcahuasi op ongeveer 4000m. En naast het feit dat de (...)

Lees verder


3 reactiesPlaats een reactie

Thoughts, experiences and other stuff after only three weeks!

Bericht - 21 november 2017 om 16:39 uur

Morgen ben ik drie weken in Lima, maar die drie weken voelen als drie maanden! Waar ik verwachtte een grote cultuurshock te hebben, heb ik die eigenlijk nog niet gehad. Lima is echt een wereldstad in wording en doet zijn best net zo'n Westerse cultuur als de onze te hebben. Natuurlijk is dat niet helemaal gelukt, en blijven er heel veel Zuid-Amerikaanse trekjes herkenbaar, maar dat is juist wat het zo charmant maakt. Natuurlijk gaat die cultuurshock nog wel komen.
Zodra je 15 minuten Lima uit rijdt (wat wij zaterdag onder andere hebben gedaan) ben je al in sloppenwijken (...)

Lees verder


4 reactiesPlaats een reactie

Mijn eerste indrukken van Lima

Bericht - 05 november 2017 om 21:31 uur

De laatste twee dagen voor ik wegging vroeg iedereen continu 'En? Ben je al zenuwachtig? Het is natuurlijk superspannend, of niet?'. Maar de zenuwen vielen eigenlijk wel mee. Het voelde vooral als wachten voor ik weg mocht. Niet dat ik het thuis niet leuk vond, maar ik had er vooral superveel zin in!
Toen ik op het vliegveld zat, in mijn eentje, en de reis dus echt begonnen, was kwam de realisatie echt. Alle gedachten over wat ik nu alleen moest doen (boodschappen, het goede vliegtuig instappen, maar ook geld pinnen bij de goede pinautomaat, zorgen dat al mijn (...)

Lees verder


3 reactiesPlaats een reactie
Pagina: 1 2